| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Urząd Skarbowy > Postępowanie podatkowe > Koszty postępowania

Koszty postępowania

Choć zasadniczo koszty postępowania przed organami podatkowymi ponosi Skarb Państwa, województwo, powiat lub gmina, to w pewnych sytuacjach może nimi zostać obciążona także strona oraz inne podmioty.

Do kosztów postępowania zalicza się:
1) koszty podróży i inne należności świadków, biegłych i tłumaczy, ustalone zgodnie z przepisami o należnościach świadków i biegłych w postępowaniu sądowym;
2) koszty podróży i inne należności związane z osobistym stawiennictwem strony, jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy strona została błędnie wezwana do stawienia się;
3) wynagrodzenie przysługujące biegłym i tłumaczom;
4) koszty oględzin;
5) koszty doręczenia pism urzędowych.


Organ podatkowy może zaliczyć do kosztów postępowania także inne wydatki bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy.


Stronę obciążają koszty:
1) które zostały poniesione w jej interesie albo na jej żądanie, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie;
2) stawiennictwa uczestników postępowania na rozprawę, która nie odbyła się w wyniku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa strony, która złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy;
3) sporządzonych na prośbę strony odpisów i kopi akt sprawy;
4) przewidziane w odrębnych przepisach;
5) powstałe z jej winy, a w szczególności koszty:
a) związane z niestawiennictwem, odmową zeznań i nieuprawnionego opuszczenia miejsca przeprowadzania czynności,
b) wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie,
c) wynikłe wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą.


Jeżeli strona usprawiedliwi swoje niestawiennictwo i zostanie zwolniona z kary porządkowej, wówczas nie jest ona także obciążana kosztami wynikłymi na skutek jej nieobecności.


Strona nie może być obciążona chociażby kosztami przeprowadzenia dowodów, chyba że wnosi o przeprowadzenie środka dowodowego w celu udowodnienia okoliczności już wcześniej zweryfikowanych. 


Jeżeli dodatkowe koszty spowodowało kilka osób, odpowiadają one solidarnie. W grę wchodzić mogą tu pełnomocnicy, świadkowie, biegli itp.


W uzasadnionych przypadkach organ podatkowy może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania.


Obciążenie dodatkowymi kosztami postępowania następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.


Organ podatkowy ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia.


Jeżeli osoba obciążona kosztami nie jest w stanie ich uiścić, organ podatkowy może na jej wniosek rozłożyć koszty postępowania na raty albo umorzyć w całości lub w części. Konieczne jest przy tym wykazanie istnienia ważnego interesu strony lub interesu publicznego.


W sprawie kosztów postępowania wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.


Jeśli postanowienie w sprawie obowiązku uiszczenia kosztów zostanie doręczone po upływie 3 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym zakończono postępowanie, obowiązek zapłaty nie powstaje, a powstały przedawnia się.


Bezwzględnie natomiast obowiązek uiszczenia kosztów przedawnia się po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin ich płatności. 


Koszty postępowania podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.


Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Baszczyński

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »