| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Koszty > Koszty pracownicze > Wypłata świadczeń urlopowych jako koszt uzyskania przychodu

Wypłata świadczeń urlopowych jako koszt uzyskania przychodu

Zasady wypłacania świadczeń urlopowych reguluje ustawa z 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Czy wypłata tych świadczeń zawsze stanowi dla pracodawcy koszt podatkowy jak inne należności pracownicze? Niestety nie.

W oparciu o jej przepisy pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych albo wypłacać świadczenia urlopowe.

„Mały” pracodawca może jednak nie tworzyć zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zrezygnować z wypłacania świadczenia urlopowego, jeśli tak postanowi w układzie zbiorowym pracy albo w regulaminie wynagradzania.

Pozostali pracodawcy (nie będący stroną układu zbiorowego pracy ani regulaminu wynagradzania) powinni w pierwszym miesiącu roku kalendarzowego (do końca stycznia) przekazać pracownikom informację o niewypłaceniu świadczenia urlopowego w sposób przyjęty u danego pracodawcy, np. na tablicy ogłoszeń, na piśmie za potwierdzeniem odbioru.

Świadczenie urlopowe przysługuje raz w roku każdemu pracownikowi, który korzysta z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych (łącznie z sobotami, niedzielami oraz dniami świątecznymi).

Większe firmy, zatrudniające co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty według stanu na dzień 1 stycznia danego roku powinni utworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych i w ramach regulaminu funduszu wypłacać tzw. „gruszowe”.

Zobacz także: Świadczenia urlopowe

Również więksi pracodawcy mogą zrezygnować z tworzenia funduszu świadczeń socjalnych (obowiązek tworzenia funduszu nie wynika z przepisów prawa pracy).

Świadczenie urlopowe i wypłacane na podstawie funduszu świadczeń socjalnych wczasy „pod gruszą” nie są tym samym.

Świadczenie urlopowe przysługuje z mocy prawa każdemu pracownikowi zatrudnionemu w ramach stosunku pracy i nie zależy od jego sytuacji rodzinnej lub materialnej.

Dopłata do wczasów „pod gruszą” jest jedną z form pomocy finansowej pracodawcy w zorganizowaniu wypoczynku pracowników we własnym zakresie. Zasady i warunki wypłaty zależą od regulaminu funduszu opracowanego samodzielnie przez każdego pracodawcę. Dopłata najczęściej zależy od sytuacji w jakiej znajduje się pracownik, wysokości jego dochodów, liczby dzieci w rodzinie.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 23 ust. 1 pkt 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztem uzyskania przychodów są świadczenia urlopowe, o ile są wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Kosztów uzyskania przychodów nie stanowią natomiast wydatki pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Podatnik może zaliczyć do kosztów podatkowych świadczenia urlopowe wypłacane zgodnie z przepisami ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, jeśli zatrudnia mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.

Zobacz także: Koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej - najczęstsze problemy

W ocenie organów podatkowych (np. interpretacja indywidualna Ministra Finansów z 17 kwietnia 2009 r., nr DD6/033/28/KWW/09/PK-169) pracodawca, który zatrudnia co najmniej 20 pracowników i dobrowolnie zrezygnuje z tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na rzecz wypłacania świadczenia urlopowego, nie będzie miał możliwości ujęcia świadczenia urlopowego w kosztach uzyskania przychodów.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Król

Ekspert podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »