| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Kontrola skarbowa > Przepadek przedmiotów w prawie karnym skarbowym cz. 2

Przepadek przedmiotów w prawie karnym skarbowym cz. 2

Jak wskazano w pierwszej części artykułu, przepadek przedmiotów jest środkiem karnym zabezpieczającym, orzekanym zarówno przy przestępstwach jak i wykroczeniach skarbowych. Celem jego stosowania jest pozbawienie sprawcy środków, którymi się posługiwał przy popełnieniu czynu zabronionego, lub które były ściśle połączone z przedmiotem czynu, służyły do jego opakowania. Sprawca nie powinien uzyskać z czynu zabronionego żadnych korzyści.

Kolejne domniemanie (art. 33 § 3 kodeksu) zakłada, że jeżeli okoliczności sprawy wskazują na duże prawdopodobieństwo, że sprawca przeniósł na dany podmiot (np. osobę fizyczną, prawną) mienie stanowiące korzyść majątkową uzyskaną z popełnienia przestępstwa skarbowego, to uważa się, że rzeczy będące w samoistnym posiadaniu (faktycznym władaniu tak jak właściciel) tego podmiotu oraz przysługujące mu prawa majątkowe należą cały czas do sprawcy, chyba że zainteresowany podmiot przedstawi dowód uzyskania tego mienia zgodnie z prawem.

Należy podkreślić, że chodzi tylko o przeniesione rzeczy i prawa majątkowe, nie zaś o całe mienie wskazanego podmiotu. Hubert Skwarczyński w artykule pt. „Przepadek korzyści majątkowej i instytucje z nim związane w prawie karnym skarbowym” opublikowanym w Przeglądzie Ustawodawstwa Gospodarczego z 25.11.2010 r. wskazuje, że:

Rzeczy będące w samoistnym posiadaniu osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej oraz przysługujące jej prawa majątkowe należą do sprawcy. Z [...] art. 33 § 3 k.k.s. wynika, że przepadek korzyści może dotyczyć rzeczy, które są w samoistnym posiadaniu podmiotu, na rzecz którego transfer nastąpił, nie chodzi już więc o każdą formę władania, a jedynie o formę władania rzeczą jak właściciel (art. 336 k.c.). Przepis wyłącza zatem posiadanie zależne lub dzierżenie.

Celem tej regulacji jest zapobieganie transferom składników majątkowych pochodzących z przestępstw na inne osoby, aby uniknąć ewentualnego przepadku. Nie ma znaczenia to:

- jakich praw transfer dotyczył (majątkowych, obligacyjnych, innych)

- czy przeniesienie składnika majątkowego nastąpiło za wynagrodzeniem czy bez zapłaty

- czy transferu dokonano tylko na pewien czas czy na stałe.

Oba opisane domniemania stosuje się również przy dokonywaniu zajęcia przedmiotów dla zabezpieczenia grożącego przepadku korzyści oraz przy egzekucji środka karnego przepadku korzyści. W związku z tym podmiot, o którym mowa w art. 33 § 3, może wystąpić z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o obalenie domniemania.

Pozew przeciw Skarbowi Państwa  złożony jeszcze w czasie trwania postępowania przygotowawczego lub sądowego, nie ma wpływu na przebieg postępowania karnego. W sytuacji, gdy przepadek korzyści lub ściągnięcie jej równowartości zostały już prawomocnie orzeczone, to stają się one własnością Skarbu Państwa, ale dopiero po uprawomocnieniu się wyroku oddalającego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa.

Zastosowanie domniemania określonego w art. 33 § 3 w czasie postępowania wykonawczego, powoduje jego zawieszenie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Kubarski

Ekspert Kredytowy Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »