| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > PIT > PIT > Dochody zagraniczne > Dochody z pracy w Danii – jak i gdzie płacić PIT

Dochody z pracy w Danii – jak i gdzie płacić PIT

O zasadach rozliczenia dochodów z pracy w Danii pisze Iwona Budek - starszy konsultant w dziale prawno - podatkowym PwC.

Jak ustalić rezydencję podatkową?

Zgodnie z przepisami polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) za polskiego rezydenta podatkowego uznaje się osoby, przebywające w Polsce dłużej niż 183 dni w danym roku, bądź też posiadające tu ośrodek interesów życiowych.

Zatem jeżeli dana osoba, podejmując pracę w Danii np. pozostawi najbliższą rodzinę w Polsce, dla celów rozliczeń z fiskusem będzie ona traktowana jako polski rezydent podatkowy. 

Wiąże się z tym obowiązek deklarowania i opodatkowania w Polsce dochodów uzyskiwanych w innych państwach. Jednakże w sytuacji, w której ta sama osoba  przeniosłaby do Danii swój ośrodek interesów życiowych i spędzałaby w Polsce mniej niż 183 dni w roku, będzie ona uważana za nierezydenta podatkowego Polski. 

Osoba, która jest uznawana za rezydenta podatkowego w danym kraju ma obowiązek zapłaty w tym kraju podatku obliczonego od całości swoich dochodów (bez względu na miejsce ich uzyskania). 

Rozliczamy podatkowo swoje dochody z pracy za granicą - PORADNIK

Zgodnie z prawem duńskim, zakres obowiązku podatkowego w Danii jest ściśle związany z rezydencją podatkową. Za duńskiego rezydenta podatkowego uznana jest osoba, która wyrazi chęć posiadania takiej rezydencji, lub też kupując dom w Danii, postanowi się tam osiedlić. W takim przypadku, status rezydenta podatkowego osoba ta od pierwszego dnia przyjazdu do Danii.

Duńskim rezydentem podatkowym staje się również osoba, gdy jej pobyt na terytorium Danii przekroczy sześć kolejnych miesięcy. Przy obliczaniu tego okresu nie włącza się krótkich, wakacyjnych wyjazdów. Sześciomiesięczny okres zostanie natomiast przerwany w przypadku wyjazdu  w celu wykonywania pracy w innym kraju.

Metoda wyłączenia z progresją jako metoda unikania międzynarodowego podwójnego opodatkowania

Osoba podlegająca całkowitemu obowiązkowi podatkowemu w Danii jest zobowiązana do zapłacenia podatku od wszystkich dochodów, uzyskanych zarówno w Danii, jak i poza granicami kraju.

Natomiast osoba podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu opłaca podatek od dochodu zyskanego jedynie w Danii. Obowiązek podatkowy osoby fizycznej wobec duńskiego fiskusa wygasa z dniem opuszczenia przez tę osobę terytorium Danii.

Zarówno duńscy rezydenci, jak i nierezydenci podatkowi podlegają obowiązkowi podatkowemu od wszystkich dochodów mających źródło w Danii, oczywiście przy uwzględnieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jakie zawarła Dania z innymi państwami.

Warto zaznaczyć, że osoba mająca w Polsce status nierezydenta podatkowego i osiągająca dochody tylko w Danii, nie musi składać w Polsce zeznania podatkowego.

Wysokie stawki PIT i ulgi podatkowe

Dania jest krajem, charakteryzującym się jednymi z najwyższych w Europie obciążeniami podatkowymi.Obowiązuje tam progresywna skala podatkowa, a kumulatywne zobowiązanie podatkowe danej osoby nie może przekroczyć poziomu 51,5%. Jednak duńskie prawo podatkowe przewiduje kwotę wolną od podatku oraz wiele ulg i odliczeń, które mają wpływ na ostateczną wysokość zobowiązania podatkowego.

Podatnik może pomniejszyć swój dochód m.in. o:

- wydatki na fundusz emerytalny (do wysokości 46 000 DKK w 2011 r. pod warunkiem, że składki są wpłacane przez pracownika na prywatny fundusz emerytalny) i fundusz dla bezrobotnych,

- wydatki na dzieci, które nie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym,

- wydatki na dojazd do pracy i z powrotem oddalonej o łączenie więcej niż 24 kilometry od miejsca zamieszkania (odliczenie wynosi 2 DKK za każdy kilometr przy odległości 25 – 100 kilometra oraz 1 DKK za kilometr w przypadku odległości powyżej 100 kilometrów), czy

- składki członkowskie stowarzyszeń zawodowych.

Większość ulg nie podlega przy tym odliczeniu w faktycznej wysokości, ale jest ustalana w sposób ryczałtowy.

W Danii pod pewnymi warunkami można również odliczyć wydatki związane z wykonywaniem pracy, m.in. w postaci kosztów relokacji, wydatków na literaturę fachową, ubrania robocze. Specjalne zasady odliczeń przewidziano dla osób delegowanych, - można ich dokonać, jeśli przekraczają kwotę podstawową (5 500 DKK 2011 r.). 

Wydatki związane z oddelegowaniem podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania, jednak pod warunkiem, że osoba delegowana kontynuuje pracę w kraju oddelegowania dla tego samego pracodawcy. Osoba oddelegowana, pozostająca w związku małżeńskim, której małżonek pozostał w kraju macierzystym jest upoważniona do skorzystania z podwójnej ulgi rodzinnej (w wysokości 400 DKK za tydzień lub na podstawie faktycznych wydatków udokumentowanych odpowiednimi rachunkami). 

W  2011 r. ulga podatkowa przysługująca podatnikom powyżej 18 roku życia wynosi 42 900 DKK. Dla osób poniżej 18 roku życia jest to kwota 32 200 DKK. W przypadku braku możliwości wykorzystania  całej ulgi podatkowej przez małżonka, odliczenia różnicy dokonuje jego współmałżonek.

Duńscy podatnicy mogą również skorzystać z odliczeniu od dochodu darowizn, dokonanych na rzecz wyznaczonych organizacji, instytucji charytatywnych, fundacji, itp. W 2011 r. darowizny można odliczyć do wysokości 14 500 DKK.

Dodatkowo, każdy podatnik musi opłacać specjalną składkę na rzecz rynku pracy w wysokości 8% dochodu. Co ważne, jest to składka, którą muszą opłacać także osoby, których dochód nie przekroczył kwoty wolnej od podatku.

W Danii małżonkowie rozliczają się oddzielnie. Jednak niektóre ulgi, bądź ich nadwyżki mogą być transferowane na drugiego małżonka, z tym że musi on mieszkać na terytorium Danii.

Do obciążeń płaconych bezpośrednio do budżetu państwa należy także doliczyć obciążenia z tytułu podatku miejskiego, powiatowego i kościelnego (o ile jest się członkiem duńskiego kościoła luterańskiego).

Każde miasto i powiat może przy tym samodzielnie ustalać wysokość podatku od dochodu (w granicach określonych przez władze państwowe), który mieszkańcy zarejestrowani w danym mieście, czy powiecie są zobowiązani opłacać. Zobowiązania z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości 8% dochodu są również wpłacane bezpośrednio do budżetu lokalnych władz.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Polskie Stowarzyszenie Producentów Styropianu

Ekspert w dziedzinie ociepleń

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »