| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ABC > Zmiany upraszczające rozliczenie VAT (wyjaśnienia MF)

Zmiany upraszczające rozliczenie VAT (wyjaśnienia MF)

Od 1 stycznia 2011 r. wprowadzone zostały rozwiązania zmierzające przede wszystkim do uproszczenia rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług, przy jednoczesnym umożliwieniu podatnikom wyboru takich rozwiązań, które byłyby dla prowadzonej przez nich działalności optymalne. Zmiany te mogą przyczynić się do zmniejszenia kosztów związanych z wypełnianiem obowiązków podatkowych w tym podatku. Według MF do najważniejszych rozwiązań o charakterze upraszczającym należy zaliczyć przede wszystkim:

IV. ZMIANY UPRASZCZAJĄCE

Od 1 stycznia 2011 r. wprowadzone zostały rozwiązania zmierzające przede wszystkim do uproszczenia rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług, przy jednoczesnym umożliwieniu podatnikom wyboru takich rozwiązań, które byłyby dla prowadzonej przez nich działalności optymalne. Zmiany te mogą przyczynić się do zmniejszenia kosztów związanych z wypełnianiem obowiązków podatkowych w tym podatku.

Do najważniejszych rozwiązań o charakterze upraszczającym należy zaliczyć przede wszystkim:

1. Podniesienie limitu obrotu uprawniającego do zwolnienia z VAT do 150 000 zł

Od dnia 1 stycznia 2011 r. wzrasta kwota limitu obrotu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług ze 100 000 zł do 150 000 zł (zgodnie z art. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r.). Zmiana ta ułatwi prowadzenie działalności gospodarczej podatnikom osiągającym niewielkie obroty, gdyż przyczyni się w znacznym stopniu do redukcji obciążeń administracyjnych, co w konsekwencji wpłynie korzystnie na rozwój drobnej wytwórczości.

W 2011 r. ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług będą mogli skorzystać podatnicy, którzy nie przekroczyli w 2010 r. kwoty limitu obrotu w wysokości 150 000 zł lub jej proporcji w przypadku podatników, którzy rozpoczęli w trakcie roku 2010 wykonywanie czynności opodatkowanych (art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT). Przepisy przejściowe zawarte w ww. noweli z dnia 2 grudnia 2009 r. umożliwiają również objęcie zwolnieniem w 2011 r. tych podatników, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010 r. była wyższa niż 100 000 zł, lecz nie przekroczyła kwoty 150 000 zł.

Podatnicy, którzy w trakcie 2010 r. rozpoczęli wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, także będą mogli skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli łączna wartość sprzedaży opodatkowanej, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w 2010 r. przekroczyła kwotę 100 000 zł, lecz nie przekroczyła 150 000 zł.

WAŻNE!

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w 2011 r. przez podatnika, który przekroczył w 2010 r. „stary” limit obrotu - 100.000 zł, lecz nie przekroczył „nowego” limitu 150.000 zł jest pisemne zawiadomienie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2011 r. Dochowanie przez podatnika ww. warunku pozwala na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego od dnia 1 stycznia 2011 r.

Podatnicy podatku od towarów i usług, którzy w 2010 r. sami zrezygnowali ze zwolnienia od tego podatku, u których obrót nie przekroczył w 2010 r. kwoty 100.000 zł (lub jej proporcji w przypadku podatników, którzy rozpoczęli w 2010 r. wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego od dnia 1 stycznia 2011 r. Przepisy ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. ich nie dotyczą.

Oznacza to, że podatnicy ci w przypadku podjęcia decyzji o ponownym skorzystaniu ze zwolnienia podmiotowego, z którego sami zrezygnowali w 2010 r., będą mogli do niego powrócić dopiero od dnia 1 stycznia 2012 r. (jeśli nie przekroczą limitu za 2011 r.).

Opisane rozwiązania są analogiczne do obowiązujących od dnia 1 stycznia 2010 r., kiedy to kwota limitu obrotu uprawniająca do zwolnienia z VAT wzrastała z 50 000 zł do 100 000 zł.

2. Zmiany w zakresie fakturowania elektronicznego

Od 1 stycznia 2011 r. wchodzą w życie bardzo istotne zmiany w zakresie fakturowania elektronicznego wprowadzone w związku z przyjęciem dyrektywy Rady 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania (Dz. Urz. UE L 44 z 22.07.2010, s. 11), która ma na celu m.in. liberalizację obecnych standardów przesyłania i przechowywania faktur elektronicznych tak, aby faktury papierowe i faktury elektroniczne były traktowane w ten sam sposób.

W dniu 17 grudnia 2010 r. Minister Finansów wydał rozporządzenie w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, które zostało skorelowane ze zmianą rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.). Celem zaproponowanych w ww. rozporządzeniach zmian jest uproszczenie obrotu fakturami, tak aby faktury elektroniczne stały się realną alternatywą dla faktur papierowych w szczególności poprzez: dopuszczenie gwarantowania autentyczności pochodzenia i integralności treści faktur wg metod określonych przez podatnika, utrzymanie jako rozwiązań fakultatywnych dotychczasowych metod gwarantowania autentyczności pochodzenia i integralności treści faktur elektronicznych - kwalifikowany podpis elektroniczny lub wymiana danych elektronicznych (EDI), wprowadzenie obowiązku zapewnienia czytelności faktur przez cały okres przechowywania, wprowadzenie definicji autentyczności pochodzenia i integralności treści faktur, umożliwienie wystawiania i przesyłania faktur elektronicznych w dowolnym formacie elektronicznym (PDF, doc. i inne, udostępniane na serwerze wystawcy, jak również np. przesyłane mailem), dopuszczenie przechowywania faktur w dowolnej postaci tj. papierowej lub elektronicznej niezależnie od sposobu wystawienia faktury (np. dopuszczenie możliwości drukowania jednego egzemplarza faktury „papierowej” dla nabywcy i przechowywania takiej faktury w formie elektronicznej przez dostawcę), wprowadzenie możliwości ustalenia przez strony innego niż określony w rozporządzeniu terminu utraty prawa do wystawiania i przesyłania faktur elektronicznych nie dłuższego jednak niż 30 dni w przypadku cofnięcia akceptacji tego sposobu wystawiania faktur przez odbiorcę, dopuszczenie możliwości wystawiania i przesyłania faktur korygujących w dowolnej postaci tj. np. wystawianie faktur korygujących „papierowych” do faktur elektronicznych, dopuszczenie przechowywania faktur poza terytorium kraju (niezależnie od formy przesyłu), pod warunkiem zapewnienia organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostępu on-line do tych faktur.

3. Zbiorcze faktury korygujące

Od dnia 1 stycznia 2011 r. zmianie ulegają przepisy dotyczące zbiorczych faktur korygujących. Zasady wystawiania tych faktur zostają zliberalizowane w przypadku udzielania rabatów „okresowych”.

Podatnik udzielający rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, może wystawić jedną zbiorczą fakturę korygującą do tych dostaw. Faktura taka powinna zawierać co najmniej:

• numer kolejny oraz datę jej wystawienia,

• dane sprzedawcy i nabywcy (imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone, adresy, NIP-y),

• okres, do którego odnosi się udzielany rabat,

• kwotę udzielonego rabatu,

• kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Jeżeli udzielany przez podatnika rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami VAT, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, należy podać w podziale na kwoty dotyczące właściwych stawek VAT.

Wprowadzone rozwiązanie zasadniczo uprości proces wystawiania zbiorczych faktur korygujących za dłuższe okresy, gdyż nie będzie już wymogu odnoszenia się w fakturze korygującej do poszczególnych faktur podlegających korekcie.

Do faktur tych zastosowanie mają dotychczasowe przepisy dotyczące wykazywania kwoty podatku w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze oraz dotychczasowe zasady zaokrąglania kwot na fakturze. (§ 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, w brzmieniu nadanym nowelą z dnia 27 grudnia 2010 r.).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Izabela Sikora

Prawnik, rzecznik patentowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »