| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Kontrola skarbowa > Jak toczy się postępowanie z wniosku o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej skarbowej?

Jak toczy się postępowanie z wniosku o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej skarbowej?

Postępowanie takie ma dwie zasadnicze fazy, które omówię szczegółowo dalej. Pamiętać należy, że wyrok wydany w tym postępowaniu nie będzie skutkować zapisaniem nazwiska wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Karnym. A ponadto ponowne popełnienie wykroczenia/przestępstwa skarbowego nie będzie traktowane jako działanie w warunkach recydywy.

Wniosek jest oświadczeniem woli sprawcy, nie stanowi dowodu i nie oznacza przyznania się do winy.

Może się zdarzyć, że organ zwróci wniosek w celu uzupełnienia braków formalnych (np. brak podpisu czy podania danych osobowych sprawy). Należy je uzupełnić w ciągu 7 dni od dnia otrzymania zwrotu. Po upływie tego okresu wniosek stanie się bezskuteczny. Mimo to można złożyć nowy wniosek lub wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Sprawca ma możliwość cofnięcia wniosku na piśmie, ustnie do protokołu lub cofnięcie może przekazać obrońca. Prawo to ograniczone jest jednak terminem- będzie to możliwe nie wcześniej niż po upływie miesiąca od złożenia wniosku, ale też stanie się prawnie niedopuszczalne po wniesieniu do sądu przez organ finansowy wniosku o zezwolenie wnioskodawcy na poddanie się odpowiedzialności.

Przeoczenie powyższych okresów nie przekreśla zupełnie możliwości rezygnacji z dobrowolnego poddania się odpowiedzialności. Nieuzupełnienie braków formalnych w terminie, niewykonanie warunków brzegowych może być potraktowane jako odstąpienie od wniosku. Powinno to być dokonane z rozwagą, ponieważ powtórne złożenie wniosku nie będzie dopuszczalne.

Sprawca, mimo cofnięcia wniosku, nie otrzyma zwrotu uiszczonych należności publicznoprawnych, grzywny i kosztów procesu. Stanie się tak dlatego, że stanowią one zabezpieczenie grożących kar, środków karnych aż do momentu prawomocnego zakończenia sprawy.

W tej fazie następuje etap negocjacji przeprowadzanych pomiędzy sprawcą (gdy jest on małoletni także z jego ustawowym przedstawicielem) a organem finansowym.

Mają one doprowadzić do ustalenia wspólnego stanowiska co do warunków, na jakich wystąpią do sądu o udzielenie zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności (m.in. wysokość kary grzywny, zakres przepadku przedmiotów, gdy nie jest on obowiązkowy, czasu, rodzaju i sposobu realizacji obowiązków sprawcy, od spełnienia których organ uzależnia swoje wystąpienie do sądu) a także wskazujących na istnienie podstaw jego odpowiedzialności w stopniu pozwalającym na wniesienie oskarżenia.

Po prawomocnej odmowie wystąpienia do sądu z wnioskiem organ finansowy powinien:
- sporządzić i wnieść akt oskarżenia stosownie do wymogów art. 155 § 1 i 2 k.k.s.                    
- umorzyć proces                                                                                                                                  
- wystąpić do sądu o umorzenie procesu i zastosowanie środka zabezpieczającego, jeżeli z tych powodów nieuwzględniono wniosku.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marek Opiela

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »