| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Koszty uzyskania przychodów – ujęcie w księgach rachunkowych

Koszty uzyskania przychodów – ujęcie w księgach rachunkowych

Wydatki by mogły zostać uznane za podatkowe koszty uzyskania przychodów powinny być ewidencjonowane w księgach rachunkowych podmiotu zobowiązanego do prowadzenia pełnej rachunkowości, ale niekoniecznie muszą być ujmowane „jako koszt”. Tak uznają sądy administracyjne w opozycji do stanowiska organów podatkowych.

Do Ministra Finansów reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

O wydanie interpretacji zwróciła się Spółka (producent energii), w skład majątku której wchodzą liczne środki trwałe wykorzystywane do wytwarzania energii. Spółka dokonuje okresowych remontów, które mają na celu odtworzenie stanu poprzedniego środków trwałych oraz utrzymanie właściwości wymaganych dla efektywnego i bezpiecznego kontynuowania produkcji energii.

Czy zmiana polityki rachunkowości wpływa na moment rozliczania kosztów podatkowych?

Spółka prowadzi ewidencję rachunkową zgodnie z ustawą o rachunkowości, a także ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wydatki dokonywane na wszelkie remonty dotyczące środków trwałych Spółka zalicza jednorazowo do kosztów księgowych w chwili ich poniesienia. W konsekwencji, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, również dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych spółka zalicza te wydatki jednorazowo do kosztów podatkowych w chwili ich poniesienia (tj. na moment ich ujęcia w księgach rachunkowych).

Spółka planowała zmianę polityki rachunkowości i zamierzała od następnego roku obrotowego stosować Międzynarodowe Standardy Rachunkowości Finansowej (dalej: MSR). Zgodnie z nowymi zasadami rachunkowymi, wydatki ponoszone na tzw. remonty średnie i generalne środków trwałych nie będą zaliczane w sposób jednorazowy do kosztów księgowych, a będą amortyzowane w czasie na zasadach analogicznych do amortyzacji środków trwałych. W konsekwencji, dla potrzeb księgowych wartość wydatków poniesionych na remonty średnie i generalne będzie stanowiła koszt księgowy dopiero w chwili dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

W związku z powyższym Spółka powzięła wątpliwość (i zadała takie pytanie we wniosku o interpretację) czy wydatki remontowe, które dla potrzeb księgowych będą podlegały amortyzacji, będą stanowić koszt uzyskania przychodu dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych jednorazowo w dacie ich poniesienia (tak jak dotąd), tj. w momencie zaewidencjonowania tego kosztu w jakiejkolwiek formie w księgach rachunkowych Spółki – mimo, że zmieni się moment rozliczania tych kosztów w księgach rachunkowych po przejściu na MSR.

Kasy fiskalne 2015 / 2016 – zwolnienia

Podyskutuj o tym na naszym FORUM

Każde ujęcie wydatku w księgach rachunkowych ma znaczenie podatkowe

Zdaniem Spółki, po przejściu na MSR-y wydatki remontowe będą nadal stanowić podatkowy koszt uzyskania przychodów jednorazowo w dacie ich poniesienia. Wydatki na remonty nie są dla potrzeb CIT kapitalizowane do wartości początkowej środków trwałych. Zgodnie zatem z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o CIT koszty remontów powinny być rozliczone jednorazowo w dacie ich poniesienia, przez którą należy rozumieć dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku). Chodzi o ujęcia tych wydatków na odpowiednich kontach księgowych, ale niekoniecznie jako kosztu księgowego. Oczywiście dokonywane później dla potrzeb rachunkowych odpisy amortyzacyjne nie będą już stanowiły kosztu podatkowego.

W opinii spółki, pod pojęciem "ujęcia kosztu", o którym mowa w tym przepisie należy rozumieć każde ujęcie określonego zdarzenia gospodarczego w księgach rachunkowych bez względu na dalszą metodologię rozliczenia kosztu dla celów rachunkowych. Taką interpretację potwierdza brzmienie art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, którego treść nie wskazuje, że dany wydatek musi być zaksięgowany jako koszt.

Za takim podejściem przemawia również zdaniem Spółki fakt, iż w praktyce mogą występować sytuacje, kiedy dany wydatek pomimo, iż spełnia definicję kosztu podatkowego, nigdy nie będzie ujęty w księgach jako koszt księgowy (zostanie np. ujęty jako korekta przychodów).

Spółka zwróciła także uwagę na autonomię prawa podatkowego względem innych gałęzi prawa. Jej zdaniem, zasada ta dotyczy w szczególności prawa bilansowego. Podkreśliła, iż przyjęcie interpretacji, że dany wydatek może być zaliczony do kosztów podatkowych wyłącznie w momencie ujęcia go jako koszt księgowy prowadziłoby do sytuacji, w której spółka dokonywałaby dla celów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wydatków remontowych. Takie rozwiązanie byłoby natomiast sprzeczne z przepisami ustawy o CIT, albowiem prowadziłoby do sytuacji, w której zasady rachunkowości nie tyko decydowałyby o tym, jaki wydatek i kiedy może być kosztem podatkowym, ale wprowadzałyby rozwiązanie wprost sprzeczne z literalną treścią przepisów ustawy o CIT. Na potwierdzenie poprawności zaprezentowanego wyżej stanowiska spółka przywołała liczne orzeczenia sądów administracyjnych.

Niekorzystna interpretacja Ministra Finansów

Niestety Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wydał w 2012 roku interpretację indywidualną, w której stwierdził, że przedstawiony przez Spółkę we wniosku pogląd jest nieprawidłowy. Zdaniem organu z literalnego brzmienia art. 15 ust. 4e ustawy o CIT wynika jednoznacznie, że w odniesieniu do kosztów pośrednich ustawodawca uzależnił moment, w którym wydatek staje się kosztem uzyskania przychodów od momentu ujęcia go w księgach zgodnie z zasadami ustawy o rachunkowości. Nie chodzi w tym przypadku (zdaniem MF) o jakiekolwiek ujęcie wydatku w księgach, tylko ujęcie jako kosztu tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt z punktu widzenia przepisów o rachunkowości. Dlatego, skoro wydatki remontowe dla potrzeb księgowych będą podlegały amortyzacji, to powinny one, zdaniem organu - zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT - w tym samym czasie być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Kalkulatory

Sądy administracyjne zgadzają się z podatnikiem – nie jest ważne miejsce księgowania wydatku

Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na tą interpretację i uzyskała 18 lipca 2012 r. korzystny wyrok (I SA/Po 529/12), który następnie utrzymał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 listopada 2014 r. (II FSK 2596/12).

WSA (a następnie NSA) uznał, że zaskarżona interpretacja indywidualna wydana została z naruszeniem prawa materialnego i została uchylona. Minister finansów został zobowiązany do wydania nowej interpretacji w tym zakresie z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w wyroku WSA.

WSA wskazał przede wszystkim, że zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też modyfikować materialnego prawa podatkowego.  Przepisy w zakresie rachunkowości określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co jest, a co nie jest kosztem uzyskania przychodów

Analizując treść art. 15 ust. 4e w zw. z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT WSA przyznał rację Spółce, iż jedynym warunkiem poniesienia kosztu jest jego zaksięgowanie w księgach rachunkowych podatnika niezależnie od rodzaju konta, na którym taka operacja zostanie dokonana.

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mariusz Jabłoński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »