| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Jak rozliczyć w CIT wydatek na przejęcie bazy klienckiej?

Jak rozliczyć w CIT wydatek na przejęcie bazy klienckiej?

Spółka zamierza kupić bazę klientów. Jednocześnie spółka nabędzie prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych wcześniej przez sprzedających bazę z klientami. Wynagrodzenie za bazę kliencką będzie zatem kosztem przejęcia klientów, relacji gospodarczych z nimi oraz informacji o klientach. Jak rozliczyć podatkowo taki wydatek? Czy tak jak know-how?

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w ustawie jako koszty niestanowiące kosztów podatkowych.

Wśród kosztów uzyskania przychodów można wyróżnić koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie).

Koszty uzyskania przychodu o charakterze bezpośrednim to koszty, których poniesienie ma bezpośredni związek z uzyskaniem konkretnego przychodu. Natomiast koszty uzyskania przychodu o charakterze pośrednim to koszty, których nie można przypisać konkretnym przychodom.

Polecamy: serwis Koszty

Polecamy: Podatki 2011

Zakup „bazy klientów”, a więc przejęcie klientów, informacji o klientach, relacji z przejmowanymi klientami oznacza w istocie zakup „know-how”.

Prawo to obejmuje wszelkiego rodzaju wiadomości i doświadczenia o charakterze nietechnicznym, które nadają się do wykorzystania w działalności przedsiębiorstwa lub wykonywania zawodu.

Podstawowymi cechami know-how jest poufność, ponieważ know-how mogą stanowić jedynie informacje, które nie zostały ujawnione, nie są powszechnie znane, czy też łatwo dostępne. Ponadto muszą to być informacje istotne, a więc ważne dla całości lub zasadniczej części sposobu wytwarzania produktu lub świadczenia usług i muszą spełniać u nabywcy określoną funkcję (być użyteczne).

Ostatnią ważną cechą know-how jest jego identyfikowalność co oznacza, że know-how zostało opisane lub utrwalone i to w sposób, iż możliwe jest sprawdzenie posiadania przez nie pozostałych cech oraz powoduje, iż nabywca nie jest ,,nadmiernie ograniczony" w wykorzystaniu nabytych informacji.

Podstawowym obowiązkiem przekazującego know-how jest przekazanie odbiorcy określonych w umowie poufnych informacji. Dysponent jest natomiast zobowiązany do podejmowania starań o utrzymanie przedmiotu know-how w tajemnicy.

Nabyte przez spółkę prawa do baz danych klientów będą stanowiły „know-how”, którego przedmiotem są informacje o charakterze organizacyjnym, finansowym oraz handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa. Zakupiona wiedza o bazie danych klientów – będzie służyła usprawnieniu organizacji i zbytu w handlu na danym rynku, który jest ściśle związany z działalnością przedsiębiorstwa spółki.

Wydatki poniesione przez spółkę na nabycie tzw. „bazy klienckiej” będą podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu, to jednak nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Doradztwa Podatkowego Marcin Pietrusiński

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »