| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ABC > Problemy podatkowe z rozliczaniem inwestycji w obcych środkach trwałych

Problemy podatkowe z rozliczaniem inwestycji w obcych środkach trwałych

Używanie do celów prowadzonej działalności gospodarczej środków trwałych stanowiących cudzą własność jest obecnie praktyką powszechną. Często zdarza się również, że przedmioty te, aby mogły być w pełni użyteczne, wymagają dodatkowych nakładów. Jeśli zmiany wprowadzone w cudzym składniku majątkowym posiadają znamiona ulepszenia, to zainwestowanych środków nie można rozliczyć bezpośrednio w kosztach podatkowych. W ciężar kosztów należy odnieść je przez odpisy amortyzacyjne. Największych problemów podatkowych nie budzi jednak amortyzacja inwestycji w obcym środku trwałym, lecz jej zakończenie.

Organy podatkowe nie kwestionują sprzedaży nakładów inwestycyjnych, jeśli ich nabywcą jest osoba inna niż właściciel środka trwałego. Zdaniem fiskusa w przypadku pieniężnej rekompensaty wypłaconej najemcy przez wynajmującego nie dochodzi do sprzedaży, lecz do zwrotu nakładów w trybie art. 676 Kodeksu cywilnego. Z taką wykładnią nie zgodził się jednak WSA w Łodzi w wyroku z 10 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 7/10: „W ocenie sądu taka właśnie sytuacja, polegająca na odpłatnym zbyciu środków trwałych, zaistniała w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o interpretację, bowiem spółka podała, że między nią a właścicielami nieruchomości, którą od nich wynajmowała i na której poczyniła nakłady, doszło do rozliczenia tych nakładów, z tym że zwrócono jedynie różnicę między niezamortyzowaną wartością rynkową nakładów a kosztem ich demontażu, a zatem kwota nie w pełni umorzonych nakładów rzeczywiście poniesionych przez spółkę była wyższa. W uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji organ w jednym zdaniu stwierdził, że w rozpatrywanym stanie faktycznym nie doszło do odpłatnego zbycia nakładów, ale nie uzasadnił, na czym oparł powyższe twierdzenie. Ocena prawna rozliczenia między podatnikiem a właścicielami nieruchomości, na której poczyniono nakłady, ma zasadnicze znaczenie, bowiem w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych zastosowanie będzie miał przepis art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy w końcowej jego części, umożliwiający zaliczenie wydatków poniesionych na wytworzenie tych środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów”.

Zacytowane orzeczenie otwiera podatnikom furtkę do korzystniejszego rozliczenia nakładów inwestycyjnych wydanych właścicielowi środka trwałego w zamian za rekompensatę.

PRZYKŁAD

Nakłady inwestycyjne na wynajęty budynek wyniosły 400 000 zł. Amortyzacja trwała łącznie 5 lat, a jej skutkiem było dokonanie odpisów amortyzacyjnych w kwocie 200 000 zł. Po upływie 5 lat najemca wydał wynajmującemu dokonane ulepszenia i otrzymał za to gratyfikację w wysokości 100 000 zł. Jeżeli rozliczenie pomiędzy stronami umowy najmu uznać za odpłatne zbycie środka trwałego (sprzedaż), to po stronie najemcy powstanie przychód w kwocie 100 000 zł oraz koszty w wysokości 200 000 zł. Powstała różnica (strata) obniży dochód najemcy z działalności gospodarczej.

Jeśli natomiast rekompensata zostanie zakwalifikowana do zwróconych wydatków (na podstawie art. 676 k.c.), to najemca nie rozpozna przychodu, ale nie będzie także mógł rozliczyć w kosztach kwoty 100 000 zł, tj. różnicy pomiędzy niezamortyzowaną częścią inwestycji a kwotą otrzymanej rekompensaty (200 000 zł - 100 000 zł).

Należy jednak zaznaczyć, że potraktowanie zwrotu nakładów jako sprzedaży inwestycji na rzecz właściciela środka trwałego obarczone jest ryzykiem sporu z organem podatkowym. Przy czym pojedynczy wyrok WSA w Łodzi nie daje podatnikowi gwarancji korzystnego rozstrzygnięcia przed innymi składami orzekającymi.

Nabycie na własność środka trwałego, w którym dokonano ulepszeń

Zdarza się, że obcy środek trwały, w którym podatnik dokonał inwestycji, staje się następnie jego własnością w wyniku zakupu. Pojawia się wówczas pytanie, co zrobić z niezamortyzowaną częścią inwestycji. Przepisy podatkowe nie regulują tej kwestii wprost. W praktyce występują dwie metody rozliczenia podatkowego takiej sytuacji.

Pierwsza polega na kontynuowaniu amortyzacji inwestycji oraz na odrębnym amortyzowaniu nabytego środka trwałego. Prawidłowość takiego rozwiązania potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 11 grudnia 2009 r., nr ILPB1/415-1022/09-2/AK: „W przypadku nabycia przez podatnika środka trwałego, w którym dokonał on inwestycji, istnieje możliwość kontynuacji amortyzacji według zasad przyjętych na początku amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym, pomimo iż po nabyciu środka trwałego nie będzie to już obcy środek trwały, lecz własny. Po przekazaniu do używania inwestycji w obcym środku trwałym staje się ona bowiem odrębnym składnikiem majątku, niezależnie od prawa własności i przewidywanego okresu użytkowania”.

W drugim wariancie podatnik może zwiększyć cenę nabycia środka trwałego o wartość niezamortyzowanej wartości inwestycji. Umożliwiają to przepisy art. 22g ust. 3 u.p.d.o.f. oraz art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p. Zgodnie z nimi za wartość początkową w postaci ceny nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Podany w dalszej części przepisów katalog takich kosztów jest przykładowy i może być rozszerzony również o inne nakłady, w tym także na niezamortyzowaną wartość dokonanych ulepszeń. Poprawność tego postępowania potwierdza postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łańcucie z 1 lutego 2006 r., nr U.S.IA/1/415/1-IP/2006.

Wybór metody podatkowego rozliczenia poczynionych nakładów w takim przypadku należy do podatnika. Warto jednak wskazać, że kontynuacja amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym jest zazwyczaj efektywniejsza, ze względu na wyższą stawkę amortyzacyjną.

Podstawa prawna:

• art. 14 ust. 3 pkt 3a, art. 22 ust. 5e, art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn.zm.),

• art. 12 ust. 4 pkt 6a, art. 15 ust. 4f, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn.zm.),

• art. 676 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn.zm.).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Magda Słomska

Kancelaria zajmująca się kompleksową obsługą przedsiębiorców i pracodawców oraz prowadzeniem postępowań sądowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »