| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Księga przychodów i rozchodów w praktyce

Księga przychodów i rozchodów w praktyce

Podatkowa księga przychodów i rozchodów stanowi dowód, pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych. Zasady prowadzenia księgi reguluje rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Określa ono szczegółowy zakres obowiązków podatnika, dokumenty będące podstawą zapisów, terminy zawiadomienia fiskusa o prowadzeniu księgi, jak również inne nieodzowne informacje.

Zapisy w kolumnach

Bardzo ważne jest dokonywanie zapisów w odpowiednich kolumnach. I tak w kolumnie 7 zapisywane są przychody ze sprzedaży wyrobów (towarów handlowych).

W kolumnie 8 wpisujemy pozostałe przychody. Przychody te wymienione są w art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. Są to m.in.: odpłatne zbycia składników majątku oraz towarów handlowych, różnice kursowe, otrzymane kary umowne, wartość otrzymanych świadczeń w naturze, otrzymane odszkodowania, odsetki na rachunku bankowym prowadzonym w związku z działalnością gospodarczą. Zapisy w tej kolumnie powinny być dokonywane na podstawie dowodów dotyczących przychodów.

PRZYKŁAD

Podatnik zakupił na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej towary handlowe. Część faktury za zakupiony towar została opłacona bonem otrzymanym przez podatnika za uzbierane punkty premiujące zakupy dokonane w tym sklepie, a część gotówką. Jak podatnik powinien zaksięgować ten zakup? Wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2–2b u.p.d.o.f., z wyjątkiem otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, jest przychodem z działalności gospodarczej zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f. Otrzymany więc przez podatnika – za uzbierane punkty premiujące zakupy – bon, za który podatnik może nabyć w sklepie nieodpłatnie towary, należy traktować jako świadczenie w naturze, którego wartość stanowi u podatnika przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Podatnik winien ująć wartość bonu – w momencie jego otrzymania – w kolumnie 8 księgi przychodów i rozchodów (pozostałe przychody).

Natomiast w momencie zakupu towaru całą kwotę (netto) wynikającą z faktury podatnik powinien ująć w księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 10 (Zakup towarów handlowych i materiałów), mimo że zakup tego towaru został opłacony częściowo gotówką, a częściowo bonem towarowym.

Kolumna 9 jest przeznaczona do łącznej kwoty przychodów zaewidencjonowanych w kol. 7 i 8.

W kolumnie 12 ewidencjonujemy koszty reprezentacji i reklamy niepublicznej, tj. prowadzonej w inny sposób niż w środkach masowego przekazu lub prowadzonej publicznie w inny sposób.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.f., do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25% przychodu, chyba że reklama jest prowadzona w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób. Z cytowanego przepisu wynika, że:

• wydatki na reklamę publiczną stanowią koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości (wpisywane są one do kolumny 14),

• wydatki na reklamę niepubliczną stanowią koszt uzyskania przychodów do wysokości 0,25% przychodu,

• wydatki na reprezentację stanowią koszt uzyskania przychodu do wysokości 0,25% przychodu.

Limit kosztów reprezentacji i reklamy (0,25% przychodu) oblicza się, stosując ceny netto towarów i usług. W celu ustalenia limitu bierze się pod uwagę wielkość przychodu za rok podatkowy wykazany w kolumnie 9. W przypadku przekroczenia limitu trzeba sporządzić notę księgową i na jej podstawie wystornować wydatki przekraczające limit.

Podatnicy często mają problem z zakwalifikowaniem, co jest reklamą, a co jest informacją (wydatki związane z informacją zaliczane są w całości do kosztów).

Przypomnijmy, że do cech charakterystycznych informacji należy zaliczyć:

• posiadanie niezbędnych danych do złożenia oferty lub podjęcia rokowań, takich jak: adres, przedmiot oferty, cenę sprzedaży, warunki nabycia,

• charakter obiektywny, niezawierający elementów ocennych,

• wyłącznie informacyjny charakter.

Reklama zaś zawiera:

• dane niezbędne o danym produkcie,

• informacje wartościujące, zachęcające do nabycia przedmiotu reklamy.

Ponadto celem reklamy jest nakłonienie jak największej liczby nabywców do zakupu towaru.

Podobnych kłopotów przysparza niekiedy jednoznaczne stwierdzenie, czy dany wydatek jest związany z reklamą publiczną czy reklamą niepubliczną. W tej kwestii niejednokrotnie wypowiadał się również NSA.

W kolumnie 13 wpisujemy koszty wynagrodzeń brutto w gotówce i w naturze.

Wynagrodzenia wypłacane pracownikom wpisujemy w kwocie brutto, tj. wraz ze składkami na ubezpieczenie społeczne, które finansowane są przez pracownika. Pozostałą część składki opłacaną przez pracodawcę wpisujemy w kolumnie 14.

Wpisu dokonuje się na podstawie list płac lub innych dowodów, na których pracownik potwierdza własnym podpisem kwoty otrzymanych wynagrodzeń w gotówce i w naturze. W tej kolumnie wpisuje się również wynagrodzenia wypłacane z tytułu umów zlecenia lub o dzieło.

ZAPAMIĘTAJ

Od 1 stycznia 2005 r. kosztem są tylko te wynagrodzenia, które są faktycznie wypłacone. Dotyczy to również składek ZUS w części finansowanej przez pracodawcę, które muszą być opłacone, aby mogły być zaliczone do kosztów.

Warto również pamiętać, że za koszt uzyskania przychodów nie uznaje się wartości pracy własnej podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

W kolumnie 14 wpisujemy wszystko, czego nie możemy ująć we wcześniejszych kolumnach. W objaśnieniach do księgi podane są jedynie przykładowe wydatki, takie jak: zakup paliwa, czynsz za lokal, opłaty za energię elektryczną, gaz, centralne ogrzewanie, opłaty za telefon, koszty używania samochodów niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych, koszty podróży służbowych pracowników, a także właściciela i osób z nim współpracujących (w tym diety i wydatki objęte ryczałtem), wydatki dotyczące remontów, amortyzację środków trwałych, składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracowników w części finansowanej przez pracodawcę oraz składki na ubezpieczenie wypadkowe pracowników, podatki i opłaty, koszty finansowe, odsetki od kredytów i pożyczek, wartość zakupionego wyposażenia, koszty reklamy publicznej.

Podstawą wpisu do księgi są przede wszystkim faktury dokumentujące nabycie tych usług czy towarów. Odpisy amortyzacyjne są księgowane na podstawie ewidencji środków trwałych.

 

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Maciej Dyja

Ekspert w zakresie giełdy i rynków kapitałowych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »