| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Postępowanie podatkowe > Księgi podatkowe – tylko rzetelnie prowadzone mogą być dowodem

Księgi podatkowe – tylko rzetelnie prowadzone mogą być dowodem

Głównym i podstawowym kryterium, za pomocą którego ocenia się prawidłowość ksiąg podatkowych, jest ich rzetelność. W prawie podatkowym pojęcie „rzetelności” jest rozumiane w określony sposób. Księgi spełniające ten warunek mogą stanowić dowód w postępowaniu przed organami podatkowymi. Sprawdźmy zatem kiedy księgi podatkowe mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich zawarte.

Jeżeli zostanie udowodniona rzetelność oraz niewadliwość księgi podatkowej, to uważa się, że zapisy w niej umieszczone są prawdziwe, autentyczne oraz zgodne z prawdą, wiarygodne. Odnosi się to tylko do stanu faktycznego, nie obejmuje kwalifikacji prawnej zdarzeń, które zostały zapisane, ujęte w księdze podatkowej.

Niewadliwość może być stwierdzona także w przypadku ksiąg prowadzonych wadliwie, o ile stwierdzone wady są nieistotne dla sprawy, mają małą wagę np. błędy formalne o małym znaczeniu.

Zakwestionowanie rzetelności ksiąg podatkowych.

Aby poddać w wątpliwość prawidłowość prowadzenia ksiąg podatkowych należy zakwestionować podstawy stwierdzenia niewadliwości lub rzetelności ksiąg. Inne argumenty  (np. niezgodności dotyczące kwestii gospodarczych) mogą okazać się niewystarczające.

Zasady, na podstawie których można zakwestionować moc dowodową ksiąg podatkowych, określa art. 193 § 6, 7 i 8 ordynacji, który nakazuje sporządzenie oddzielnego protokołu badania ksiąg. Organ powinien go sporządzić w chwili, gdy w czasie postępowania dojdzie do wniosku, że istnieją podstawy do dyskwalifikacji ksiąg jako wiarygodnego dowodu. Może to zrobić już w momencie kontroli podatkowej (wtedy powinien spełniać warunki opisane w art. 193 § 6 ordynacji).

Celem sporządzenia protokołu jest uzyskanie istotnych, potrzebnych informacji. Na podstawie tego, umieszcza się w nim ocenę, czy zostały spełnione warunki rzetelności i niewadliwości oraz doręcza stronie postępowania podatkowego. 

Organ podatkowy powiadamia w nim o odrzuceniu księgi jako dowodu tego, co zostało w niej stwierdzone. Protokół daje stronie możliwość podjęcia inicjatywy dowodowej, co pozwala na uniknięcie szacowania podstawy opodatkowania. Nie musi być podpisany przez stronę, ponieważ nie uczestniczy ona w czynnościach badania ksiąg.

Nierzetelność tylko części dowodów nie wpływa na prawidłowość całej księgi podatkowej. Pozostała część może stanowić dowód tego, co zostało w niej zamieszczone. Podobnie można nie uznać za dowód tego, co wynika z zapisów w księgach w części dotyczącej tylko danego okresu.

A. Skoczylas w artykule „Czy inspektor kontroli skarbowej ma obowiązek określić w protokole badania ksiąg, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ich za dowód?” (Dor.Podat.2001.7-8.80) również podkreśla, że Inspektor kontroli skarbowej ma obowiązek, na podstawie art. 193 § 6 Ordynacji w związku z art. 31 ustawy w ustawie z dnia 28 września 1991 r., określić w protokole badania ksiąg, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ich szczególnej mocy dowodowej.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Paul Ostrowski

Adwokat i notariusz

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »