| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > PIT > PIT > Pracownik > Zwrot kosztów noclegów pracownikowi niebędącemu w podróży służbowej

Zwrot kosztów noclegów pracownikowi niebędącemu w podróży służbowej

Zdaniem WSA w Poznaniu zwrot wydatków pokrywających koszty noclegu pracownika – przedstawiciela handlowego stanowi dla niego przychód ze stosunku pracy i powinien być opodatkowany PIT.

Nie można zaakceptować argumentacji spółki, że w przypadku opłacania przez spółkę noclegu pracownik nie ma żadnego przysporzenia majątkowego, gdyż wydatki nie mają związku z celami osobistymi pracownika, a wyłącznie z poleceniami służbowymi wydanymi przez przełożonego.

Tak wynika z wyroku WSA w Poznaniu z 13 czerwca 2013 r., (sygn. I SA/Po 219/13).

Sprawa dotyczyła spółki, która prowadziła działalność z wykorzystaniem sieci przedstawicieli handlowych. W związku ze specyfiką działalności spółki, jako miejsce świadczenia przez nich pracy na podstawie umowy o pracę wskazano terytorium całego kraju lub obszar kilku województw. Z tego powodu wyjazdów pracowników nie traktowano jako podróży służbowej w rozumieniu przepisów prawa pracy. Spółka dokonywała natomiast na ich rzecz zwrotu prawidłowo udokumentowanych wydatków poniesionych w celu prawidłowego zrealizowania celu wyjazdu, takich jak koszty paliwa, parkingu, posiłków, noclegów.

Na tym tle spółka zwróciła się do organu podatkowego z wnioskiem o interpretację, w którym zapytała, czy prawidłowe jest jej stanowisko, zgodnie z którym zwrot wydatków na rzecz pracowników spółki nie powoduje powstania po ich stronie przychodu opodatkowanego PIT. Organ podatkowy uznał to stanowisko za nieprawidłowe w zakresie kosztów noclegu.

Organ podkreślił, że świadczenia w postaci zwrotu pracownikowi wydatków związanych z noclegami w trasie, mają osobisty charakter niezależnie od celu i okoliczności w jakich wydatki z tego tytułu zostały poniesione. Osobą korzystającą z noclegu oraz otrzymującym zwrot jest pracownik. Nabywcą usługi hotelowej jest natomiast spółka (na którą są wystawione faktury i która finansuje ten wydatek).

Spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem i wniosła skargę do WSA.

Sąd oddalił ją, w uzasadnieniu wskazując, że skoro w interesie spółki jest, aby pracownik w uzasadnionych przypadkach nocował poza miejscem zamieszkania, co wymaga od niego poniesienia pewnych kosztów, to brak zrefinansowania mu tych kosztów stanowiłby swego rodzaju uszczerbek w majątku pracownika. Zatem zwrot tych wydatków będzie stanowił przysporzenie majątkowe, gdyby bowiem do niego nie doszło pracownik musiałby pokryć koszty z własnych dochodów. Ponadto wydatki zostają poniesione w związku z pozostawaniem w stosunku pracy, a zatem kwota ich zwrotu wypełni dyspozycję art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Zatem wartość świadczenia (za nocleg) wynikająca z wystawionej faktury - zwrócona pracownikowi, stanowi dla pracownika przychód ze stosunku pracy. Wartość świadczenia otrzymanego przez pracownika niebędącego w podróży służbowej - ewentualnie nadwyżki ponad kwotę określoną w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT spółka ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy.

Firma zwraca pracownikowi wydatki z podróży służbowej - skutki w PIT

Przychód musi być zindywidualizowany

Nowelizacja wyjaśniłaby wątpliwości

Komentowany wyrok należy uznać za mieszczący się w granicach zakreślonych literą prawa, chociaż skutki rozstrzygnięcia sądu budzą oczywisty sprzeciw.

Istotny w sprawie jest przedstawiony we wniosku o interpretację stan faktyczny, w którym wyjazdów przedstawicieli handlowych spółka nie traktuje jako podróży służbowych w rozumieniu Kodeksu Pracy. WSA w Poznaniu słusznie wskazał, iż zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 16) lit. a) ustawy o PIT nie znajdzie zastosowania w sytuacji, gdy wyjazd pracownika nie jest podróżą służbową.

Wnioskodawca nie powoływał się jednak na ten przepis – oparł się na argumentacji, iż pracownik nie uzyskuje żadnego przychodu, a jedynie otrzymuje zwrot poniesionych wydatków. Organ stanął natomiast na stanowisku, iż skoro pracodawca jest zobowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracownika w przypadku podróży służbowej, to nie jest do tego zobowiązany w przypadku innej podróży – a zatem jest to dodatkowe świadczenie dla pracownika, które należy opodatkować. Opierając się wyłącznie na językowym brzmieniu przepisów, ocena Ministra Finansów i WSA wydaje się być słuszna.

Ustawa o PIT zwalnia w przypadku podróży służbowych diety i inne należności, do wysokości określonej w odrębnych przepisach. Obecnie przepisem takim jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej („Rozporządzenie”), które jako należności wymienia diety oraz zwrot kosztów. Z przepisów tych można więc wnioskować, iż każdy zwrot kosztów, który nie jest wprost wymieniony w tym (lub innym) zwolnieniu, będzie stanowić przychód dla pracownika, co jest wnioskiem absurdalnym, a mimo to bywa uznawany za słuszny, jak np. w komentowanej sprawie.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Nazim

Interim manager, ekonomista, bankowiec, finansista, księgowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »