| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > PIT > PIT > Rozliczenia PIT-ów > Jak rozliczają PIT sędziowie sportowi

Jak rozliczają PIT sędziowie sportowi

Przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych należą do źródła przychodów, jakim jest działalność wykonywana osobiście. Wskazuje na to wprost art. 13 ust. 2 ustawy o PIT. Nie jest zatem możliwe rozliczanie się sędziów sportowych jak przedsiębiorców.

Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz. 1298, z późn. zm.) sędzią sportowym może być osoba, która posiada licencję sędziego sportowego przyznaną przez właściwy polski związek sportowy. Sędzia sportowy może otrzymywać wynagrodzenie w związku z pełnieniem swojej funkcji lub ekwiwalent sędziowski jako zwrot poniesionych kosztów (art. 48 ust. 5 tej ustawy).

W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT ustawodawca dokonał rozróżnienia źródeł przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. I tak źródłami przychodów są m.in.:
- stosunek pracy (pkt 1),
- działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Na podstawie art. 13 pkt 2 ustawy o PIT za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na postawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Przychody uzyskiwane przez sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych stanowią zatem przychody z osobistego wykonywania działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o PIT.

Polecamy: serwis VAT

Polecamy: serwis Koszty

Do przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 ustawy koszty uzyskania przychodów określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej, koszty uzyskania przyjmuje w wysokości kosztów faktycznie poniesionych (art. 22 ust. 10 ustawy o PIT).

Źródło: odpowiedź Ministra Finansów na interpelację poselską nr 17705/10

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Nationale-Nederlanden

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »