| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Koszty > Kiedy do kosztów > Prace rozwojowe nad nowymi produktami i technologiami – kiedy są kosztem uzyskania przychodu

Prace rozwojowe nad nowymi produktami i technologiami – kiedy są kosztem uzyskania przychodu

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) dają podatnikom sporą swobodę wyboru metody odliczania kosztów związanych z pracami nad nowymi produktami i technologiami. Okazuje się jednak, że nawet najbardziej liberalne przepisy mogą być powodem sporu z fiskusem.

Koszty prac rozwojowych są specyficznym typem wartości niematerialnych i prawnych. Decydują o tym dwie cechy.

Po pierwsze, mogą być przedmiotem amortyzacji podatkowej niezależnie od przewidywanego okresu używania, podczas gdy większość innych wartości niematerialnych i prawnych podlega amortyzacji tylko wtedy, gdy ich przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok.

Po drugie, stanowią swego rodzaju odstępstwo od zasady, wedle której wartości niematerialne i prawne nie mogą być wytwarzane we własnym zakresie i uzyskują ten status tylko wtedy, gdy przedsiębiorca nabywa je od innego podmiotu. 

Koszty prac rozwojowych: jak powstają?

Co się zatem dzieje, gdy przedsiębiorca sam pracuje nad wytworzeniem praw, które – w innych okolicznościach – mogłyby zostać zaliczone do wartości niematerialnych i prawnych?

Na przykład pracuje nad wytworzeniem informacji o charakterze know-how albo wynalazkami, które mogą być przedmiotem patentu?

Odpowiedzi mogą być różne w zależności od prawnego kontekstu tych działań.

Zakładając, że prawo do know-how lub patentu przysługiwałoby, w sposób pierwotny, samemu przedsiębiorcy (a nie np. któremuś z jego pracowników), wymienione prawa nie byłyby przedmiotem amortyzacji z uwagi na brak elementu nabycia. W zamian za to, w ewidencji przedsiębiorcy mogłaby się pojawić inna wartość niematerialna, czyli właśnie koszty prac rozwojowych. O ile byłyby to prace nad nowymi produktami i technologiami. 

Ujmowanie w kosztach bez amortyzacji 

Polski ustawodawca patrzy na tego typu koszty z wyjątkową przychylnością, proponując co najmniej cztery sposoby ich rozliczania.

Pierwsze trzy zostały wskazane w art. 15 ust. 4a ustawy o CIT (przepis ten, podobnie jak inne powołane w tym artykule, ma odpowiedniki w ustawie o PIT, co jest istotne dla przedsiębiorców będących osobami fizycznymi).

Przepis pozwala na odliczenie kosztów prac rozwojowych w miesiącu, w którym zostały poniesione, bądź też na rozliczanie proporcjonalne: począwszy od miesiąca poniesienia, w równych częściach, w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy.

Istotą tych dwóch metod jest możliwość rozpoczęcia, a nawet zakończenia odliczeń bez czekania na zakończenie prac rozwojowych.

Metoda trzecia pozwala na odliczenie tych kosztów jednorazowo – w roku podatkowym, w którym doszło do zakończenia prac.

Trzy metody opisane powyżej mogą być stosowane niezależnie od tego, czy prace rozwojowe zostały zakończone sukcesem.

Innymi słowy, art. 15 ust. 4a ustawy o CIT daje możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania także wtedy, gdy prace zakończyły się wynikiem negatywnym, np. nie doprowadziły do zaprojektowania żadnych produktów ani technologii, bądź też efekty prac nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej. Oczywiście, potrącanie kosztów zgodnie z art. 15 ust. 4a jest też dopuszczalne, jeżeli wynik prac był pozytywny.

Amortyzacja podatkowa

Koszty prac jako składnik aktywów – rozliczane odpisami amortyzacyjnymi

W tym ostatnim przypadku możliwe jest – dodatkowo – zastosowanie metody czwartej, a więc rozliczanie kosztów za pomocą odpisów amortyzacyjnych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Małgorzata Woźniak

Adwokat - ekspert w dziedzinie prawa rodzinnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »