| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Postępowanie podatkowe > Czy urząd skarbowy może nie uznać pełnomocnictwa ogólnego

Czy urząd skarbowy może nie uznać pełnomocnictwa ogólnego

Niektóre urzędy skarbowe mają zwyczaj nieuznawania pełnomocnictw ogólnych wydawanych przez podatników (np. “do reprezentowania przed organami podatkowymi”). Urzędy te żądają od pełnomocników pełnomocnictw do konkretnej czynności (np. do wydania zaświadczenia o niezaleganiu podatnika-mocodawcy z płaceniem podatków). Doradcy podatkowi kwestionują taką praktykę, jako nieuzasadnioną w świetle obowiązującego prawa.

Zgodnie z art. 137 § 3 ordynacji podatkowej pełnomocnik ma prawo i obowiązek dołączyć do akt sprawy podatkowej oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.

Adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Załączenie do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa jest obowiązkiem pełnomocnika. W aktach zawsze musi być bowiem dokument, z którego wynika umocowanie do działania, w konkretnej sprawie, w imieniu strony.

Zdaniem Ministra Finansów z treści pełnomocnictwa powinien jasno wynikać jego zakres, tzn. jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. W pełnomocnictwie należy także wskazać, czy obejmuje ono wszelkie czynności procesowe, czy też tylko niektóre z nich, a ponadto określić, czy dotyczy całego postępowania, czy też tylko określonego etapu.

Wydaje się, że określenia używane w typowych pełnomocnictwach ogólnych: "do wszelkich czynności", "przed wszelkimi organami" powinny wystarczyć ale widać, że Minister Finansów zaleca pewną kazuistykę. Więc lepiej w pełnomocnictwie ogólnym zapisać więcej treści.

W postępowaniu podatkowym akta zakłada się od chwili wszczęcia tego postępowania, a nie przed jego wszczęciem. Postępowanie nie może bowiem toczyć się przed jego wszczęciem, a to oznacza też, że nie może być wówczas akt sprawy, do których pełnomocnik mógłby złożyć pełnomocnictwo, w tym także jego uwierzytelniony odpis.

W orzecznictwie sądowym dominuje argumentacja, którą zaprezentował m.in. Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z 11 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II FSK 128/08). NSA uznał w tym wyroku, że brzmienie art. 137 § 3 zdanie pierwsze Ordynacji podatkowej nie pozostawia wątpliwości, iż pełnomocnik, chcąc występować w postępowaniu w takim charakterze, jest zobligowany do przedłożenia do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres.

Bez względu na zakres udzielonego pełnomocnictwa to pełnomocnik decyduje o tym, czy będzie zastępował stronę w zakresie, w jakim został umocowany. Tym samym - zdaniem MF - złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt jednej z kilku spraw prowadzonych przez ten sam organ podatkowy, nawet gdy będzie to pełnomocnictwo ogólne, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku załączenia oryginału lub poświadczonej urzędowo kopii takiego dokumentu do akt kolejnej sprawy. Podobny pogląd wyrażony został w wyroku NSA z dnia 24 października 2007 r., sygn. akt II FSK 1217/06.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

FPA Group

Outsourcing księgowości, kadr i płac oraz usługi prawne i konsultingowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »