| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Amortyzacja > Metoda indywidualna amortyzacji

Metoda indywidualna amortyzacji

Metodę indywidualną amortyzacji określa art. 16j ustawy o CIT, zgodnie z brzmieniem którego od określonych kategorii środków trwałych podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych wg stawki ustalonej indywidualnie.

Niemniej jednak wydaje się możliwym do przyjęcia założenie, iż z istoty indywidualnej metody amortyzacji wynika możliwości dokonania zmiany początkowo określonej stawki.

Podatnik bowiem przyjmując określony składnik majątkowy do używania i poddając go indywidualnej metodzie amortyzacji nie jest w stanie przewidzieć czy rzeczywiste zużycie amortyzowanego środka nie będzie wyższe lub niższe od okresu amortyzacji przewidywanego w dniu przyjęcia do ewidencji.

Zatem logicznym byłoby wówczas skrócenie lub ewentualne wydłużenie okresu amortyzacji, z tym jednakże warunkiem, że nowy okres amortyzacji nie mógłby być krótszy niż określony wg tabeli powyżej.

Polecamy: Metoda liniowa amortyzacji

W treści ustawy nie zostały bowiem przewidziane ramy czasowe dokonywania odpisów amortyzacyjnych przy indywidualnej metodzie amortyzacji, a maksymalne stawki wynikają z określenia minimalnych okresów amortyzacji. Wobec powyższego podatnik dysponuje możliwością swobodnego określenia okresu amortyzacji, a tym samym stawki amortyzacji, o ile jest on dłuższy od minimum.

Przy rozważaniu możliwości zmiany stawki przy indywidualnej metodzie amortyzacji należy, mieć na uwadze zwłaszcza dyspozycję art. 16 ust.1 pkt 6 ustawy o CIT, zgodnie z którą kosztem uzyskania przychodu może być strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, o ile konieczność ich likwidacji nie wynika ze zmiany profilu działalności.

Przyjmując zatem, iż w indywidualnej metodzie amortyzacji niedopuszczalna jest zmiana stawki amortyzacji przyjętej na dzień ujęcia środka trwałego w ewidencji, w sytuacji błędnego określenia przewidywanego okresu użytkowania,  wystąpiłaby konieczności przeprowadzenia likwidacji środka trwałego, którego stan fizyczny czy też technologiczny nie pozwala na dalsze jego użytkowanie.

Konsekwencją powyższego będzie zaliczenie nieumorzonej wartości środka trwałego do kosztów uzyskania przychodu w dacie przeprowadzenia likwidacji. W krańcowych przypadkach mogłoby zdarzyć się, iż po okresie amortyzowania bardzo niską stawką amortyzacji, dojdzie do obciążenia rachunku podatkowego bardzo wysoką kwotą kosztów, z uwagi na niską wartość umorzenia.

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Inwestycje w Kurortach

Serwis nieruchomościowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »