| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Koszty > Kiedy do kosztów > Prace rozwojowe nad nowymi produktami i technologiami – kiedy są kosztem uzyskania przychodu

Prace rozwojowe nad nowymi produktami i technologiami – kiedy są kosztem uzyskania przychodu

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) dają podatnikom sporą swobodę wyboru metody odliczania kosztów związanych z pracami nad nowymi produktami i technologiami. Okazuje się jednak, że nawet najbardziej liberalne przepisy mogą być powodem sporu z fiskusem.

Warunki dokonywania tych odpisów wynikają z art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Warunek generalny został już wspomniany powyżej: prace rozwojowe muszą być zakończone wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej.

Do tego dochodzą trzy warunki dodatkowe:

1. produkt lub technologia wytwarzania muszą być ściśle ustalone, a koszty prac związanych z tymi produktami lub technologiami powinny być wiarygodnie określone;

2. podatnik musi podjąć decyzję o wytwarzaniu zaprojektowanych produktów lub o stosowaniu opracowanej technologii, przy czym decyzja powinna być podjęta na podstawie dokumentacji, potwierdzającej przydatność produktu lub technologii;

3. z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych musi wynikać, że ich koszty zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży zaprojektowanych produktów lub ze stosowania opracowanej technologii (uwaga: nie oznacza to, że produkcja musi być dochodowa; wystarczy, by spodziewano się przychodów, które byłyby co najmniej równe kosztom prac rozwojowych). 

Szybka amortyzacja - premia dla własnych projektów

Zakładając, że wszystkie przedstawione warunki są spełnione, koszty prac rozwojowych stają się składnikiem wartości niematerialnych i prawnych, dzięki czemu mogą być wykazane w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, przedsiębiorca może zamortyzować te koszty w całości w ciągu 12 miesięcy; innymi słowy maksymalna stawka amortyzacji wynosi 100% w skali roku. Zastosowanie tej stawki polega na zaliczaniu do kosztów podatkowych każdego miesiąca 1/12 wartości składnika aktywów. Dokonywanie odpisów może być rozpoczęte nie wcześniej niż w miesiącu następującym po miesiącu, w którym koszty prac rozwojowych zostały, jako wartość niematerialna, wprowadzone do ewidencji.

Przedsiębiorca, który uważa, że powyższe tempo byłoby zbyt duże, może je dowolnie obniżyć. Musi jedynie pamiętać, że stawka amortyzacji może być wybrana tylko raz – przed rozpoczęciem odpisów – i nie może być zmieniana później (art. 16m ust. 3 ustawy o CIT).

Nawiasem mówiąc, powyższa zasada dotyczy wszystkich wartości niematerialnych i prawnych.

Poza tym, jeśli porównamy reguły podatkowego umarzania kosztów prac rozwojowych i innych wartości niematerialnych, to jeszcze raz przekonamy się, że koszty prac rozwojowych są traktowane z wyjątkową przychylnością. Świadczy o tym możliwość całkowitego zamortyzowania składnika w ciągu jednego roku, co jest równoznaczne z zastosowaniem najwyższej stawki z możliwych.

Inne przedmioty własności intelektualnej są umarzane znacznie dłużej; niektóre mogą być umorzone w ciągu minimum dwóch lat (24 miesiące), zaś standardowy okres amortyzacji, który dotyczy m.in. patentów i typowych informacji o charakterze know-how, to minimum pięć lat (60 miesięcy).

Oznacza to, że przedsiębiorca otrzymuje swego rodzaju premię za to, że – zamiast nabywać tego typu dobra od podmiotów trzecich – stara się je wytworzyć samemu. Tylko wtedy może skorzystać z wysokiej stawki amortyzacji (100% rocznie), bądź też zaliczać wydatki bezpośrednio do kosztów podatkowych zgodnie z opisanym już art. 15 ust. 4a ustawy o CIT.

Jednorazowa amortyzacja do 50 tys. euro rocznie

Jednorazowa amortyzacja nie dla samochodów osobowych

Przykład z praktyki: spór o klasyfikację

Wydawać się może, że tak korzystne przepisy, dające podatnikom szeroką paletę dobrych możliwości, nie mogą być polem żadnych konfliktów. A jednak mogą, czego dowiodła sprawa, w której zapadły dwa niemal identyczne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 11 kwietnia 2012 r. (sygn. I SA/Wr 241/12 i I SA/Wr 242/12).

Spór, jakim zajmował się WSA, dotyczył pytania, czy poniesione przez podatnika wydatki mogą być klasyfikowane jako koszty prac rozwojowych. Chodziło o wydatki spółki, która współpracuje ze stacjami telewizyjnymi i zajmuje się produkcją utworów audiowizualnych, takich jak filmy, seriale i programy telewizyjne. 

Żeby utrzymać się na rynku, spółka podejmuje stałe wysiłki na rzecz opracowania nowych koncepcji audycji telewizyjnych oraz udoskonalania koncepcji dotychczasowych. Jedno i drugie wymaga wkładu intelektualnego pracowników spółki, a także wykorzystania scenariuszy, praw do ekranizacji książek, praw do tzw. formatów (czyli instrukcji wykonania audycji), praw do ścieżek dźwiękowych itd. Wstępne etapy prac obejmują m.in. kręcenie pilotowych odcinków audycji oraz przygotowanie prezentacji multimedialnych. Celem tych ostatnich działań jest przyciągnięcie uwagi osób działających w imieniu stacji telewizyjnych, które mogłyby zdecydować o tym, czy audycja doczeka się emisji. 

Niemniej jednak, starania spółki nie zawsze kończą się sukcesem. Zdarza się, że pomysł na audycję nie spotyka się z zainteresowaniem potencjalnych partnerów i zarząd podejmuje decyzję o zaniechaniu dalszych prac. Trzeba też podjąć decyzję w sprawie podatkowego rozliczenia wydatków, które poniesiono do tej pory. Wydatki te obejmują m.in. koszty nabycia praw do scenariuszy, ekranizacji i wykorzystania utworów muzycznych, a także honoraria aktorów i koszty przygotowania odcinków pilotażowych oraz prezentacji multimedialnych.  

Zdaniem spółki wszystkie koszty, o których tutaj mowa mogłyby zostać uznane za koszty prac rozwojowych, zakończonych wynikiem negatywnym. W efekcie mogłyby zostać rozliczone na jeden ze sposobów, wskazanych w art. 15 ust. 4a ustawy o CIT. Spółka była zainteresowana uznaniem ich za koszty uzyskania przychodów jednorazowo – w momencie, w którym zarząd podejmuje decyzję o zakończeniu prac (punkt drugi wskazanego przepisu).

Dla wyjaśnienia tych kwestii złożyła wniosek o interpretację do dyrektora Izby Skarbowej (z przyczyn formalnych były to dwa wnioski, ale nie różniły się co do meritum). 

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kratki.pl Marek Bal

Ekspert w dziedzinie wkładów kominkowych powietrznych, z płaszczem wodnym, pieców wolnostojących, biokominków, kratek kominkowych, obudów oraz elementów potrzebnych do montażu kominków.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »