| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Interpretacje i orzecznictwo > Oświadczenie o prawie do nieruchomości na cele budowlane a tzw. postępowanie naprawcze

Oświadczenie o prawie do nieruchomości na cele budowlane a tzw. postępowanie naprawcze

Dnia 10 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, zgodnie z którą art. 51 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązek złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2) ustawy Prawo budowlane oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (sygn. II OPS 2/10).

Powołany w tezie Uchwały przepis art. 51 ust. 1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane przewiduje możliwość nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, z jednoczesnym określeniem terminu ich wykonania. Powyższe dotyczy przy tym przypadków, kiedy uprzednio wydane zostało postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Postanowienie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, dotyczy zaś mniej typowych przypadków tzw. samowoli budowlanej, tzn. przypadków innych niż wykonywanie obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę (którego to przypadku dotyczy art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane), albo wykonywanie obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ (którego to przypadku dotyczy art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane). Chodzi tu zatem o samowolę dotyczącą przebudowy, montażu, remontu lub rozbiórki obiektu budowlanego. Przepisy art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, mogą dotyczyć także przypadków niestanowiących samowoli, jeśli roboty budowlane są dotknięte wadami określonymi w art. 50 ust. 1 pkt 2) - 4) ustawy Prawo budowlane, tzn. są wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, są wykonywane na podstawie nieprawidłowego zgłoszenia, lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Postępowanie mające na celu wydanie decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane, jest nazywane postępowaniem naprawczym. Na gruncie stosowania powyższego przepisu, w orzecznictwie pojawiły się rozbieżności, dotyczące kwestii, czy może być on podstawą do nałożenia obowiązku złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2) ustawy Prawo budowlane oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Art. 32 ust. 4 pkt 2) ustawy Prawo budowlane przewiduje, że powyższe oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej.

NSA jednoznacznie rozstrzygnął powyższy problem prawny, stwierdzając, że art. 51 ust. 1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane, nie może stanowić podstawy nałożenia obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu Uchwały NSA przede wszystkim słusznie zauważył, że złożenie takiego oświadczenia nie prowadzi do „doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem”, a tylko czynności mające na celu doprowadzenie robót do takiego stanu, mogą być przedmiotem nałożenia obowiązków określonych w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane. Złożenie oświadczenia określonego w art. 32 ust. 4 pkt 2) ustawy Prawo budowlane ma tylko znaczenie dowodowe, tzn. pozwala w uproszczony sposób ustalić, że określony podmiot rzeczywiście posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jego złożenie nie skutkuje jednak powstaniem takiego prawa po stronie podmiotu, który złożył oświadczenie. Tym samym złożenie powyższego oświadczenia nie może być uznawane za element doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Istnienie bądź brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, może być przedmiotem ustaleń faktycznych w toku postępowania administracyjnego, nie można jednak nałożyć obowiązku złożenia oświadczenia dotyczącego dysponowania nieruchomością na cele budowlane w treści decyzji administracyjnej, wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Bożena Radzikowska

Dyplomowany konsultant feng shui

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »