| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Podatki osobiste > Podatki i opłaty lokalne > Podatek od środków transportowych

Podatek od środków transportowych

Podatek od środków transportowych jest podatkiem lokalnym, który sprawia pewne trudności jego podatnikom, a w szczególności tym, którzy rozpoczynają jego płacenie. Problemy sprawia przede wszystkim wyliczenie jego wysokości, oraz czasami miejsce i termin jego płacenia.

Jak wyliczyć wysokość tego podatku?

Wyliczenie wysokości podatku od środków transportowych w przypadku autobusów jest sprawą bardzo prostą – dzielimy posiadane autobusy na 2 grupy, tj. na posiadające poniżej 30 miejsc siedzących i te od 30 miejsc w górę, a następnie przemnaża się te ilości przez stawki podatku obowiązujące w danym roku we właściwej gminie i otrzymujemy należny podatek.

Sprawa komplikuje się trochę w przypadku samochodów ciężarowych oraz ciągników siodłowych i balastowych, natomiast w przypadku przyczep i naczep jest już bardzo skomplikowana.

Jeśli chodzi o samochody ciężarowe, to musimy podzielić je na 4 grupy, w zależności od ich dopuszczalnej masy całkowitej (DMC), którą znajdziemy w dowodzie rejestracyjnym, a jedna z grup musimy podzielić na trzy podgrupy, w zależności od liczby osi. Grupy te to:
1) samochody ciężarowe o DMC powyżej 3,5 tony do 5,5 tony,
2) samochody ciężarowe o DMC powyżej 5,5 tony do 9 ton,
3) samochody ciężarowe o DMC powyżej 9 ton i poniżej 12 ton,
4) samochody ciężarowe o DMC powyżej 12 ton o 2 osiach,
5) samochody ciężarowe o DMC powyżej 12 ton o 3 osiach,
6) samochody ciężarowe o DMC powyżej 12 ton o co najmniej 4 osiach.

Dopiero po ustaleniu ilości pojazdów w każdej z grup, przemnażamy te ilości przez stawki ustalone przez gminę dla danej grupy pojazdów.

Podobnie zachowujemy się w stosunku do ciągników siodłowych i balastowych, przy czym w ich dowodach rejestracyjnych poszukujemy DMC nie ciągnika, ale całego zestawu, tj. ciągnika + przyczepy. Po ustaleniu DMC zestawów, dokonujemy podziału tych ciągników na trzy grupy:
1) ciągniki o DMC od 3,5 tony do 12 ton,
2) ciągniki o DMC powyżej 12 ton, posiadające dwie osie,
3) ciągniki o DMC powyżej 12 ton, posiadające co najmniej 3 osie.,
i oczywiście dokonujemy odpowiednich przemnożeń.

Podkreślenia wymaga to, że różnie zaczyna się grupa pierwsza dla powyższych grup pojazdów – w przypadku samochodów ciężarowych nie podlegają podatkowi samochody o DMC = 3,5 tony, tylko powyżej, a w przypadku ciągników siodłowych opodatkowanie zaczyna się właśnie od DMC = 3,5 tony.

W przypadku przyczep i naczep zaczyna się „wyższa matematyka” i to nie dlatego, że mamy tu podział na cztery grupy podatkowe ale dlatego, że w dowodach rejestracyjnych przyczep i naczep nie znajdziemy DMC zestawu, który jest niezbędny do określenia właściwej podstawy opodatkowania. W tym miejscu pojawia się dużo pytań typu: co zrobić jak mam jedną przyczepę i dwa różne samochody które mogą ją ciągnąć ? lub mam pięć przyczep i trzy różne samochody, a więc które zestawy mam brać pod uwagę ?

Jak wynika z dotychczasowego stanowiska Ministerstwa Finansów oraz poglądów przedstawianych przez naukowców, do DMC przyczepy, która jest w dowodzie rejestracyjnym należy dodać najmniejszą z możliwych DMC samochodu ciężarowego lub ciągnika balastowego, który może ciągnąć tą przyczepę (nawet jak podatnik nie ma takiego samochodu), a w przypadku naczepy do DMC tej naczepy należy dodać masę własną najmniejszego potencjalnie ciągnika siodłowego, który może ciągnąć ta naczepę.

Po uzyskaniu powyższych DMC zestawów, dokonujemy podziału przyczep i naczep na cztery grupy:
1) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają DMC od 7 ton i poniżej 12 ton,
2) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają DMC co najmniej 12 ton, i mają 1 oś,
3) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają DMC co najmniej 12 ton, i mają 2 osie,
4) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają DMC co najmniej 12 ton, i mają co najmniej 3 osie.

Po dokonaniu tych dziwnych wyliczeń, mnożymy uzyskane ilości przyczep i naczep przez odpowiednie stawki podatkowe.

Wyniki wszystkich powyższych wyliczeń wykazujemy w ww. deklaracji DT-1.

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Romuald Pilitowski

Prezes Zarządu Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »