| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Likwidacja inwestycji w obcym środku trwałym – rozliczenie w CIT

Likwidacja inwestycji w obcym środku trwałym – rozliczenie w CIT

Likwidacja inwestycji w obcym środku trwałym musi oznaczać jej fizyczne unicestwienie. Tak z reguły uważają organy podatkowe. Sądy administracyjne są w tej kwestii podzielone i nie wypracowały jednolitej linii interpretacyjnej.

Podatnik jedynie zaprzestaje ich używania co nie wpływa na kompletność i zdatność do dalszego użytkowania. Tym samym, podatnik nie może uznać za koszty uzyskania przychodów strat z tytułu likwidacji środka trwałego w wielkości odpowiadającej nieumorzonej jego wartości.

Organy podatkowe zasadniczo podtrzymują takie stanowisko w kolejnych pismach (potwierdza to kolejna, powołana na wstępie interpretacja podatkowa). Niemniej, sądy nie są już w pełni zgodne w tej kwestii. Wykształciły się dwie przeciwstawne linie orzecznicze.

Sądy administracyjne nie mają pewności

Część sądów, odmiennie do organów podatkowych twierdzi, że utożsamianie likwidacji z fizycznym zużyciem środka trwałego jest błędne. Co więcej, wskazują na bezpodstawne zawężenie znaczenia pojęcia likwidacji, argumentując to wykładnią językowa, systemową i celowościową. Dokonanie likwidacji uzależnione jest od decyzji podatnika. Wybór ten należy rozpatrywać w odniesieniu do utraty przydatności gospodarczej, a także rodzaju prowadzonej działalności.

Jeśli nastąpi utrata tej przydatności, a podatnik kontynuuje dotychczasowy rodzaj działalności, powstałe straty są kosztem uzyskania przychodu. W wyniku rozwiązania umowy najmu, podatnik zaprzestaje użytkowania inwestycji w obcym środku trwałym. W tym sensie, inwestycje te tracą dla niego przydatność gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2011r, sygn. akt II FSK 33/10).

Z drugiej strony w praktyce można również przytoczyć wyroki sądów, które w pełni akceptują stanowisko organów podatkowych. Odwołując się do wąskiego znaczenia pojęcia likwidacji oraz do funkcji dokonywania odpisów amortyzacyjnych wskazuje się: „Likwidować to usuwać, pozbywać się czegoś, uwalniać się od czegoś. Skoro dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych "wykorzystywanych przez podatnika na potrzeby" oraz "prowadzoną przez niego działalność gospodarczą" wiąże się z bezpośrednim, a więc fizycznym ich wykorzystywaniem przez podatnika, to również likwidacja tego środka następuje poprzez fizyczne jego unicestwienie.” (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2011r., sygn. akt II FSK 123/10).

Reasumując: w świetle najnowszych interpretacji organów podatkowych, wydaje się, że podatnik ma nikłe szanse, aby obronić stanowisko, że koszty nieumorzonej inwestycji w obcym środku trwałym (która nie została fizycznie zlikwidowana), stanowią koszt uzyskania przychodów. Dopiero w postępowaniu przed sądami, jest możliwość korzystnej interpretacji przepisów. Niemniej, mając na uwadze niejednomyślność sądów, podatnik nie ma gwarancji korzystnego rozstrzygnięcia. Regulacje dotyczące likwidacji środków trwałych są nieprecyzyjne, niejednoznaczne, a w konsekwencji nie pozwalają na bezpieczne rozliczenia podatkowe.

Kornelia Kazior, ECDDP Sp. z o.o.

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marta Chechelska-Dziepak

Rzecznik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie, mediator sądowy.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »