| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Obrót gospodarczy > Działalność gospodarcza > Działalność prowadzona w mieszkaniu - problemy kosztowe

Działalność prowadzona w mieszkaniu - problemy kosztowe

Wielu podatników ze względu na rozmiar, specyfikę czy też względy ekonomiczne decyduje się na prowadzenie działalność gospodarczej w prywatnym mieszkaniu. Następstwem takich decyzji jest pojawienie się wielu problemów związanych z kwalifikacją kosztów uzyskania przychodu.

Rafał Styczyński

doradca podatkowy


Zgodnie z uregulowaniami znajdującymi się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m.in. lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu.

Bardzo istotną kwestią jest określenie wartości początkowej środka trwałego (w naszym przypadku mieszkania). Wartość ta bowiem będzie stanowiła podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a co za tym idzie - będzie wpływała na ich wysokość.

Ceną nabycia w przypadku zakupu mieszkania lub domu jest kwota należna sprzedającemu powiększona o koszty związane z jego nabyciem (np. koszty opłat notarialnych, opłat skarbowych, koszty pośrednictwa, koszty kredytu) oraz ewentualnie pomniejszona o VAT (jeżeli podatnikowi przysługuje takie obniżenie zgodnie z przepisami ustawy o VAT).

Jeżeli nie można ustalić takiej ceny dla nieruchomości, to wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych nieruchomości lub praw spółdzielczych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Przykład

W październiku podatnik zaciągnął kredyt bankowy na zakup 100-metrowego mieszkania, w którym przeznaczył dwa pokoje na prowadzoną działalność gospodarczą, każdy z nich po 25 m2. Aby przystosować je do prowadzonej działalność, podatnik musiał ponieść koszty jego wykończenia, do czasu oddania mieszkania do używania spłacał także odsetki od zaciągniętego kredytu na zakup mieszkania. Ustalenie wartości początkowej:

- cena nabycia mieszkania - 500 000 zł,

- kwota odsetek naliczona do dnia przekazania mieszkania do używania - 5000 zł,

- koszt wykończenia mieszkania - 25 000 zł,

- opłaty notarialne i skarbowe związane z zakupem mieszkania - 10 000 zł,

- prowizja pośrednika - 10 000 zł.

Powyżej wymienione koszty składają się na wartość początkową mieszkania. Wartość lokalu wyniesie 600 000 zł. Jednak z uwagi na fakt, że podatnik przeznacza tylko dwa pokoje na prowadzoną działalność gospodarczą, wartość początkowa ustalana jest w wysokości odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej do ogólnej powierzchni użytkowej mieszkania. Mamy zatem proporcję 50 : 100. A zatem wartość początkowa, którą podatnik może przyjąć na potrzeby amortyzacji, wynosi 300 000 zł (600 000 : 2).

Podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988 zł (za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości). Jednak metoda uproszczona jest obecnie nieopłacalna, ponieważ kwota 988 zł za 1 metr kwadratowy w żaden sposób nie odpowiada wartości rynkowej metra kwadratowego mieszkania.

Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5 proc. Natomiast dla budynków i lokali mieszkalnych, które stanowią odrębny przedmiot własności, stawka wynosi 1,5 proc.

Natomiast dla metody uproszczonej odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 1,5 proc.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Barbara Głowacka

Prawnik, konsultant podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »