| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Transakcje zagraniczne > Remanent likwidacyjny - towary nabyte w ramach WNT

Remanent likwidacyjny - towary nabyte w ramach WNT

Mój klient od stycznia 2014 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego artykułami przemysłowymi. Jest podatnikiem VAT. W lipcu 2017 r. zamierza zakończyć prowadzoną działalność. W związku z tym musi sporządzić spis z natury na dzień jej likwidacji i opodatkować towary w nim ujęte. Czy w tym spisie powinien uwzględnić również towary nabyte w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów? Na dzień likwidacji działalności gospodarczej na stanie magazynowym, oprócz innych towarów, pozostanie mu prawdopodobnie również niewielka ilość towarów handlowych nabytych w ramach WNT oraz środek trwały zakupiony od kontrahenta unijnego także jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Kiedy rozliczyć VAT od towarów wykazanych w spisie?

W spisie z natury powinny zostać ujęte również towary nabyte w ramach WNT, w tym środki trwałe. Kwoty wynikające ze sporządzonego spisu z natury należy ująć w deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Zaprzestanie przez podatnika będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających VAT skutkuje obowiązkiem opodatkowania towarów własnej produkcji i towarów, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy. Odpowiednie regulacje w tym zakresie zawarto w art. 14 ust. 1 ustawy o VAT. Obowiązek ten istnieje również w przypadku:

  • rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
  • gdy podatnik będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy; wyjątkiem są podatnicy, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (art. 14 ust. 3 ustawy o VAT).

Z obowiązku opodatkowania towarów własnej produkcji i towarów nabytych, które nie były przedmiotem dostawy, wyłączono jedynie tzw. drobnych przedsiębiorców korzystających ze zwolnienia podmiotowego z VAT (art. 14 ust. 2 ustawy o VAT).

Polecamy: Biuletyn VAT

1. Towary objęte remanentem likwidacyjnym

Opodatkowanie towarów własnej produkcji i towarów, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy, obejmuje jednak tylko te towary, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Warunek ten wynika z art. 14 ust. 4 ustawy o VAT.

1.1. Towary zakupione w innych krajach UE

Ustawodawca, wskazując na wystąpienie u podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w żaden sposób nie odróżnia podatku naliczonego wynikającego z krajowych nabyć towarów od podatku naliczonego dotyczącego towarów nabytych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Oczywiście w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Mamy zatem do czynienia ze specyficzną sytuacją, gdy podatek należny staje się jednocześnie podatkiem naliczonym. W konsekwencji wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jest dla podatnika VAT neutralne podatkowo. Z jednej strony jest on obowiązany do opodatkowania nabycia towaru według krajowej stawki VAT, lecz z drugiej – podatek należny, przy założeniu, że towar będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, podlega odliczeniu jako podatek naliczony. W takiej sytuacji w stosunku do towarów nabytych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów podatnikowi przysługuje niewątpliwie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, niezależnie od faktu, że podatek należny i podatek naliczony to ta sama kwota.

1.2. Środki trwałe

Pewne wątpliwości interpretacyjne mogą dotyczyć ujęcia w spisie z natury środka trwałego firmy. Wątpliwości te nie są jednak związane z formą nabycia środka trwałego, czyli zakupem w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lecz ogólnie dotyczą obowiązku ujmowania w spisie z natury towarów zaliczanych przez podatnika do środków trwałych. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie wskazywano bowiem niejednokrotnie, że przepisy art. 14 ustawy o podatku od towarów i usług powinny obejmować te towary, które zostały nabyte lub wytworzone w celu ich sprzedaży, czyli de facto towary handlowe. A jeżeli miałyby obejmować środki trwałe, to tylko te, dla których nie upłynął jeszcze okres korekty wskazany w art. 91 ustawy. Taka interpretacja oznaczałaby wyłączenie spod rygorów art. 14 ustawy części towarów zaliczanych przez podatnika do środków trwałych. Organy podatkowe nie zgadzały się jednak z przedstawionym stanowiskiem, uznając, że środki trwałe, w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, należy bezwzględnie wykazywać w remanencie likwidacyjnym.

Stanowiska organów podatkowych nie podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który w wyroku z 16 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Lu 771/13) stwierdził:

Uwzględnienie relacji pomiędzy art. 14 oraz art. 91 u.p.t.u. prowadzi do konstatacji, zgodnie z którą ustawodawca dokonał korelacji pomiędzy opodatkowaniem środków trwałych z tytułu likwidacji działalności a prawem odliczenia tej części podatku naliczonego z tytułu ich nabycia, która nie została odliczona w okresie korekty (5 lub 10 lat). Oznacza to, że po upływie okresu korekty, środki trwałe podatnika w momencie likwidacji przez niego działalności, nie powinny podlegać opodatkowaniu i być ujmowane w spisie likwidacyjnym, skoro minął normatywnie określony czas korekty podatku naliczonego z tytułu ich nabycia, wynikający z założonego czasu zużycia tych środków w działalności podatnika.

Sprawa była następnie rozpatrywana przez NSA, który postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego w tym zakresie. W wyroku z 16 czerwca 2016 r. w sprawie C-229/15 TSUE orzekł:

Artykuł 18 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2009/162/UE z dnia 22 grudnia 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że w wypadku zaprzestania podlegającej opodatkowaniu działalności gospodarczej podatnika zatrzymanie towarów przez podatnika, jeżeli podatek od wartości dodanej od owych towarów podlegał odliczeniu w momencie ich nabycia, można uznać za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli upłynął okres korekty przewidziany w art. 187 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2009/162.

W efekcie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej NSA wyrokiem z 18 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 1349/16) uchylił cytowany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i uznał stanowisko organów podatkowych za prawidłowe.

Obecnie przyjmuje się zatem powszechnie, że nie ma podstaw, aby w chwili zaprzestania przez podatnika będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, jak również przy rozwiązaniu spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej, środki trwałe traktować w sposób odmienny od pozostałych towarów.

Dlatego Pani klient powinien ująć w sporządzanym spisie z natury zarówno towary handlowe, jak i środki trwałe, które zostały nabyte w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

2. Rozliczenie VAT od sporządzonego remanentu

W przedstawionym stanie faktycznym Pani klient jako podatnik będący osobą fizyczną powinien sporządzić spis z natury towarów na dzień zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, tzw. remanent likwidacyjny. Należy ująć w nim wszystkie pozostałe na stanie towary własnej produkcji i towary nabyte, w stosunku do których przysługiwało prawo do odliczenia, w tym również towary zakupione w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości oraz o kwocie podatku należnego trzeba rozliczyć w deklaracji VAT-7 składanej za okres obejmujący dzień zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, w zakresie towarów ujętych w spisie z natury, powstaje w dniu zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Oznacza to, że podatek należny wynikający z dokonanego spisu z natury trzeba uwzględnić w ostatniej składanej deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tego spisu.

Kwota VAT wynikająca ze spisu z natury nie jest więc wykazywana i wpłacana odrębnie. Należy ją rozliczyć w deklaracji VAT-7/VAT-7K. Wpisujemy ją w poz. 36 deklaracji VAT-7(17)/VAT-7K(11).

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Szkoła Jazdy Subaru

Kursy z doskonalenia techniki jazdy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »