| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Dokumentacja i rozliczanie > Różnice kursowe – kiedy uwzględniać kurs faktycznie zastosowany

Różnice kursowe – kiedy uwzględniać kurs faktycznie zastosowany

Jeżeli osoba prawna oblicza różnice kursowe według metody podatkowej (tj. nie wybrała metody bilansowej), powinna to robić zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15a ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, wycena waluty wpływającej na rachunek bankowy jako wynagrodzenie z tytułu sprzedaży – powinna być dokonywana w oparciu o tzw. kurs faktycznie zastosowany. Przy wycenie waluty na moment jej wpływu, kursem faktycznie zastosowanym jest - co do zasady - kurs kupna banku, z którego usług korzysta podatnik.

Dyrektor IS potwierdził, że wyceny środków walutowych - na potrzeby obliczania powyższych różnic - dokonuje się według tzw. kursu faktycznie zastosowanego. Kurs ten stosuje się zarówno w momencie wpływu waluty na rachunek, jak i w momencie rozchodu.

Co to jest kurs faktycznie zastosowany? Organ podatkowy przypomniał, że ustawa o CIT nie zawiera odpowiedniej definicji. W świetle wykładni językowej nie można go wiązać wyłącznie z kursem zrealizowanym, a więc stosowanym przy wymianie walut na złote.

Ujemne różnice kursowe

Dodatnie różnice kursowe

Kurs faktycznie zastosowany, czyli bankowy

O kursie faktycznie zastosowanym można mówić także wtedy, kiedy nie dochodzi do wymiany walut – będzie to tzw. kurs bankowy.

Po dokonaniu tych wstępnych konstatacji, dyrektor IS odniósł się bezpośrednio do pytania postawionego przez wnioskującą spółdzielnię. Przyznał jej rację, że – w momencie, kiedy następuje wpływ waluty związany ze sprzedażą towarów – kursem faktycznie zastosowanym jest kurs kupna banku prowadzącego rachunek walutowy spółdzielni.

Dodajmy, że w momencie, kiedy następuje rozchód waluty związany z dokonywaniem zakupów, jej wartość powinna być wyceniana według bankowego kursu sprzedaży.

Może się jednak zdarzyć, że podatnik nie może stosować kursów faktycznie zastosowanych, rozumianych jak powyżej. Z taką sytuacją mamy do czynienia wtedy, gdy np. korzysta z banku zagranicznego, który nie ogłasza kursów do przeliczania złotego. Podatnik może wówczas zastosować kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania operacji na rachunku walutowym.

Kurs średni NBP ma znaczenie w innym jeszcze przypadku – kiedy bankowy „kurs faktycznie zastosowany” znacząco od niego odbiega. Jak przypomniał dyrektor, odpowiednia reguła została zawarta w art. 15a ust. 5 ustawy o CIT.

Dotyczy ona sytuacji, w której różnica między kursem faktycznie zastosowanym i kursem średnim NBP (z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego operację) przekracza 5% kursu NBP.

Organ podatkowy może wówczas wezwać strony umowy do korekty kursu lub wyjaśnienia przyczyn, dla których rozbieżność jest tak duża. Jeżeli podatnik nie skoryguje kursu, ani też nie wyjaśni rozbieżności, organ podatkowy sam określi kurs wyceny waluty, „opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski”.  

Piotr Kaim jest doradcą podatkowym

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Regulski

analityk DM TMS Brokers

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »