| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Rozliczenia VAT > Świadczenia pracownicze - rozliczenie VAT

Świadczenia pracownicze - rozliczenie VAT

Pracownicy otrzymują od swoich pracodawców różnego rodzaju świadczenia. Na sposób rozliczenia VAT z tego tytułu wpływa m.in. to, czy obowiązek spełnienia danego świadczenia wynika z odrębnych przepisów (głównie prawa pracy), czy też jest to świadczenie wynikające z dobrej woli pracodawcy. Nie bez znaczenia, dla właściwego rozliczenia podatku od świadczeń dokonanych na rzecz pracowników, jest również źródło finansowania wydatków. Mimo że przepisy w tym zakresie od dawna nie uległy zmianie, organy podatkowe często zmieniają swoje stanowiska na temat rozliczenia tych świadczeń.

I. Świadczenia na rzecz pracowników, które mogą być finansowane ze środków ZFŚS lub ze środków obrotowych

Tworzenie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i administrowanie jego środkami jest obowiązkiem pracodawcy, jeśli spełnia warunki wynikające z ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (zwanej dalej ustawą o ZFŚS). Zakupy dokonane w związku z dysponowaniem środkami tego funduszu nie są związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, lecz z działalnością socjalną, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS. Ze środków funduszu nie mogą być finansowane dowolne świadczenia na rzecz pracowników. Finansowaniu podlegają bowiem te świadczenia, które mają na celu wsparcie pracownika w jego trudnej sytuacji życiowej, rodzinnej lub materialnej. Z tego powodu pomoc przyznawana z funduszu powinna być uzależniona od sytuacji pracownika, co wynika z art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS.

DEFINICJA

Działalność socjalna, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS, obejmuje:

• usługi świadczone przez pracodawców na rzecz:

– różnych form wypoczynku,

– działalności kulturalno-oświatowej,

– działalności sportowo-rekreacyjnej,

– opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, a także

• udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, oraz zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Polecamy: Biuletyn VAT

1. Dlaczego świadczenia na rzecz pracowników finansowane ze środków ZFŚS nie podlegają VAT

Pracodawca, który administruje środkami ZFŚS, nie występuje w tym przypadku w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Dlatego świadczenia na rzecz pracowników i ich rodzin, dokonane przez pracodawcę z wykorzystaniem środków ZFŚS, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT, co powoduje, że pracodawca nie nalicza od nich podatku należnego.

Stanowisko to od dawna jest podzielane przez składy orzekające sądów administracyjnych. Kluczowy w tym zakresie był wyrok NSA z 2 września 2008 r. (sygn. akt I FSK 1076/07), z którego wynika, że pracodawca wykonujący czynności w ramach administrowania środkami ZFŚS nie działa w charakterze podatnika VAT. Stanowisko to podzieliły kolejne składy orzekające, czego przykładem są wyroki NSA: z 22 października 2010 r. (sygn. akt I FSK 1727/09), z 18 stycznia 2011 r. (sygn. akt I FSK 91/10) oraz z 30 marca 2011 r. (sygn. I FSK 449/10).

Brak obowiązku naliczenia VAT z tytułu świadczeń z ZFŚS odnosi się zarówno do sytuacji, gdy pracodawca finansuje wydatki z funduszu w całości, jak i do sytuacji, gdy finansuje je w części, tj. gdy pozostałą część dopłaca sam pracownik.

W ten sam sposób kwestię tę oceniają organy podatkowe, co dzieje się głównie za sprawą interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 25 maja 2013 r. (sygn. PT1/033/20/831/KSB/12/RD50859). W piśmie tym Minister Finansów wyjaśnił, że:

(...) działania pracodawcy polegające wyłącznie na dokonaniu zakupów od osób trzecich, których nabycie w całości następuje ze środków Funduszu (takich jak np. wczasów dla pracowników i emerytów, kolonii i obozów dla dzieci pracowników, karnetów uprawniających do korzystania z basenów, siłowni i innych obiektów sportowych, biletów do kina, teatru, kompleksowych usług polegających na organizowaniu określonej imprezy kulturalnej) w celu udostępnienia ich osobom uprawnionym na zasadach wymienionych w ww. ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych podejmowane są poza sferą prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej (poza sferą jego aktywności jako przedsiębiorcy). Tym samym czynności te nie są podejmowane przez pracodawcę w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji należy stwierdzić, że w tym zakresie pracodawca nie jest podatnikiem tego podatku.

Powyższe odnosi się również do sytuacji, gdy nabyte w ww. sposób świadczenia współfinansuje beneficjent, tj. osoba uprawniona do korzystania z Funduszu, albowiem sam sposób finansowania nie zmienia charakteru rzeczonych świadczeń.

2. Jak rozliczyć dopłaty do wczasów dla rodziny pracownika lub kolonii dla jego dzieci sfinansowane z ZFŚS lub ze środków obrotowych

ZFŚS. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS działalność socjalna obejmuje także usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku. Przykładem prowadzenia działalności w takiej formie jest dopłata do wczasów pracownika lub kolonii dla jego dzieci.

Przekazanie pracownikowi dofinansowania z ZFŚS w formie dopłaty do wczasów dla całej rodziny lub kolonii dla dzieci, nie powoduje po stronie pracodawcy (podatnika) obowiązku opodatkowania VAT i wykazania z tego tytułu podatku należnego. W odniesieniu do tych czynności przedsiębiorca nie występuje w charakterze podatnika VAT, gdyż administrowanie środkami ZFŚS jest dokonywane poza sferą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, wobec czego pozostaje poza zakresem VAT.

Obowiązek wykazania podatku należnego z tytułu dopłaty otrzymanej przez pracownika do wczasów dla całej rodziny lub kolonii dla dzieci nie wystąpi także wtedy, gdy zakład pracy tylko częściowo finansuje ten wypoczynek ze środków ZFŚS, natomiast w pozostałej części jest on finansowany ze środków własnych pracownika. W tym przypadku zakład pracy także nie występuje w charakterze podatnika VAT. Pracodawca (podatnik) w tej sytuacji występuje jedynie w charakterze pośrednika między podmiotem faktycznie świadczącym usługę związaną z organizacją wypoczynku a pracownikiem. Pracownik, który partycypuje częściowo w kosztach wypoczynku, nie finansuje w ten sposób zakładu pracy, lecz podmiot, który świadczy usługę.

Polecamy książkę: VAT 2017. Komentarz

Pracownica przedłożyła w zakładzie pracy fakturę za udział w koloniach jej 10-letniej córki na kwotę 970 zł. Załóżmy, że:
I wariant – ze względu na trudną sytuację życiową i materialną pracownicy przysługuje dofinansowanie z ZFŚS do kolonii dziecka w wysokości 100%, tj. w kwocie 970 zł.
II wariant – pracownicy przysługuje dofinansowanie z ZFŚS do kolonii dziecka w wysokości 70%, tj. w kwocie 679 zł (970 zł x 70%).

Przyznanie i przekazanie pracownicy dofinansowania kolonii dziecka ze środków ZFŚS nie podlega opodatkowaniu VAT ani wtedy, gdy kolonie zostały dofinansowane w całości ze środków funduszu, ani wtedy, gdy kolonie zostały sfinansowane w 70% ze środków funduszu i w 30% ze środków własnych pracownicy.

Skoro działalność pracodawcy w zakresie administrowania środkami ZFŚS nie jest opodatkowana VAT, to przy nabyciu towarów i usług związanych z organizacją wczasów dla całej rodziny pracownika lub kolonii dla jego dzieci podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego – nawet gdy jego kwota wynika z otrzymanej faktury wystawionej na pracodawcę (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Środki obrotowe. Jeśli źródłem dofinansowania do wypoczynku pracownika i członków jego rodziny są środki obrotowe pracodawcy, to takie przekazanie dofinansowania (dokonane np. na podstawie faktury wystawionej na pracownika) również pozostaje poza zakresem VAT. Pracodawca nie dokonuje bowiem na rzecz pracownika dostawy towaru ani nie świadczy żadnej usługi. Przekazuje on jedynie pieniądze, a czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT (art. 5 ust. 1 ustawy o VAT).

Załóżmy, że podatnik otrzymał od pracodawcy dofinansowanie do wczasów „pod gruszą” dla siebie i żony w kwocie 800 zł oraz dofinansowanie do kolonii ich 8-letniego dziecka w wysokości 500 zł. Pracodawca sfinansował dopłatę do wypoczynku pracownika i jego rodziny ze środków obrotowych. Przekazanie dofinansowania w łącznej kwocie 1300 zł nie podlega opodatkowaniu VAT.

3. Jak rozliczyć przekazanie pracownikom karnetów sportowych sfinansowane ze środków ZFŚS lub ze środków obrotowych

ZFŚS. Ze środków funduszu bywają finansowane świadczenia na rzecz pracowników dotyczące działalności sportowo-rekreacyjnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS. Jeżeli przekazane pracownikom karnety sportowe zostaną w całości sfinansowane ze środków ZFŚS, to ich przekazanie nie skutkuje obowiązkiem wykazania podatku należnego. Pracodawca administrujący środkami ZFŚS nie występuje w tym przypadku w roli podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Obowiązek opodatkowania nie wystąpi ani wtedy, gdy pracodawca (podatnik) finansuje karnety sportowe w całości ze środków ZFŚS, ani wtedy, gdy finansuje je częściowo z tych środków, a w pozostałej części odpłatność ponosi pracownik (por. interpretację ogólną Ministra Finansów z 27 maja 2013 r., sygn. PT1/033/20/831/KSB/12/RD50859).

Potwierdzenie tego stanowiska można odnaleźć w interpretacji indywidualnej Dyrektora IS w Poznaniu z 6 marca 2015 r. (sygn. ILPP1/443-1127/14-2/AS). Pismo dotyczy podatnika, który – będąc zobowiązanym do utworzenia ZFŚS – częściowo finansował pracownikom z jego środków m.in. zakup karnetów na basen, siłownię oraz aerobik. Spółka, która dokonywała zakupu świadczeń w ramach prowadzonej działalności socjalnej, regulowała zobowiązania wynikające z otrzymanych faktur wystawionych na spółkę w pełnej wysokości z odrębnego rachunku ZFŚS. Następnie potrącała przypadające na pracownika kwoty odpłatności z jego wynagrodzenia lub pracownik wpłacał ją do kasy bądź na rachunek bankowy. Wniesienie przez poszczególnych pracowników częściowej odpłatności za karnety sportowe na rachunek bankowy ZFŚS nie zmieniało kwalifikacji czynności na podstawie ustawy o VAT, tj. czynność ta nie podlegała opodatkowaniu. W piśmie czytamy:

(...) udostępnianie pracownikom usług finansowanych w części ze środków ZFŚS uprzednio nabytych przez Wnioskodawcę na podstawie faktur VAT ze środków tego Funduszu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie pracodawca nie odliczy VAT od zakupu tych karnetów.

Ustawa o VAT 2017 - tekst ujednolicony

Całkowite lub częściowe sfinansowanie ze środków ZFŚS dopłaty do wczasów dla rodziny pracownika lub kolonii dla jego dzieci nie powoduje powstania obowiązku w podatku należnym. Jednocześnie przy nabyciu towarów i usług związanych z wypoczynkiem pracownika i jego rodziny pracodawcy (podatnikowi) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Środki obrotowe. Jeżeli zakład pracy finansuje karnety sportowe w całości ze środków obrotowych, w wyniku czego są one przekazywane pracownikom nieodpłatnie, to czynność ta powoduje obowiązek opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podlega nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste pracowników podatnika, w tym byłych pracowników. Taką czynność, wykonaną dla celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, należy opodatkować bez względu na to, czy przy nabyciu usług podatnikowi temu przysługiwało prawo do odliczenia VAT, czy też nie. Podstawę opodatkowania stanowi w tym przypadku koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika, co wynika z art. 29a ust. 5 ustawy o VAT. Ze względu na fakt, że nieodpłatne przekazanie pracownikom karnetów sportowych podlega opodatkowaniu, pracodawca (podatnik) na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ma prawo odliczyć podatek naliczony, który wynika z faktury stwierdzającej zakup tych karnetów.

Spółka nabyła dla swoich pracowników karnety sportowe uprawniające do wstępu na wybrany obiekt sportowy. Zakup w całości został sfinansowany ze środków obrotowych. Karnety te spółka przekazała poszczególnym pracownikom.

Za nabycie jednego karnetu spółka zapłaciła kwotę 129,60 zł (wartość netto + VAT według stawki 8% = 120 zł + 9,60 zł).

1. VAT należny – nieodpłatne przekazanie pracownikowi karnetu podlega opodatkowaniu. Podstawę opodatkowania stanowi koszt świadczenia usługi poniesiony przez podatnika, czyli kwota 120 zł. Kwota podatku należnego według stawki 8% wyniesie 9,60 zł.

2. VAT naliczony – podatek naliczony przy nabyciu karnetu sportowego w kwocie 9,60 zł podlega odliczeniu ze względu na związek z opodatkowanym nieodpłatnym świadczeniem usług.

Inaczej będzie w przypadku, gdy karnety sportowe dla pracowników są finansowane przez pracodawcę ze środków obrotowych tylko w określonej części, natomiast w pozostałej części odpłatność ponosi pracownik. Organy podatkowe twierdzą, że dla celów VAT nie występują czynności częściowo odpłatne. Uznają one, że czynność jest albo odpłatna, albo nieodpłatna. Stanowisko to potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z 16 maja 2016 r. (sygn. IPPP1/4512-318/16-2/EK), z której wynika, że:

(...) na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

W przypadku przekazania pracownikom karnetów sportowych, częściowo sfinansowanych przez pracodawcę ze środków obrotowych, podstawę opodatkowania stanowiła dotychczas kwota odpłatności ponoszona przez pracownika (po pomniejszeniu o kwotę VAT), gdyż za taką cenę podatnik odsprzedaje usługę. Podstawa ta była ustalana w oparciu o art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą usługodawca (podatnik) otrzymał lub ma otrzymać od usługobiorcy (pracownika), z wyjątkiem kwoty VAT.

Podatnik, odsprzedając swoim pracownikom karnety sportowe, wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT. A skoro nabyte usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, to podatnik ma prawo odliczyć podatek naliczony z faktury dokumentującej zakup.

Posłużmy się danymi z poprzedniego przykładu, z tą różnicą, że zakup karnetów w 60% jest finansowany ze środków obrotowych pracodawcy, a w 40% – przez pracownika (należność jest potrącana z wynagrodzenia pracownika).

1. VAT należny – przekazanie karnetu sportowego za częściową odpłatnością powoduje, że za podstawę opodatkowania należy przyjąć kwotę 48 zł (120 zł x 40%). Kwota podatku należnego wyniesie 3,84 zł (48 zł x 8%).
2. VAT naliczony – kwota podatku naliczonego przy nabyciu karnetu sportowego podlega odliczeniu w całości, czyli w kwocie 9,60 zł.

Jeśli pracodawca tylko częściowo finansuje pracownikowi karnety sportowe, istnieje ryzyko, że organ podatkowy za podstawę opodatkowania tego świadczenia przyjmie wartość rynkową świadczenia, zamiast odpłatności ponoszonej przez pracownika (patrz: punkt 5. Czy istnieje ryzyko szacowania podstawy opodatkowania w przypadku poniesienia przez pracownika częściowej odpłatności za otrzymane świadczenie).

Zakład pracy, dokonując odsprzedaży karnetów sportowych na rzecz swoich pracowników, nie ma obowiązku potwierdzenia sprzedaży fakturą. Faktura ta jest wystawiana dopiero na żądanie pracownika, jeśli zostało przez niego zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wykonano usługę lub otrzymano zapłatę (art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT).

Odsprzedaż karnetów sportowych może też korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej. Podstawę do zastosowania tego zwolnienia stanowi § 2 ust. 1 w zw. z poz. 36 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Z przywołanego przepisu wynika, że z obowiązku ewidencjonowania zwolniona jest dostawa towarów i świadczenie usług przez podatnika na rzecz jego pracowników.

4. Jak rozliczyć VAT przy przekazaniu pracownikom biletów do kina lub teatru

ZFŚS. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS działalność socjalna obejmuje także usługi świadczone przez pracodawców na rzecz działalności kulturalno-oświatowej. Przykładem prowadzenia działalności w takiej formie jest zakup biletów do kina lub teatru.

Z cytowanej już wcześniej interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 25 maja 2013 r. (sygn. PT1/033/20/831/KSB/12/RD50859) wynika, że zakup i przekazanie pracownikom biletów np. do kina lub teatru, sfinansowane ze środków ZFŚS, nie podlega opodatkowaniu VAT.

Całkowite lub częściowe sfinansowanie ze środków ZFŚS zakupu biletów do kina lub teatru, przekazanych następnie pracownikom, skutkuje brakiem wykazania podatku należnego. Jednocześnie przy nabyciu tych biletów podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Środki obrotowe. Jeżeli zakład pracy sfinansuje bilety wstępu do kina lub teatru w całości ze środków obrotowych, w wyniku czego są one przekazywane pracownikom nieodpłatnie, to czynność ta powoduje obowiązek opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Podstawą opodatkowania jest w takim przypadku koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika (art. 29a ust. 5 ustawy o VAT). Ze względu na związek z czynnościami opodatkowanymi przy nabyciu tych biletów podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, który wynika z otrzymanej faktury.

Jeżeli natomiast bilety do kina lub teatru są finansowane przez pracodawcę ze środków obrotowych tylko w określonej części, natomiast w pozostałej części odpłatność ponosi pracownik, to przekazanie tych biletów pracownikom stanowi odpłatne świadczenie usług. Dotychczas podstawą opodatkowania czynności była kwota faktycznie zapłacona przez pracownika, po pomniejszeniu o kwotę VAT (art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT). Jednak w ostatnim czasie organy podatkowe kwestionują taki sposób określenia podstawy opodatkowania, uznając, że podstawę tę stanowi wartość rynkowa świadczenia (patrz: punkt 5. Czy istnieje ryzyko szacowania podstawy opodatkowania w przypadku poniesienia przez pracownika częściowej odpłatności za otrzymane świadczenie). Przy nabyciu biletów do kina lub teatru, przekazanych pracownikom za częściową odpłatnością, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych biletów.

5. Czy istnieje ryzyko szacowania podstawy opodatkowania w przypadku poniesienia przez pracownika częściowej odpłatności za otrzymane świadczenie

Pracodawcy obciążający swoich pracowników częściową odpłatnością za świadczenia (np. za organizację wypoczynku, za karnety sportowe, za bilety do kina lub teatru itd.) dotychczas ustalali postawę opodatkowania jako faktyczną kwotę zapłaty otrzymaną lub należną od pracownika, pomniejszoną o kwotę VAT. Obecnie, w przypadku częściowego sfinansowania tych świadczeń ze środków obrotowych, przedsiębiorcy narażają się jednak na ryzyko oszacowania przez organ podatkowy podstawy opodatkowania według wartości rynkowej na podstawie art. 32 ustawy o VAT. Z przepisu tego wynika, że jeśli między nabywcą a dostawcą towarów lub usługodawcą istnieje związek m.in. wynikający ze stosunku pracy oraz gdy wynagrodzenie jest:

1) niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT,

2) niższe od wartości rynkowej, dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione z VAT,

3) wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma pełnego prawa do odliczenia,

organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

DEFINICJA

Za wartość rynkową (art. 2 pkt 27b ustawy o VAT) uznaje się całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:

a) w odniesieniu do towarów – kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,

b) w odniesieniu do usług – kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.

W ostatnim czasie Minister Finansów kilkakrotnie zmieniał interpretacje indywidualne dotyczące sposobu określania podstawy opodatkowania w przypadku świadczeń na rzecz pracowników, za które ustalono częściową odpłatność. Przykładem jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów (zmieniająca interpretację Dyrektora IS w Warszawie) z 23 listopada 2015 r. (sygn. PT8.8101.263.2015/PBD) dotycząca określenia podstawy opodatkowania w przypadku ponoszenia przez pracowników częściowej odpłatności m.in. za takie świadczenia, jak: wczasy profilaktyczne, bilety komunikacji miejskiej, wynajem mieszkań czy miejsca parkingowe. Podatnik wyjaśnił, że pracownik ponosi częściową odpłatność za ww. usługi (poprzez imienne potrącenia z listy płac), natomiast pozostała kwota finansowana jest ze środków obrotowych podatnika. W piśmie tym Minister Finansów uznał, że skoro transakcje dokonywane między podatnikiem i pracownikami będą się odbywały na następujących warunkach:

• pomiędzy podatnikiem a pracownikami będzie istniał związek wynikający ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT,

• wynagrodzenie z tytułu transakcji dokonywanych między podatnikiem a pracownikami będzie niższe od wartości rynkowej,

• pracownikom nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego,

to w sprawie znajdzie zastosowanie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, który za podstawę opodatkowania przyjmuje wartość rynkową świadczenia, pomniejszoną o kwotę podatku.

Stanowisko to nie jest odosobnione. Minister Finansów podobnej oceny dokonał także w interpretacji indywidualnej (zmieniającej interpretację Dyrektora IS w Katowicach) z 18 marca 2016 r. (sygn. PT8.8101.77.2016/PBD). Pismo dotyczyło określenia podstawy opodatkowania VAT w przypadku odsprzedaży pracownikom kart uprawniających do korzystania z zajęć sportowych, gdy pracodawca obciążał pracowników połową kosztów nabycia wymienionych usług. Minister Finansów uznał, że także w tym przypadku podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa odsprzedanych pracownikom usług. W piśmie czytamy, że:

(...) w sytuacji gdy Wnioskodawca dokona na rzecz pracowników sprzedaży świadczeń będących przedmiotem wniosku – po cenach niższych niż ceny rynkowe, to w sprawie znajdzie zastosowanie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zawierający normę zapobiegającą unikaniu opodatkowania w takich sytuacjach.

Na tej podstawie można się spodziewać, że nowe, niekorzystne dla podatników stanowisko Ministra Finansów wpłynie na stanowisko pozostałych organów podatkowych. Należy podkreślić, że nowe stanowisko MF dotyczy sytuacji, w której świadczenia na rzecz pracowników są finansowane częściowo ze środków obrotowych pracodawcy i częściowo ze środków własnych pracownika. Nie dotyczy natomiast przypadku, gdy pracodawca finansuje te świadczenia częściowo ze środków ZFŚS. Jeżeli natomiast świadczenie jest finansowane częściowo przez pracownika i częściowo przez pracodawcę ze środków ZFŚS, organy podatkowe nie będą szacowały podstawy opodatkowania według wartości rynkowej, ponieważ czynność w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

UWAGA!

Ryzyko szacowania podstawy opodatkowania dotyczy świadczeń finansowanych częściowo przez pracownika i częściowo przez pracodawcę ze środków obrotowych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Robert Ofiara

Kancelaria Adwokacka

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »