| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Księga przychodów i rozchodów w praktyce

Księga przychodów i rozchodów w praktyce

Podatkowa księga przychodów i rozchodów stanowi dowód, pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych. Zasady prowadzenia księgi reguluje rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Określa ono szczegółowy zakres obowiązków podatnika, dokumenty będące podstawą zapisów, terminy zawiadomienia fiskusa o prowadzeniu księgi, jak również inne nieodzowne informacje.

Koszty uboczne zakupu

Koszty uboczne zakupu wpisujemy do kolumny 11 księgi. Do nich należą przede wszystkim koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze.

Koszty ubezpieczenia księguje się na podstawie polis i innych dokumentów, które wystawiają zakłady ubezpieczeniowe. Koszty transportu zwykle dokumentujemy fakturami wystawionymi przez przewoźnika. Jeżeli są to koszty transportu własnego (środkiem transportu ujętym w ewidencji środków trwałych), to powinny być one dokumentowane fakturami dokumentującymi zakup paliwa, części zamiennych i innych wydatków eksploatacyjnych.

W przypadku gdy transport odbywa się samochodami niestanowiącymi środków trwałych w firmie, wysokość wydatków ustalamy na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu i faktur (w przypadku właściciela) oraz ewidencji przebiegu pojazdu, odbioru pokwitowań ryczałtu i delegacji służbowych (w przypadku pracowników).

Jeżeli mamy do czynienia z transportem, który związany jest z zakupem towarów i materiałów, a również z działalnością gospodarczą i nie jesteśmy w stanie wyodrębnić kosztów związanych z tymi czynnościami, wówczas wszystkie wydatki wpisujemy do kolumny 14 „Pozostałe wydatki”.

 

Spis z natury

Sporządzenie remanentu, czyli spisu z natury towarów, jest konieczne do obliczenia rocznego dochodu z działalności gospodarczej u podatników prowadzących księgę przychodów i rozchodów.

Dochodem, zgodnie z art. 24 ust. 2 u.p.d.o.f., jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Mamy obowiązek sporządzenia i wpisania spisu z natury:

• na dzień 1 stycznia,

• na koniec każdego roku podatkowego,

• na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego,

• w razie zmiany wspólnika,

• w razie zmiany proporcji udziałów wspólników,

• na dzień likwidacji działalności.

Spis z natury obejmuje spis towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Podlega on wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego.

ZAPAMIĘTAJ

Spis z natury powinien być sporządzony w sposób staranny i trwały oraz zakończony i zaopatrzony w podpisy osób uczestniczących w spisie.

O zamiarze sporządzenia spisu z natury w innym terminie niż na dzień 1 stycznia, 31 grudnia oraz na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie co najmniej siedmiu dni przed datą sporządzenia tego spisu.

Dane, które powinny znajdować się przy sporządzaniu spisu z natury, są modyfikowane w przypadku:

• księgarń i antykwariatów księgarskich – spisem z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury, albumy i inne,

• działalności kantorowej – spisem z natury należy objąć niesprzedane wartości dewizowe,

• działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw – spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione pod udzielone pożyczki,

• działów specjalnych produkcji rolnej – spisem z natury należy objąć niezużyte w toku produkcji materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.

 

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Wiśniewski

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »