| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Kontrola skarbowa > Przepadek przedmiotów w prawie karnym skarbowym cz. 2

Przepadek przedmiotów w prawie karnym skarbowym cz. 2

Jak wskazano w pierwszej części artykułu, przepadek przedmiotów jest środkiem karnym zabezpieczającym, orzekanym zarówno przy przestępstwach jak i wykroczeniach skarbowych. Celem jego stosowania jest pozbawienie sprawcy środków, którymi się posługiwał przy popełnieniu czynu zabronionego, lub które były ściśle połączone z przedmiotem czynu, służyły do jego opakowania. Sprawca nie powinien uzyskać z czynu zabronionego żadnych korzyści.

Jeżeli sprawca został skazany za przestępstwo skarbowe, z którego popełnienia osiągnął, chociażby pośrednio, korzyść majątkową o dużej wartości, to uważa się, że mienie do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku, stanowi korzyść majątkową uzyskaną z popełnienia przestępstwa skarbowego, chyba że sprawca lub inna zainteresowana osoba przedstawi dowód przeciwny (art. 33 § 2 kodeksu).

Zatem, aby przyjąć, że dane mienie pochodzi z przestępstwa skarbowego, muszą wystąpić następujące warunki:

- skazanie sprawcy za przestępstwo skarbowe,

- osiągnięcie przez sprawcę przestępstwa korzyści majątkowej dużej wartości,

- objęcie przez sprawcę mienia we władanie lub uzyskanie do niego jakiegokolwiek tytułu w  czasie popełnienia przestępstwa skarbowego lub po jego popełnieniu - nie później niż do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku,

-  brak przeciwdowodu przedstawionego przez sprawcę lub inną osobę zainteresowaną.

Dotyczy to mienia, które sprawca objął we władanie lub uzyskał jakikolwiek tytuł prawny (np. tytuł własności) w czasie popełnienia przestępstwa skarbowego lub po jego popełnieniu.

Pojęcie korzyści majątkowej o dużej wartości zostało zdefiniowane w art. 53 § 15 kodeksu jako wartości, która w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza pięćsetkrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia. Wlicza się do niej także wartość korzyści (lub jej części), która podlega zwrotowi innemu uprawnionemu podmiotowi i nie może być objęta przepadkiem.

Przez mienie należy rozumieć zarówno własność, współwłasność, także współwłasność majątkową małżeńską, inne prawa majątkowe, rzeczy, prawa majątkowe rzeczowe i obligacyjne.

Opisana regulacja stanowi tzw. domniemanie prawne wzruszalne. Domniemanie prawne wzruszalne polega na przyjęciu, że dane twierdzenie jest prawdziwe, jeżeli inne twierdzenie, pozostające w związku z tym pierwszym, jest prawdziwe. Domniemanie prawne wynika z normy prawnej, która nakazuje przyjmowanie określonych faktów za stwierdzone. Wzruszalność daje możliwość obalenia domniemania poprzez przedstawienie przez sprawcę dowodu przeciwnego.

Dopuszczalny jest w zasadzie każdy legalny dowód, np. przedstawienie dokumentu. Nie ma znaczenia, czy dokona tego sam sprawca, czy inna zainteresowana osoba. Zainteresowaną osobą jest osoba, wobec której orzeczenie przepadku korzyści majątkowej, wpłynie na sferę praw i obowiązków.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marta Zofia Gan

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »