| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Zwolnienia > Czy usługi w zakresie telemedycyny podlegają zwolnieniu z VAT

Czy usługi w zakresie telemedycyny podlegają zwolnieniu z VAT

Czy świadczone przez zarejestrowany podmiot leczniczy usługi telemedycyny w zakresie e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT?

Przekazywane informacje – zgodnie z dostępnym regulaminem mają charakter edukacji zdrowotnej. Prowadzący nie udziela wskazówek postępowania w danym przypadku pacjenta, a przekazuje pacjentowi wiedzę medyczną, o charakterze edukacyjnym. Prowadzący nie udziela indywidualnych porad mających na celu leczenie pacjenta, ponieważ nie ma możliwości przeprowadzenia stosownych badań. E-usługi nie maja na celu leczenia pacjenta a udzielanie mu informacji o charakterze edukacyjnym, na tematy nurtujące pacjenta. Informacje te mają charakter ogólny, nie indywidualny.
Po przeprowadzonej videokonferencji za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacji na odległość klient nie będzie badany pod kątem efektów jakie wywoła u niego zastosowanie się do wskazówek/porad udzielonych podczas videokonferencji W założeniu Wnioskodawcy takie badania nie będą potrzebne do świadczenia e-usług z uwagi na ich charakter.

Wnioskodawca wskazał, że e-usługi mają charakter edukacji zdrowotnej (poza e-rehabiiitacją i e-szkołą rodzenia, które poza charakterem edukacji zdrowotnej mają też charakter ćwiczeń). Ze wszystkich ww. usług korzystają pacjenci wcześniej nie zdiagnozowani - do udzielania e- usługi nie ma to znaczenia. Usługi są świadczone wyłącznie za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacji na odległość i nie dochodzi na żadnym etapie do osobistego kontaktu z pacjentem. Oczywiście jest możliwe, że z e-usług skorzystają pacjenci, którzy wcześniej korzystali (albo później skorzystają) z bezpośrednich wizyt u Wnioskodawcy, jednak dla świadczenia e-usług (tj. dla kompletności usługi) nie ma to znaczenia.”

Wnioskodawca wskazał, że w zakresie: e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry usługi nie rozstrzygają konkretnego przypadku jakim jest dany pacjent ale udzielana mu jest informacja „ogólna”. Są to informacje znane konsultantowi na bazie jego wiedzy medycznej, nie wiążące się z oceną konkretnego przypadku pacjenta.

W niniejszej sprawie kluczową rolę stanowi określenie, czy usługi, które zamierza świadczyć Wnioskodawca za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacji na odległość stanowią usługi opieki medycznej. Wówczas przedmiotowe usługi – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy – korzystałyby ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jak już wskazano, z orzecznictwa TSUE wynika, że zwolnieniu powinny podlegać tylko usługi, których celem jest ochrona zdrowia. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz opis sprawy stwierdzić należy, że usługi telemedycyny w zakresie: e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry nie są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Bowiem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca za pośrednictwem Internetu udziela porad z zakresu edukacji zdrowotnej, osobie korzystającej z usług udzielana będzie informacja „ogólna”, nie wiążące się z oceną konkretnego przypadku pacjenta. Wnioskodawca sam wskazał, że e-usługi nie mają na celu leczenia pacjenta a udzielanie mu informacji o charakterze edukacyjnym, na tematy nurtujące pacjenta. Informacje te mają charakter ogólny, nie indywidualny.

Po przeanalizowaniu przedstawionych przez Spółkę cech usług – które zamierza świadczyć – należy stwierdzić brak podstaw do uznania, że usługi te stanowić będą usługi opieki medycznej wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 18. Czynności, które Wnioskodawca planuje wykonywać nie będą wykazywały charakterystycznych cech usługi opieki medycznej sprawowanej nad konkretnym wymagającym tej opieki pacjentem. Jedną z nich, co wynika z orzecznicwa TSUE niewątpliwe jest diagnoza pacjenta. Działania medyczne polegają na szeregu czynności, dla których bezpośredni (osobisty) kontakt z pacjentem jest konieczny. Nie można bowiem świadczyć usług w zakresie opieki medycznej, bez wnikliwego zbadania danej osoby, jej obserwacji oraz opieki nad nią w procesie działań medycznych, a to podstawowe warunki definiujące te usługi.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi stanowią dostęp do strony internetowej Wnioskodawcy. Jak wskazał Wnioskodawca: przekazywane informacje – zgodnie z dostępnym regulaminem mają charakter edukacji zdrowotnej. Prowadzący nie udziela wskazówek postępowania w danym przypadku pacjenta, a przekazuje pacjentowi wiedzę medyczną, o charakterze edukacyjnym. Prowadzący nie udziela indywidualnych porad mających na celu leczenie pacjenta, ponieważ nie ma możliwości przeprowadzenia stosownych badań. E-usługi nie maja na celu leczenia pacjenta a udzielanie mu informacji o charakterze edukacyjnym, na tematy nurtujące pacjenta. Informacje te mają charakter ogólny, nie indywidualny. Po przeprowadzonej videokonferencji za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacji na odległość klient nie będzie badany pod kątem efektów jakie wywoła u niego zastosowanie się do wskazówek/porad udzielonych podczas videokonferencji W założeniu Wnioskodawcy takie badania nie będą potrzebne do świadczenia e-usług z uwagi na ich charakter.

Podyskutuj o tym na naszym FORUM

Trzeba zaznaczyć, że Wnioskodawca jednoznacznie wskazał także, że nie będzie brał odpowiedzialności za skutki zdrowotne spowodowane zastosowaniem się do wskazówek udzielonych podczas video konsultacji.

Tym samym usługi, które zamierza świadczyć Wnioskodawca za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacji na odległość zdaniem Organu, nie noszą znamion usług w zakresie opieki medycznej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

Stanowisko Organu znajduje odzwierciedlenie w wyrokach sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Po 245/13 WSA w Poznaniu wskazał, że: „Zdaniem sądu usługa w zakresie opieki medycznej by uznać ją za wykonaną lege artis wymaga przynajmniej, co wynika nawet z zasad doświadczenia, rzetelnego ustalenia, czy jest konieczna dla osiągnięcia zamierzonego celu. Niezbędna jest więc możliwość oceny stanu zdrowia pacjenta w celu postawienia prawidłowej diagnozy oraz zaordynowania odpowiedniego, dostosowanego do wymogów konkretnej osoby postępowania terapeutycznego. (…) W opinii sądu leczenie przez internet nie jest możliwe. Przez internet nikt nie zbada pacjenta, nie poprowadzi terapii i nie wyleczy. Można sobie z kimś porozmawiać, poradzić się, wspierać podczas walki z chorobą.”

Reasumując, usługi będące przedmiotem pytania tj. telemedycyny w zakresie: e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, bowiem nie stanowią usług w zakresie opieki medycznej, spełniających cel określony w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W świetle powyższych ustaleń, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.


Oprac. Adam Kuchta

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Hewalex Leszek Skiba

Firma Hewalex jest polskim producentem kolektorów słonecznych o największym udziale w rynku.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »