| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Koszty > Najczęstsze problemy > Jak udokumentować nieściągalność wierzytelności by zaliczyć je do kosztów?

Jak udokumentować nieściągalność wierzytelności by zaliczyć je do kosztów?

W dniu 5 maja 2011 r. zapadł istotny wyrok WSA w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 132/11) w zakresie zasad zaliczania do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnych wierzytelności. Wyrok jest niekorzystny dla wierzycieli, którzy uważali, że jedno postanowienie wydane w toku egzekucji o tym, że dłużnik nie posiada majątku pozwalającego na egzekucję, pozwala na zaliczenie wszystkich wierzytelności (w tym nigdy nie skierowanych na drogę sądową) wobec tego dłużnika do kosztów podatkowych.

Wyrok dotyczy następującego stanu faktycznego.

Spółka posiadała wierzytelności z tytułu sprzedaży hurtowej towarów na rzecz kontrahenta udokumentowanej fakturami VAT. Żadna z faktur nie została jednak przez kontrahenta zapłacona.

Część wierzytelności skierowana została w trybie postępowania upominawczego do sądu rejonowego, w wyniku czego wydany został nakaz zapłaty zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

Objęta powyższym tytułem wykonawczym kwota dochodzona była w trybie postępowania egzekucyjnego. Komornik sądowy powiadomił jednak spółkę, iż podjęte w sprawie czynności egzekucyjne okazały się bezskuteczne.

Ostatecznie postępowanie egzekucyjne zostało umorzone przez organ postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 kpc, zgodnie z którym postępowanie umarza się w całości lub części z urzędu jeżeli jest oczywiste, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych.

Organ podatkowy stwierdził, że wierzytelności, których część została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, wynikiem którego wydano postanowienie o umorzeniu postępowania będą spełniały warunki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast wierzytelności, co do których podatnik nie dysponuje postanowieniem organu egzekucyjnego o nieściągalności, nie spełniają warunków kwalifikowania ich do kosztów uzyskania przychodów.

Przy czym organ zgodził się z interpretacją przepisów uznającą postanowienie o umorzeniu egzekucji wobec części wierzytelności w sposób wystarczający dokumentuje nieściągalność całości tej wierzytelności objętej wyrokiem sądu.

Nie zgodził się z poglądem podatnika, że postanowienie to w sposób wystarczający dokumentuje nieściągalność pozostałych wierzytelności od tego samego niewypłacalnego dłużnika, które nigdy nie zostały skierowane na drogę sądową.

Sąd przyjął następujące założenia popierając ten pogląd organu podatkowego:
1) Nie można w sposób jednoznaczny stwierdzić, iż przy tożsamości dłużnika wszelkie jego wierzytelności można uznać za nieściągalne na podstawie jednego postanowienia o nieściągalności wydanego przez właściwy organ egzekucyjny (art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT) dotyczącego tylko jednej z wielu wierzytelności.

2) Choć wcześniej prowadzona wobec dłużnika, który posiada wiele wierzytelności egzekucja okaże się bezskuteczna w odniesieniu do jednej wierzytelności, nie można wykluczyć, że w przyszłości wobec innych wierzytelności będzie ona skuteczna z uwagi na nowe okoliczności faktyczne np. pojawieniem się nowych składników majątkowych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Roman Przasnyski

Główny analityk Gold Finance.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »