| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > Czy zgodzić się z wynikami kontroli nieuznającej kosztów kredytu za koszt podatkowy

Czy zgodzić się z wynikami kontroli nieuznającej kosztów kredytu za koszt podatkowy

W 2005 r. spółka akcyjna wypłaciła 5 mln dywidendy. Wypłacono ją, zaciągając kredyt w kwocie 5 mln zł. Prowizja za udzielenie kredytu wyniosła 500 000 zł, a odsetki za pierwszy rok - 700 000 zł. W 2008 r. kontrola skarbowa wyrzuciła te wydatki z kosztów uzyskania przychodów. Czy uznać wyniki kontroli, czy wejść w spór z organami podatkowymi? Z nieoficjalnych informacji uzyskanych przez spółkę od kontrolerów wynika, że na poziomie organów podatkowych nie mamy co liczyć na pozytywne rozstrzygnięcie.


RADA

Proponujemy, by rozważyć możliwość podjęcia decyzji kwestionującej ustalenia kontroli. Jej konsekwencją będzie jednak spór z organami podatkowymi. W sprawach o nieuznanie za koszt uzyskania przychodu wydatków na prowizję i odsetki od kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy jest szansa na wygranie sporu. Przed sądem można się powołać na wyrok WSA z 13 lipca 2007 r. oraz niektóre interpretacje przepisów podatkowych korzystne dla podatników.

UZASADNIENIE

Szanse na wygranie sprawy daje wyrok WSA w Warszawie z 13 lipca 2007 r. (sygn. III SA/Wa 382/07). Jest to przykład korzystnej dla podatników interpretacji przepisów. Sąd rozpatrywał skargę podatnika w sprawie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z kredytem na wypłatę dywidendy. Dopuścił, że zaciągnięcie tego typu kredytu jest czymś naturalnym w spółce z o.o. i akcyjnej, gdyż ich istotą jest wypłacanie dywidend.

Dywidenda jest związana z działalnością spółki i jest jej elementem w zasadzie koniecznym (zakwestionowanie prawa do dywidendy jest zakwestionowaniem prawa do dochodu z działalności gospodarczej), jednakże wypłacenie dywidendy powoduje drenaż środków finansowych przeznaczonych na prowadzenie działalności gospodarczej i aby zapewnić dostateczną ilość środków, konieczne jest ich uzyskanie z innych źródeł, a więc np. z kredytu bankowego udzielonego na prowadzenie działalności gospodarczej.

Sąd zwrócił uwagę, że kredyty zaciągnięte na prowadzenie działalności gospodarczej, jak i kredyt na wypłatę dywidendy są w swym celu podobne. Oba służą zapewnieniu płynności finansowej lub jej zwiększeniu w celu rozwoju gospodarczego spółki. Sąd zwrócił uwagę, że organy podatkowe nie zainteresowały się przyczynami braku wystarczających środków na wypłatę dywidendy. Z wyroku tego wynika, że problem z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zaciągnięcie i obsługę kredytu przeznaczonego na wypłatę dywidendy może mieć spółka, która ma własne środki na jej wypłatę.

PRZYKŁAD

Spółka akcyjna dysponuje 20 mln zł wolnych środków własnych. W lipcu 2008 r. spółka wypłaciła 10 mln zł dywidendy. Źródłem jej finansowania był kredyt celowy. Bank zgodził się na udzielenie kredytu na wypłatę dywidendy. Powodem niewypłacenia dywidendy ze środków własnych był zamiar przeznaczenia 20 mln zł na bieżące wydatki. Spółce szybciej i łatwiej było uzyskać kredyt celowy na wypłatę dywidendy niż kredyt na bieżące finansowanie wydatków, gdyż procedury udzielania kredytu przez bank wymagały oceny racjonalności planowanych wydatków sfinansowanych z kredytu. Dla organów podatkowych zaciągnięcie kredytu na wypłatę dywidendy o wartości 10 mln zł, w sytuacji gdy spółka dysponowała 20 mln zł wolnej gotówki, nie było wydatkiem racjonalnym. W związku z tym odsetki nie zostały uznane za koszt podatkowy.

W hipotetycznej sytuacji przedstawionej w przykładzie sąd może zgodzić się z zaprezentowanym stanowiskiem organów podatkowych. Sędziowie mogą nie uznać wytłumaczenia, że ze względu na procedury bankowe łatwiej i szybciej można było uzyskać kredyt celowy na wypłatę dywidendy niż kredyt na inny cel.

W praktyce organy podatkowe nie respektują wyroku WSA z 13 lipca 2007 r. Podatnicy, składając wnioski o wydanie interpretacji, powołują się jednak na ten wyrok oraz na interpretacje przepisów wydane w przeszłości przez organy podatkowe, uznające prowizje i odsetki od kredytu na dywidendę za koszt podatkowy. Często organy podatkowe zajmują takie stanowisko jak Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. 8 maja 2008 r. wydał on interpretację indywidualną (sygn. IP-PB3-423-283/08-2/GJ), w której znalazł się następujący fragment:

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji organów podatkowych oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2007 r., Organ stwierdza, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja z 8 maja 2008 r. jest niekorzystna dla podatników. Wydatki wiążące się z kredytem zaciągniętym na wypłatę dywidendy w postaci odsetek, prowizji i innych opłat, jako związane z kategorią wydatków niebędących kosztami uzyskania przychodów, nie mogą być - zdaniem Dyrektora Izby - uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 updop.

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sławomir Buchta

Specjalista ds. leasingu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »