| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Obrót gospodarczy > Działalność gospodarcza > Niezgodność towaru z umową, rękojmia, gwarancja – reklamacja konsumenta, obowiązki sprzedawcy

Niezgodność towaru z umową, rękojmia, gwarancja – reklamacja konsumenta, obowiązki sprzedawcy

Pojęcie reklamacji i związane z nią zagadnienia, są niezwykle ważne z punktu widzenia konsumenta. Reklamacja bowiem jest jedynie instytucją, której podstawę stanowią rękojmia, gwarancja lub niezgodność towaru z umową. Niezwykle istotne jest jednak, aby klienci używali właściwej terminologii oraz wiedzieli, jakie obowiązki wobec nich posiadają sprzedawcy. Dlaczego? Bo to do konsumenta należy wybór podstawy składnia reklamacji.

Zacznijmy więc od początku.

Kim jest konsument?

W Polskim systemie prawnym funkcjonuje wiele definicji legalnych pojęcia Konsument. Najbardziej trafną i najszerszą jest ta zawarta w Kodeksie Cywilnym – konsument to „osoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową”. Dlaczego ta definicja jest taka istotna?

Otóż ustawa O szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego, w której to mowa o uprawnieniach konsumenta związanych ze sprzedażą dokonywaną z jego udziałem, jasno określa iż „ustawę stosuje się w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaży rzeczy ruchomej osobie fizycznej, która nabywa tę rzecz w celu niezwiązanym z działalnością zawodową lub gospodarczą”. Reklamacja oparta na zasadach w/w ustawy obejmuje więc jedynie konsumentów.

Odsetki 2016 – rewolucyjne zmiany

Rękojmia, gwarancja i niezgodność towaru z umową

Czym jest rękojmia, gwarancja i niezgodność towaru z umową? Warto poznać, czym są pojęcia, aby nasze roszczenia były zasadne oraz właściwie skierowane.

Rękojmia jest ustawową i obligatoryjną odpowiedzialnością sprzedającego, względem kupujących  za wady fizyczne oraz prawne sprzedanego towaru.

Od 25 grudnia 2014 rękojmia nie obowiązuje w sprzedaży konsumenckiej. Kwestie rękojmi są szczegółowo uregulowane w przepisach Kodeksu Cywilnego. Ponieważ przedmiotowy artykuł dotyczy jedynie konsumentów nie będziemy poruszać specyfiki tego pojęcia.

PIT-Y 2015 (książka + CD)

Niezgodność towaru z umową jest pojęciem niezwykle szerokim i nie dotyczy jedynie wad towaru, ale także braku cech, które występowały w jego opisie. Czym więc jest w praktyce?

Jeżeli konsument dokona zakupu komputera z określoną pamięcią, a ta okaże się o połowę mniejsza, mamy do czynienia z niezgodnością towaru z umową. To pierwszy i podstawowy rodzaj niezgodności towaru z umową w postaci niekompletności rzeczy. Dodatkowo, co ważne i warte zapamiętania – towar niezgodny z umową, to także taki produkt lub usługa, która nie spełnia celu, w jakim zwykle jest używany. Na przykład, jeśli konsument zakupi buty mające służyć mu w okresie zimowym, a te przemakają przy najmniejszym kontakcie z wodą oraz materiał, z którego zostały wykonane, ulega szybkiemu zniszczeniu, można śmiało domagać się swoich praw. Produkt bowiem nie spełnia swojej roli -  w tym przypadku obuwia jesienno – zimowego.

Warto pamiętać także, iż towar niezgodny z umową to również źle zamontowane lub złożone maszyny bądź meble – jeśli ich montaż jest częścią umowy i dokonywany jest w jej ramach sprzedaży przez pracownika sprzedawcy. Również, kiedy samodzielnie dokonamy złożenia bądź montażu produktu, działając według instrukcji zamieszczonej przez producenta, możemy domagać się uznania za niezgodny z umową

Co mamy zrobić gdy wykryjemy, że towar przez nas zakupiony jest niezgodny z umową?

Jako Konsument w przypadku wykrycia niezgodności towaru z umową musimy trzymać się pewnej kolejności zgłaszanych przez nas roszczeń. Ustawodawca w cytowanej powyżej ustawie przewidział, że najpierw możemy żądać albo wymiany towaru na nowy (bez wad) albo nieodpłatnej naprawy. Jest to roszczenie alternatywne – oznacza, że to na konsumencie ciąży obowiązek wyboru jednego z dwóch prezentowanych żądań.

Sprzedawca nie może – co do zasady – odmówić wymiany!

Jedyną sytuacją w której konsument wnoszący o wymianę produktu spotyka się z odmową spełnienia jego żądania jest przypadek, gdy sprzedawca nie dysponuje zapasem rzeczy (nie ma u siebie w magazynie tego samego modelu butów w określonym rozmiarze), nie jest w stanie szybko sprowadzić ich z magazynu lub hurtowni (była to ostatnia para z poprzedniego sezonu już nie produkowana) albo byłoby to zbyt kosztowne (taka sama para butów znajduje się w sklepie firmowym w Londynie i jest to ostatnia możliwa do sprzedaży para butów tego modelu i rozmiaru, a koszt jej przesłania przekracza wartość obuwia).

W przypadku żądania naprawy rzeczy sprzedawca może nie spełnić żądania kupującego, gdy naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Oceniając nadmierności kosztów musimy mieć na względzie wartość towaru, ale takiego, który jest zgodny z umową, jak również posiada charakter i rozmiar stwierdzonej przez nas niezgodności.

Co w sytuacji, gdy powyższe sposoby zawiodą?

Tu z pomocą przychodzi nam znów treść przywoływanej wielokrotnie ustawy. Jeżeli brak jest możliwości spełnienia żądania wymiany towaru bądź jego bezpłatnej naprawy konsumenci mogą żądać obniżenia ceny takiego niezgodnego z umową przedmiotu albo definitywnie od umowy odstąpić. Należy jednak pamiętać, że w przypadku, gdy stwierdzona wada jest nieistotna,  możliwości odstąpienia od umowy zostaje wykluczona (np. gdy kolor obudowy kupionego tabletu jest srebrny, a zamawiany był czarny)

Wiemy już co i do kogo zgłaszamy, teraz pytanie kiedy?

Ważne terminy

Według ustawy O szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego, klient ma prawo do roszczenia „jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową”. Co ważne, jeżeli niezgodność towaru zostanie zgłoszona do 6 miesięcy od daty zakupu, istnieje domniemanie, że istniała ona w chwili zakupu.

Musimy także pamiętać, że w przypadku wykrycia nieprawidłowości należy jak najszybciej zgłosić ten fakt sprzedawcy. Czas w tym wypadku nie jest naszym sprzymierzeńcem, jeżeli bowiem nie zgłosimy nieprawidłowości sprzedawcy w przeciągu 2 miesięcy od daty ich wykrycia, wówczas Kupujący traci swe uprawnienia do dochodzenia roszczeń z tytułu niezgodności towaru z umową.

Do zachowania 2 miesięcznego terminu wystarczy wysłanie przed jego upływem, drogą pocztową, listem poleconym,  zawiadomienia do sprzedawcy.

W przypadku jednak gdy w/w termin zostanie przez nas zachowany, sprzedawca ma 14 dni na ustosunkowanie się do naszych roszczeń. 14 dni to termin, który należy rozumieć tak, jak każdy inny termin sądowy. Ważne jest, aby pamiętać, że „14 dni roboczych” na rozpatrzenie reklamacji jest wymysłem sprzedawców. W przypadku, jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Dlatego też jeżeli sam określa sobie czas „14 dni roboczych na odpowiedź” samoistnie w świetle przepisów uznaje reklamację w całości.

Na zakończenie należy wskazać, że Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed upływem dwóch lat od wydania tego towaru kupującemu. Data wydania przedmiotu jest istotna w przypadku, gdy kupujemy np. pralkę i zamawiamy dowóz do domu w/w sprzętu.

Np. Kupujemy w poniedziałek 25 stycznia 2016 i wtedy przekazujemy cenę zakupu sprzedawcy, a towar dostarczony jest  w piątek 29 stycznia 2016 roku. Dwuletni termin będzie biegł od daty wydania rzeczy tj. 29 stycznia 2016.  W przypadku, gdy dojdzie wymiany towaru, to biegnie on na nowo.

Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest rzecz używana, strony mogą ten termin skrócić, jednakże nie poniżej jednego roku.

Pamiętajmy również o terminie przedawnienia roszczeń konsumenta z upływem roku od stwierdzenia przez kupującego niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową.

Przedawnienie nie może się skończyć przed upływem terminu dwuletniego do zgłaszania roszczeń przez konsumenta. W takim samym terminie wygasa uprawnienie do odstąpienia od umowy. Każdorazowe zawiadomienie sprzedawcy o niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową przerywa bieg przedawnienia. Dodatkowo termin ten nie biegnie w czasie wykonywania naprawy lub wymiany, prowadzonych rokowań w celu ugodowego załatwienia sprawy. jednak nie dłużej niż trzy miesiące,

Jeżeli sprzedawca w chwili zawarcia umowy wiedział o niezgodności i nie zwrócił na to uwagi kupującemu, wówczas upływ powyższych terminów przedawnienia nie wyłącza wykonania uprawnień wynikających z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową.

Druki PIT 2016

Gwarancja

Zagadnienia związane z gwarancją udzielaną konsumentowi przy sprzedaży dokonywanej z jego udziałem pod reżimem ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego reguluje art. 13 tegoż aktu prawnego.

W przepisie tym mamy do czynienia z gwarancją udzieloną kupującemu bez odrębnej opłaty przez oświadczenie gwaranta, określające jego obowiązki i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy właściwość sprzedanego towaru nie odpowiada właściwości wskazanej w tym oświadczeniu. Gwarantem nie musi być sprzedawca - może nim być zarówno producent, jak również importer bądź dystrybutor towaru na danym terenie. Gwarancja bowiem jest niczym innym, jak zobowiązaniem gwaranta do nieodpłatnego świadczenia w sytuacji, gdy sprzedany towar konsumpcyjny nie będzie odpowiadał właściwościom wskazanym w oświadczeniu składanym przy sprzedaży. W skrócie: gwarant ponosi odpowiedzialność w przypadku, gdy nabyty przez nas towar nie posiada cech, jakie powinien mieć i nie możemy używać go w sposób,  jaki wynika z jego funkcji.

Przez gwarancję rozumiemy „oświadczenie gwaranta zamieszczone w dokumencie gwarancyjnym lub reklamie”. Zazwyczaj więc gwarancja przyjmuje formę tzw. karty gwarancyjnej, która zapewnia kupującemu możliwość korzystania z uprawnień. Warto pamiętać, że jest ona udzielana także w przypadku, kiedy oświadczenie gwarancyjne słyszymy np. w reklamie telewizyjnej czy radiowej. 

Dokument gwarancyjny musi zawierać nazwę i adres gwaranta w Polsce, terytorialny zasięg gwarancji, obowiązki gwaranta oraz uprawnienia kupującego oraz czas trwania ochrony.

W Polsce to gwarant ustala czas gwarancji – ustawodawca w żaden sposób nie reguluje tej kwestii.

Jeśli zdecydujemy się wykorzystać gwarancję, jako sposób naszej reklamacji, zwróćmy uwagę na termin realizacji wskazany w oświadczeniu gwarancyjnym – gwarant musi wykonać swoje obowiązki w terminie w nim wskazanym. Jeżeli nie określono tego czasu, powinien uczynić to niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia dostarczenia mu rzeczy przez konsumenta.

Roszczenie z tytułu gwarancji kierujemy do gwaranta. Nie zawsze gwarantem jest sprzedawca. Najczęściej bowiem zdarza się, że gwarancji udziela producent. W większości przypadków sprzedawca pośredniczy w realizacji uprawnień wynikających z gwarancji, ale nie powinna nas zdziwić odmowa sprzedawcy  w przypadku, gdy nie jest gwarantem.

Podsumowując: po stronie konsumenta leży wybór dotyczący formy realizacji reklamacji – czy będzie to niezgodność towaru z umową czy roszczenie z tytułu gwarancji. Należy zatem dokładnie zapoznać się z dokumentem gwarancyjnym, sprawdzić czy obowiązki gwaranta są korzystniejsze dla konsumenta czy może warto skorzystać z dwuletniego czasu ustalonego przez ustawodawcę w przypadku niezgodność towaru z umową.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mikołaj Lech

prawnik, aplikant rzecznikowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »