| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Jak rozliczyć w CIT wydatek na przejęcie bazy klienckiej?

Jak rozliczyć w CIT wydatek na przejęcie bazy klienckiej?

Spółka zamierza kupić bazę klientów. Jednocześnie spółka nabędzie prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych wcześniej przez sprzedających bazę z klientami. Wynagrodzenie za bazę kliencką będzie zatem kosztem przejęcia klientów, relacji gospodarczych z nimi oraz informacji o klientach. Jak rozliczyć podatkowo taki wydatek? Czy tak jak know-how?

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w ustawie jako koszty niestanowiące kosztów podatkowych.

Wśród kosztów uzyskania przychodów można wyróżnić koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie).

Koszty uzyskania przychodu o charakterze bezpośrednim to koszty, których poniesienie ma bezpośredni związek z uzyskaniem konkretnego przychodu. Natomiast koszty uzyskania przychodu o charakterze pośrednim to koszty, których nie można przypisać konkretnym przychodom.

Polecamy: serwis Koszty

Polecamy: Podatki 2011

Zakup „bazy klientów”, a więc przejęcie klientów, informacji o klientach, relacji z przejmowanymi klientami oznacza w istocie zakup „know-how”.

Prawo to obejmuje wszelkiego rodzaju wiadomości i doświadczenia o charakterze nietechnicznym, które nadają się do wykorzystania w działalności przedsiębiorstwa lub wykonywania zawodu.

Podstawowymi cechami know-how jest poufność, ponieważ know-how mogą stanowić jedynie informacje, które nie zostały ujawnione, nie są powszechnie znane, czy też łatwo dostępne. Ponadto muszą to być informacje istotne, a więc ważne dla całości lub zasadniczej części sposobu wytwarzania produktu lub świadczenia usług i muszą spełniać u nabywcy określoną funkcję (być użyteczne).

Ostatnią ważną cechą know-how jest jego identyfikowalność co oznacza, że know-how zostało opisane lub utrwalone i to w sposób, iż możliwe jest sprawdzenie posiadania przez nie pozostałych cech oraz powoduje, iż nabywca nie jest ,,nadmiernie ograniczony" w wykorzystaniu nabytych informacji.

Podstawowym obowiązkiem przekazującego know-how jest przekazanie odbiorcy określonych w umowie poufnych informacji. Dysponent jest natomiast zobowiązany do podejmowania starań o utrzymanie przedmiotu know-how w tajemnicy.

Nabyte przez spółkę prawa do baz danych klientów będą stanowiły „know-how”, którego przedmiotem są informacje o charakterze organizacyjnym, finansowym oraz handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa. Zakupiona wiedza o bazie danych klientów – będzie służyła usprawnieniu organizacji i zbytu w handlu na danym rynku, który jest ściśle związany z działalnością przedsiębiorstwa spółki.

Wydatki poniesione przez spółkę na nabycie tzw. „bazy klienckiej” będą podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu, to jednak nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Danuta Trochim

Księgowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »