RADA

Pożyczki udzielone ze środków ZFŚS nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie oznacza to jednak powstania straty dla podatnika, ponieważ środki, z których zostały udzielone pożyczki, zostały już wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako odpisy na ZFŚS.

Umorzenie pożyczki z ZFŚS powoduje po stronie pożyczkobiorcy powstanie przychodu, który podlega opodatkowaniu. Płatnik nie ma obowiązku poboru podatku. Ma jednak obowiązek wystawić PIT-8C. Przychód ten były pracownik rozliczy w zeznaniu rocznym.

UZASADNIENIE

Pytanie Czytelnika dotyczy dwóch kwestii: zaliczenia niespłaconej pożyczki w koszty pracodawcy i tego, czy jej utrata (umorzenie) stanowi dla byłego pracownika przychód opodatkowany pdof. Omawiamy kolejno te kwestie.

Koszt u pożyczkodawcy (pracodawcy)

Pożyczki udzielone ze środków ZFŚS nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do kosztów uzyskania przychodów zaliczamy bowiem wpłaty dokonane na wyodrębniony rachunek zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (art. 23 ust. 1 pkt 7 updof). W konsekwencji wszelki rozchód tych środków nie może być już zaliczany do kosztów, ponieważ oznaczałoby to ponowne zaliczenie do kosztów tych samych wartości. Dotyczy to również pożyczek, zarówno udzielonych, jak i później utraconych na skutek niewypłacalności pożyczkobiorcy. W praktyce oznacza to jednak, że środki wykorzystane do udzielenia pożyczek, w tym ich utrata, zostały już wcześniej zaliczone do kosztów podatkowych w ramach odpisów na ZFŚS. Powstałe później trudności z wyegzekwowaniem spłat pożyczek nie powodują konieczności korekty tych kosztów.

Przychód u pożyczkobiorcy (pracownika)

Sam fakt niespłacenia pożyczki nie powoduje powstania przychodu po stronie pożyczkobiorcy. Podmiot, który udzielił pożyczki, może wszelkimi prawnie dopuszczalnymi sposobami dążyć do wyegzekwowania pożyczonych środków. Dopiero decyzja o zwolnieniu z długu, umorzeniu pożyczki oznacza powstanie przychodu. Wtedy bowiem definitywnie pożyczkodawca zrzeka się swoich roszczeń, a pożyczkobiorca odnosi korzyść.