| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > Różnice kursowe przy wydatkach niestanowiących kosztu

Różnice kursowe przy wydatkach niestanowiących kosztu

W tym roku stosujemy metodę podatkową ustalania różnic kursowych i mamy problem ze stosowaniem kursów walut w świetle prawa podatkowego i bilansowego. Dlatego zamierzamy przejść na rachunkową metodę ustalania różnic kursowych. Czy rozwiązania z rachunkowości w każdym przypadku będą miały skutek podatkowy, tj. np. z tytułu różnic kursowych związanych z wyceną instrumentów pochodnych albo z wydatkami niestanowiącymi kosztów podatkowych?


Z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż w tych sytuacjach, w których należy stosować średni kurs NBP, przyjmuje się go z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu. Nie jest również sprzeczne z ustawą o rachunkowości przyjęcie dla celów bilansowych kursu średniego NBP z dnia poprzedniego, jeżeli jednostka w ramach prowadzonej polityki rachunkowości stosuje uproszczenia. Podatkowe rozliczenie różnic kursowych jest dokonywane według faktycznie zastosowanego kursu walutowego, ale jeżeli przy obliczeniu różnic kursowych, np. przy korzystaniu z rachunków walutowych w bankach zagranicznych, nie będzie możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty, to w takich przypadkach możliwe jest zastosowanie kursu średniego NBP.

Przepisy podatkowe nie definiują natomiast faktycznie zastosowanego kursu waluty, którym jest kurs walutowy używany do ustalenia określonej wartości różnicy kursowej. Faktycznie zastosowany kurs walutowy nie jest kursem faktycznie zrealizowanym, dlatego nie należy go wiązać wyłącznie z sytuacjami związanymi z zakupem lub sprzedażą walut. Kurs faktycznie zastosowany to też taki kurs bankowy, po jakim dokonuje się faktycznej wyceny w danym dniu koniecznej do ustalania różnic kursowych, m.in. w dacie wpływu lub wypływu waluty obcej na bankowym rachunku walutowym. Podatnicy mogą przyjąć taki kurs waluty, jaki przy danej transakcji był faktycznie zastosowany, jednak nie może on być wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5 proc. wartość kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty.

Przy zmianie metody ustalania różnic kursowych z podatkowej na rachunkową konieczne jest w terminie do końca pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego o wyborze rachunkowej metody ustalania różnic kursowych, która będzie musiała być stosowana przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe. W tym okresie powstanie również obowiązek poddania badaniu sprawozdań finansowych.

Odnosząc się do skutków podatkowych przy metodzie rachunkowej ustalania różnic kursowych, należy uwzględnić, iż podatkowe uregulowania sprowadzają się do podstawowej zasady, iż podatnik, który wybierze rachunkową metodę ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny zalicza odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe, w tym z tytułu wyceny pozabilansowej pozycji w walutach obcych, w szczególności instrumentów pochodnych w walucie obcej.

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Konrad Kaszubiak

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »