| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ABC > Problemy podatkowe z rozliczaniem inwestycji w obcych środkach trwałych

Problemy podatkowe z rozliczaniem inwestycji w obcych środkach trwałych

Używanie do celów prowadzonej działalności gospodarczej środków trwałych stanowiących cudzą własność jest obecnie praktyką powszechną. Często zdarza się również, że przedmioty te, aby mogły być w pełni użyteczne, wymagają dodatkowych nakładów. Jeśli zmiany wprowadzone w cudzym składniku majątkowym posiadają znamiona ulepszenia, to zainwestowanych środków nie można rozliczyć bezpośrednio w kosztach podatkowych. W ciężar kosztów należy odnieść je przez odpisy amortyzacyjne. Największych problemów podatkowych nie budzi jednak amortyzacja inwestycji w obcym środku trwałym, lecz jej zakończenie.

Rekompensata jako koszt właściciela środka trwałego

Jeśli właściciel budynku (lokalu) zwróci najemcy wartość poniesionych przez niego nakładów inwestycyjnych, to po jego stronie pojawi się wydatek możliwy do rozliczenia w kosztach podatkowych. Organy podatkowe stoją na stanowisku, że jeśli zwrot nie przekracza 3500 zł, wydatek podlega zaliczeniu bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Jeżeli wydatek jest wyższy od tej kwoty - zwiększa wartość początkową wynajmowanego środka trwałego. Przykładem takiego stanowiska jest postanowienie Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 3 czerwca 2006 r., nr 1472/ROP1/423-91-122/05/AJ: „Wynajmujący nie będzie mógł zaliczyć bezpośrednio wartości zwrotu części poczynionych wydatków przez najemcę w wynajmowanej nieruchomości - traktowanych z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego jako inwestycja w obcym środku trwałym - bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu. Powyższe wydatki powiększą natomiast wartość początkową środka trwałego należącego do wynajmującego, od której może dokonywać odpisów amortyzacyjnych”.

Podatkowe rozliczenie w kosztach zwróconej najemcy kwoty będzie możliwe tylko wówczas, jeśli właściciel nieruchomości będzie ją nadal wynajmował lub przeznaczy na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Brak rekompensaty może oznaczać przychód właściciela środka trwałego

Jeśli najemca nie otrzyma rekompensaty za pozostawione ulepszenia, inwestycja stanie się dla wynajmującego przychodem z nieodpłatnych świadczeń w naturze, wycenianym według zasad zawartych w art. 11 ust. 2 u.p.d.o.f. i art. 12 ust. 5 u.p.d.o.p. Jednakże ustalenie tego przychodu będzie miało podstawy prawne tylko wówczas, gdy rezultat ulepszeń stanowi dla wynajmującego rzeczywiste przysporzenie majątkowe. W przypadku gdy wynajmujący nie skorzysta ze zmian wprowadzonych w przedmiocie najmu albo zamierza przywrócić przedmiot najmu do stanu poprzedniego, nie można mówić, że otrzymał od najemcy świadczenie. Skoro nie ma świadczenia, to nie ma również przychodu. Dla zabezpieczenia się przed fiskusem wynajmujący (jeżeli umowa najmu nie zawiera stosownej klauzuli) powinien zwrócić się do najemcy w formie pisemnej z żądaniem przywrócenia budynku (lokalu) do stanu poprzedniego, wyznaczając mu termin na przeprowadzenie niezbędnych prac. Nawet jeśli najemca nie zastosuje się do treści wezwania, pismo to będzie stanowiło jeden z dowodów, że wynajmujący nie otrzymał przysporzenia majątkowego.

Fizyczna likwidacja ulepszenia

Tylko w przypadku gdy sam najemca przed wydaniem przedmiotu najmu przywróci go do stanu poprzedniego poprzez demontaż (rozbiórkę, zniszczenie) dokonanych ulepszeń, fiskus uznaje, że nastąpiła likwidacja środka trwałego, która uprawnia najemcę do zaliczenia do kosztów niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym. Przykładem takiego stanowiska jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 9 marca 2010 r., nr ILPB3/423-1154/09-3/DS: „W momencie zakończenia umów najmu oraz zmiany lokalizacji spółki niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w sytuacji, gdy nie w pełni umorzona inwestycja w obcym środku trwałym zostanie faktycznie zlikwidowana (...). Zatem, jeżeli wynajmujący zażąda przywrócenia pomieszczeniom stanu pierwotnego, to poniesione przez spółkę wydatki na inwestycje w obcym środku trwałym w części niezamortyzowanej oraz wydatki na przywrócenie stanu pierwotnego najmowanych powierzchni lub ich zwrot na rzecz wynajmującego stanowić będą dla spółki koszty uzyskania przychodów”.

Trudno nie zauważyć, że prezentowane stanowisko zachęca podatników do postaw gospodarczo nieracjonalnych. Ze względów podatkowych najbardziej opłaca się bowiem fizycznie zlikwidować inwestycję. Jest to rozwiązanie korzystniejsze niż odpłatne albo nieodpłatne wydanie inwestycji właścicielowi środka trwałego.

Odsprzedaż inwestycji

Innym stosowanym rozwiązaniem, rekompensującym podatnikowi niemożność pełnego zamortyzowania inwestycji w obcym środku trwałym, jest odsprzedaż dokonanych ulepszeń następnemu najemcy lub dzierżawcy. Jest to sposób szczególnie polecany w sytuacji, gdy demontaż ulepszeń jest niemożliwy lub zbyt kosztowny.

Podatkowe skutki zbycia inwestycji w obcym środku trwałym są identyczne jak przy sprzedaży każdego innego środka trwałego. Dla zbywcy cena określona w umowie sprzedaży stanie się przychodem. Jednocześnie jednak będzie mógł on zaliczyć do kosztów podatkowych nieumorzoną część wartości początkowej odsprzedawanej inwestycji (art. 23 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., art. 16 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.). W efekcie rozliczenia sprzedaży inwestycji w obcym środku trwałym dla podatnika może powstać strata z tej sprzedaży. Strata ta wpłynie na pomniejszenie dochodu lub powiększenie straty z działalności gospodarczej za dany rok.

PRZYKŁAD

Anna Nowak zaadaptowała wynajęty przez siebie lokal na salon fryzjerski. Koszt ulepszeń wyniósł 32 000 zł. Po dwóch latach postanowiła zmienić profil działalności gospodarczej na handel artykułami kosmetycznymi. Inwestycję w obcym lokalu odsprzedała w 2011 r. kolejnemu najemcy za kwotę 15 000 zł. Odpisy amortyzacyjne od inwestycji wynosiły 6400 zł. Wynikiem tej transakcji będzie strata w wysokości 10 600 zł = (15 000 zł - 32 000 zł + 6400 zł). Strata ta pomniejszyła dochody pani Nowak z działalności gospodarczej osiągnięte za 2011 r.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Anna Leszczyńska

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »