| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Kontrola skarbowa > Nadzwyczajne obostrzenie kary cz. 2

Nadzwyczajne obostrzenie kary cz. 2

W pierwszej części artykułu zostały przedstawione i omówione sytuacje, kiedy stosuje się tą instytucję oraz okoliczności, kiedy zachodzą tzw. wyłączenia. Ta część zawiera opis zasad obostrzenia kary. Są one zawarte w art. 38 ustawy z 10 września 1999 roku Kodeks karny skarbowy (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765 ze zmianami), zwanej dalej kodeksem.

III. Trzecia zasada nakazuje, aby sąd stosując nadzwyczajne obostrzenie kary, wymierzył karę pozbawienia wolności w wysokości nie niższej niż 3 miesiące do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego podwójnie.

Nie wyklucza to możliwości wymierzenia także kary grzywny grożącej za to przestępstwo, jeżeli sprawca popełnia czyn zabroniony określony w art. 38 § 2 pkt 1. Kara ta ma być orzeczona w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.

Zatem zgodnie z tą zasadą, zaostrzenie kary polega na możliwości:

- orzeczenia kary pozbawienia wolności w wysokości górnej granicy zagrożenia zwiększonej podwójnie oraz

- wymierzenia kary grzywny w wysokości górnej granicy zwiększonego zagrożenia, ale zwiększonego o połowę.

Przy przestępstwie przewidującym karę pozbawieniem wolności do lat 5 i grzywną do 720 stawek, sąd może orzec karę pozbawienia wolności do lat 10  oraz grzywny do 1080 stawek dziennych.

Zasada ta stanowi jednocześnie ósmy przypadek, kiedy sąd ma obowiązek nadzwyczajnie obostrzyć karę (siedem pierwszych zostało opisanych w cz.1 artykułu).

Podstawą nadzwyczajnego obostrzenia kary w tym wypadku jest tzw. wielka wartość uszczuplenia lub przedmiotu czynu. Zgodnie z definicją zawartą w art. 53 § 16 kodeksu, wielką wartością jest wartość, która w czasie popełnienia przestępstwa przekracza 1000-krotność minimalnego wynagrodzenia.

Wielka wartość ma zastosowanie tylko do przypadków wyliczonych w art. 38 § 2 pkt 1.

Podstawą obostrzenia kary w pozostałych sytuacjach jest duża wartość (czyli wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza pięćsetkrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia (art. 53 §15)).

Na podstawie trzeciej zasady (art. 38 § 2) nie można jednak orzec kary wyższej niż 10 lat pozbawienia wolności, 18 miesięcy kary ograniczenia wolności, 1080 stawek dziennych.

W przypadku trzeciej zasady (a jednocześnie ósmej podstawy do nadzwyczajnego obostrzenia kary) ma zastosowanie art. 37 § 2 i 3 kodeksu, który przewiduje pewne wyłączenia. Stanowią one podstawę do wymierzenia kary zgodnie z normalnymi zasadami, niewprowadzającymi reguł nadzwyczajnego obostrzenia kary. Przedstawione zostały w części 1 artykułu.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Proactive

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »