| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Ulgi uznaniowe dla firm

Ulgi uznaniowe dla firm

1 września weszła w życie nowelizacja Ordynacji podatkowej. Jedną ze zmian jest zebranie w jednym rozdziale regulacji dotyczących rozłożenia na raty podatków, odraczania terminów ich zapłaty oraz zasad ich umarzania. Ułatwi to podatnikom korzystanie z tego rodzaju ulg. Jednak w dalszym ciągu ich przyznanie pozostanie uznaniową decyzją urzędu.

Odroczenie terminu
 
Odroczenie terminu oznacza jego przesunięcie na datę późniejszą niż ta, która wynika z przepisów prawa podatkowego. Trzeba jednak pamiętać, że odroczenie terminu płatności podatku może nastąpić jedynie przed jego końcowym upływem. Zatem jeśli podatnik chciałby, aby urząd odroczył mu termin płatności podatku, wniosek z tą prośbą musi złożyć przed jego upływem. Organ skarbowy może także umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Po spełnieniu pewnych warunków przywilej skorzystania z tego typu ulg przysługuje również osobom prowadzącym działalność gospodarczą.
Większość znowelizowanych przepisów Ordynacji podatkowej – w tym również te dotyczące ulg uznaniowych – obowiązuje już od 1 września 2005 r. Zgodnie z nowym art. 67a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.; dalej Ordynacja podatkowa) organ podatkowy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:
• odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;
• odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji podatkowej;
• umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.
W celu uzyskania powyższych ulg podatnik musi wystąpić z odpowiednim wnioskiem.
 
Ważny interes podatnika lub interes publiczny
 
Warto parę słów poświęcić na warunek, jaki Ordynacja podatkowa stawia przed podatnikiem, który chce ubiegać się o ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych. Chodzi o ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny. Po pierwsze, podatnik musi złożyć do urzędu skarbowego odpowiedni wniosek, na podstawie którego organ podatkowy podejmie decyzję, czy ulgę podatnikowi przyzna czy też nie. Po drugie, taki wniosek powinien zawierać m.in. podstawę prawną, a także uzasadnienie prośby zawartej we wniosku (patrz formularze i wzory).
Ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny może być różnie rozumiany. Dlatego do wyjaśnienia tych pojęć warto posłużyć się orzecznictwem sądowym.
Ważny interes podatnika to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych (wyrok NSA z 16 stycznia 2003 r. sygn. akt SA/Sz 945/01; publikowany w POP z 2004 r. nr 4, poz. 88).
Okoliczność, że w czasie prowadzenia działalności gospodarczej podatniczka zaniedbała terminowego wpłacania podatków, nie może być utożsamiana z ważnym interesem podatnika (wyrok NSA z 20 września 2000 r. sygn. akt I SA/Wr 1540/99; niepublikowany).
 
Decyzje podejmuje urząd
 
Ważne zadanie w podjęciu decyzji o uznaniu wniosku podatnika ma organ podatkowy. Przesłanką umorzenia odsetek skarbowych oraz rozłożenia zaległości podatkowej na raty może być ważny interes podatnika lub interes publiczny (wyrok WSA z 16 kwietnia 2004 r. sygn. akt III S. A. 444/03; niepublikowany). Jeżeli organ podatkowy przeanalizował, czy powyższe przesłanki nie wystąpiły i odpowiednio uzasadnił swoją decyzję, to do niego należy wybór rozstrzygnięcia. Trzeba także podkreślić, że uznanie wniosku podatnika zależy tak naprawdę od woli urzędu. Uwzględnienie wniosku podatnika o rozłożenie zapłaty podatku czy zaległości podatkowej na raty co do zasady oczywiście nie stwarza po stronie organu obowiązku rozłożenia podatku (zaległości) na taką liczbę rat, jaką proponuje podatnik. W każdym jednak razie organ powinien przeprowadzić dokładną analizę stanu materialnego podatnika w celu rozłożenia zapłaty podatku (zaległości podatkowej) na taką liczbę rat, która byłaby możliwa do zapłaty w aktualnej sytuacji finansowej podatnika (wyrok NSA z 24 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA/Ka 481/00; niepublikowany).
Także raty zapłaty zaległości podatkowej powinny być dostosowane do możliwości finansowych wnioskodawców. W przeciwnym razie zastosowana ulga będzie ulgą pozorną, a nie rzeczywistą, gdyż ustalone raty od samego początku będą niemożliwe do zapłacenia przez wnioskodawców (wyrok NSA z 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt III SA 202/00; niepublikowany). Organ podatkowy nie ma pełnej swobody działania przy rozpatrywaniu wniosków. Przyznana organom podatkowym swoboda w rozstrzyganiu nie upoważnia do działania dowolnego. W celu wydania prawidłowego orzeczenia w sytuacji uznania administracyjnego organ administracyjny zobowiązany jest szczegółowo zbadać stan faktyczny i utrwalić w aktach wyniki badania (wyrok NSA z 29 maja 2003 r. sygn. akt III SA 2642/01; niepublikowany).
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Olga Borkowska

Aplikant adwokacki, specjalista z zakresu postępowania cywilnego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »