| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > PIT > PIT > Archiwum PITy 2008 > Rozliczamy się wspólnie na PIT-37 - PIT-y 2008

Rozliczamy się wspólnie na PIT-37 - PIT-y 2008

Wybierając rozliczenie wspólne (zwane też preferencyjnym) pamiętajmy, że musimy wykonać nieco więcej czynności, albo wykonać je nieco inaczej niż przy rozliczeniu indywidualnym. Zapoznajmy się więc z listą tych odrębności. Ułatwi to rozliczenia podatkowe i pozwoli uniknąć błędów przy wypełnianiu zeznania.

Jedną z podstawowych zasad, o jakich powinniśmy pamiętać w przypadku wspólnego opodatkowania z małżonkiem jest wypełnienie zarówno rubryk zatytułowanych „podatnik”, jak i rubryk zatytułowanych „małżonek”.

Przy czym kolejność wypełnienia tych rubryk ustalamy sami (tzn. to my, a nie urząd decydujemy, który z małżonków wystąpi w zeznaniu jako podatnik, a który wypełni rubryki zatytułowane „małżonek”). Jesteśmy jednak zobowiązani do konsekwentnego zachowania tej kolejności we wszystkich częściach zeznania oraz w załącznikach składanych z tym zeznaniem.

Rozliczając się jako osoba samotnie wychowująca dziecko wypełniamy tylko rubryki zatytułowane „podatnik”.

NIP Wybierając wspólne rozliczenie z małżonkiem musimy w zeznaniu zamieścić oprócz swojego NIP dodatkowo NIP małżonka. Wpiszemy go w rubryce 2 formularza. Jeśli rozliczamy się jako osoba samotnie wychowująca dzieci, wpisujemy tylko swój własny NIP – tak samo jak przy rozliczeniu indywidualnym (konsekwencje niewpisania NIP – patrz Najczęściej popełniane błędy

Jeśli NIP nie został nam, bądź naszemu małżonkowie jeszcze nadany, to do zeznania rocznego mamy obowiązek dołączyć zgłoszenie identyfikacyjne na odpowiednim formularz NIP.


Następnie musimy wskazać, za jaki rok składamy zeznanie. Tą informację wpisujemy w rubryce 5 formularza. Podobnie jak w przypadku pozostałych formularzy, jej brak będzie skutkować wezwaniem nas przez urząd.

Jeśli możemy i chcemy rozliczyć się na zasadach preferencyjnych, to poprzez odpowiednie zaznaczenie w rubryce 6 któregoś z kwadratów (2, 3 bądź 4) informujemy fiskusa, że wybieramy rozliczenie wspólnie z małżonkiem, ze zmarłym małżonkiem albo jako osoba samotnie wychowująca dzieci. To jest równoznaczne ze złożeniem wniosku o takie rozliczenie. Dlatego do zeznania nie musimy już dołączać żadnych dodatkowych pism czy oświadczeń.


Począwszy od rozliczenia za 2008 r. możliwość rozliczenia się na PIT-37 zyskali także nierezydenci (czyli osoby mające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (tj. w Islandii, Norwegii lub Lichtensteinie) albo w Konfederacji Szwajcarskiej).

Możliwość taką mają ci nierezydenci, którzy swoje przychody wymienione w art. 29 ustawy o PIT (m.in. z działalności wykonywanej osobiście, w tym umów zlecenia i o dzieło, z odsetek, praw autorskich i pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze) zdecydują się opodatkować na zasadach ogólnych, tj. przy zastosowaniu skali podatkowej.

W tym przypadku pobrany od tych przychodów zryczałtowany podatek dochodowy, traktuje się na równi z pobraną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy. W ten sposób została zlikwidowana funkcjonująca dotychczas dyskryminacja tych osób polegająca na tym, że te same przychody były korzystniej opodatkowane, gdy osiągały je osoby mieszkające w Polsce oraz mniej korzystnie, gdy osiągały je osoby mieszkające poza Polską.

Będąc nierezydentem i chcąc skorzystać z takiego sposobu opodatkowania przychodów musimy oczywiście wybrać go poprzez zaznaczenie kwadratu w rubryce 7 bądź 8 z równoczesnym zaznaczeniem odpowiedniego kwadratu w rubryce 6 (czyli kwadratu nr 1, 2, 3 bądź 4).

Począwszy od zeznania składanego za 2008 r. preferencyjne zasady rozliczenia (wspólnie z małżonkiem, ze zmarłym małżonkiem bądź jako osoba samotnie wychowująca dzieci) będą miały zastosowanie również do:

a) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
b) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
c) osób samotnie wychowujących dzieci, które mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
- jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków (osobę samotnie wychowującą dzieci) w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Wszystkie powyższe zasady stosuje się, jeżeli istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.


Jeśli zdecydujemy się na wspólne rozliczenie z małżonkiem bądź jako osoba samotnie wychowująca dziecko z uwzględnieniem zasad dotyczących nierezydentów musimy liczyć się z koniecznością udokumentowania wysokości całkowitych przychodów osiągniętych w danym roku podatkowym.

Musimy bowiem przedstawić - na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej - zaświadczenie wydane przez właściwy organ podatkowy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej, w którym osoby te mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych lub inny dokument potwierdzający wysokość całkowitych przychodów osiągniętych w danym roku podatkowym.


Część A. Miejsce i cel składania zeznania


W tej części wskazujemy urząd właściwy do przyjęcia od nas zeznania. Rozliczając się wspólnie z małżonkiem powinniśmy złożyć zeznanie do urzędu skarbowego ustalonego według miejsca zamieszkania małżonków w ostatnim dniu roku podatkowego.

Rozliczając się wspólnie z małżonkiem, który ma inne miejsce zamieszkania możemy wybrać urząd, do którego zostanie złożone nasze zeznanie. Wybierając urząd właściwy dla jednego z małżonków, dobrze jest zawiadomić o dokonanym wyborze drugi z urzędów. Unikniemy w ten sposób wezwania do złożenia wyjaśnień dotyczących przyczyn niezłożenia zeznania w tym urzędzie (zwłaszcza, gdy dotychczas takie zeznanie było w nim co roku składane).

Osoba samotnie wychowująca dzieci rozlicza się w urzędzie właściwym dla jej miejsca zamieszkania.

Miejsce zamieszkania nie zawsze jest tożsame z miejscem zameldowania. Jeśli są one różne, zeznanie składamy do urzędu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania.

Pan Piotr Kowalski jest zameldowany u swoich rodziców we Wrocławiu. Jego żona Anna Kowalska jest zameldowana u swoich rodziców w Gdańsku. Oboje małżonkowie pracują w Warszawie i wynajmują tu mieszkanie, w którym razem mieszkają. Rozliczając się za 2008 r. powinni zatem złożyć zeznanie do urzędu skarbowego właściwego ze względu na ich miejsce zamieszkania, czyli w Warszawie, a nie w Gdańsku czy we Wrocławiu.

Pan Paweł Rogalski jest zameldowany u swoich rodziców w Katowicach. Pani Agnieszka Rogalska jest również zameldowana u swoich rodziców w Krakowie. Pan Rogalski podjął pracę w Gdańsku. W związku z tym wynajął tam mieszkanie. Pani Rogalska podjęła pracę w Warszawie i również wynajęła mieszkanie. Małżonkowie za 2008 r. zamierzają rozliczyć się wspólnie. Swoje zeznanie złożą do jednego (wybranego) urzędu, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania jednego z małżonków, czyli albo w Gdańsku, albo w Warszawie.

Jeśli nie mamy miejsca zamieszkania na terytorium Polski dla celów podatkowych (jesteśmy nierezydentami), to nasze zeznanie powinniśmy złożyć do urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów wydanym na podstawie Ordynacji podatkowej.

Jeśli nierezydentem jest nasz małżonek, to urząd ten jako właściwy dla jednego z małżonków jest zobowiązany przyjąć nasze zeznanie, jeśli rozliczamy się wspólnie z tym małżonkiem i dokonamy takiego właśnie wyboru.

Musimy również wskazać urzędowi, czy składamy zeznanie roczne, czy też jego korektę. W tym celu w rubryce nr 10 zaznaczamy jeden z dwóch kwadratów (kwadrat nr 1 – złożenie zeznania, kwadrat nr 2 – korekta zeznania).


Część B. Dane identyfikacyjne i adres zamieszkania


Wspólne rozliczenie z małżonkiem wymaga podania danych identyfikacyjnych nie tylko naszych, ale również małżonka. Ujawnimy je w części B.2 zeznania. Podobnie jak przy rozliczeniu indywidualnym, konieczne jest podanie numeru PESEL każdego z małżonków.

Numer PESEL wskazują osoby, którym wcześniej nadano ten numer.

Również i w tym przypadku podajemy adres zamieszkania małżonka na ostatni dzień roku podatkowego, za który składane jest zeznanie. Osoba samotnie wychowująca dzieci podaje tylko swoje dane identyfikacyjne (w tym numer PESEL) – tak samo jak przy rozliczeniu indywidualnym. Nie wypełnia zatem części B.2. zeznania.

Jeśli wybieramy rozliczenie ze zmarłym małżonkiem, to nie jesteśmy zobowiązani do wypełnienia rubryk 29-38 w części B.2. zeznania, w sytuacji gdy nasz małżonek zmarł przed końcem roku podatkowego, za który składane jest zeznanie.

Nowością jest w tej części zeznania rubryka 15 „Kraj”. Wprowadzono ją ze względu na możliwość złożenia zeznania PIT-37 przez osoby mieszkające w UE, jednym z państw EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej.


Część C Dochody/straty ze źródeł przychodów


W tej części zeznania trzeba wykazać dochody obojga małżonków. Każde z małżonków wykazuje swoje dochody odrębnie na podstawie informacji otrzymanych od płatników – na takich samych zasadach, jak w przypadku rozliczenia indywidualnego, wypełniając odpowiednie wiersze.

Część C.1. wypełnia ten z małżonków, który w zeznaniu figuruje jako „podatnik” , natomiast część C.2 – ten, który występuje jako „małżonek”.

Część C.2. należy wypełnić wyłącznie w sytuacji łącznego opodatkowania dochodów małżonków.


Osoba samotnie wychowująca dzieci wypełnia tylko część tabeli przeznaczoną dla podatnika.


Część D. Odliczenia od dochodu


Rozliczający się wspólnie małżonkowie niektórych odliczeń od dochodu dokonują odrębnie. Na „pierwszy ogień” idą składki na ubezpieczenia społeczne. Każdy z małżonków łączną kwotę tych składek wpisuje osobno - na podstawie informacji otrzymanych od płatników. Pierwszy z małżonków wpisze tą kwotę rubryce 93 zeznania, a drugi – w rubryce 94.

W rubryce 95 oraz odpowiednio w rubryce 96 możemy wykazać wartość składki zapłaconej na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne za granicą, o ile można odliczyć je od dochodu wykazanego w PIT-37 (jest to część kwoty wykazanej w rubryce 93 i odpowiednio w rubryce 94, a nie kwota sumowana z kwotą wykazaną w rubryce 93 bądź odpowiednio w rubryce 94).

Taka sama zasada obowiązuje w przypadku odliczeń od dochodu wykazywanych w części B załącznika PIT-O. Pierwszy z małżonków przeniesie kwotę odliczenia z rubryki 28 tego załącznika do rubryki 99 zeznania, drugi wpisze kwotę odliczenia do rubryki 100 (przeniesioną z rubryki 29 załącznika PIT/O).

Natomiast ulgę odsetkową małżonkowie rozliczający się wspólnie odliczają w jednej kwocie. Przenoszą ją do rubryki 101 zeznania z rubryki 34 załącznika PIT/D. Tylko w przypadku odrębnego rozliczenia małżonkowie muszą wskazać, w jaki sposób (tzn. w jakich proporcjach i w którym formularzu) będą wykazywać kwotę ulgi odliczaną przez każde z nich.

Analogicznie jest w przypadku innych wydatków mieszkaniowych odliczanych na zasadzie praw nabytych. Ich kwotę małżonkowie rozliczający się wspólnie przeniosą z rubryki 44 załącznika PIT/D do rubryki 102 zeznania PIT-37. Jeśli natomiast rozliczają się odrębnie muszą w części B.3.1 wypełnić dodatkowo identyczny wniosek, jak w przypadku odliczeń z tytułu ulgi odsetkowej. Nie dotyczy on jednak małżonków pozostających w separacji.

szczegółowe warunki korzystania z poszczególnych ulg i odliczeń od dochodu – patrz Ulgi i odliczenia

Część E. Obliczenie podatku


Wybór preferencyjnych zasad rozliczenia oznacza nieco inny sposób wyliczenia należnego podatku. Dochód po odliczeniach (z rubryki 105) dzielimy na pół. Jego połowa po zaokrągleniu do pełnych złotych jest podstawą, od której liczymy należny podatek według skali (rubryka 106). Wyliczoną kwotę podatku mnożymy przez dwa. Otrzymany wynik wpisujemy do rubryki 107. Jeśli nie doliczamy niczego do podatku, kwotę z rubryki 107 przepisujemy do rubryki 109.

W taki sposób podatek liczą nie tylko małżonkowie rozliczający się wspólnie, ale też osoby samotnie wychowujące dzieci.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Gałecki

Ekspert w zakresie ekonomii i prawa gospodarczego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »