| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Księga przychodów i rozchodów w praktyce

Księga przychodów i rozchodów w praktyce

Podatkowa księga przychodów i rozchodów stanowi dowód, pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych. Zasady prowadzenia księgi reguluje rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Określa ono szczegółowy zakres obowiązków podatnika, dokumenty będące podstawą zapisów, terminy zawiadomienia fiskusa o prowadzeniu księgi, jak również inne nieodzowne informacje.

RADA

Zapisów w księdze należy dokonać na podstawie posiadanych dowodów w porządku chronologicznym w odpowiednich kolumnach księgi. Podsumowane przychody (kolumna 9) oraz koszty (kolumna 15) pozwolą na wyliczenie osiągniętego dochodu. Należy także założyć (i jeśli jest taka potrzeba – uzupełnić) ewidencję środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz ewidencję wyposażenia. Jeśli Czytelnik nie posiada dokumentów, na podstawie których można by obliczyć dochód, należy go ustalić w drodze oszacowania.

UZASADNIENIE

W związku z odmową opodatkowania w formie karty podatkowej należy założyć księgę podatkową, w której zostaną ujęte wszystkie operacje gospodarcze od 20 kwietnia 2005 r., podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Sposób prowadzenia, szczególne warunki oraz obowiązki związane z prowadzeniem księgi określa rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Księga prowadzona zgodnie z tymi zasadami powinna zapewnić ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku. Ponadto podatnik oprócz podatkowej księgi przychodów i rozchodów powinien prowadzić ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także ewidencję wyposażenia. Zapisy w księdze powinny być dokonywane na podstawie posiadanych dowodów ułożonych w porządku chronologicznym (według dat zdarzeń gospodarczych). Należy zatem poniesione wydatki (kolumny 10–15) oraz osiągnięte przychody (kolumny 7–8) ułożyć chronologicznie, zapisując w odpowiednich kolumnach księgi. Podsumowane koszty (kolumna 15) oraz przychody (kolumna 9) pozwolą na wyliczenie osiągniętego dochodu.

WAŻNE!

Zapisy dotyczące przychodów ze sprzedaży wyrobów, towarów handlowych i usług są dokonywane na podstawie wystawionych faktur, a w przypadku sprzedaży nieudokumentowanej fakturami – na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie wykazana jest wartość tych przychodów za dany dzień, jeśli nie jest prowadzona ewidencja sprzedaży lub ewidencja z zastosowaniem kas rejestrujących.

Natomiast zapisy w księdze dotyczące pozostałych przychodów muszą być dokonywane na podstawie dowodów potwierdzających te przychody. Jeżeli podatnik byłby ponadto zgłoszony jako podatnik VAT, to prowadzona ewidencja sprzedaży będzie bardzo pomocna w udokumentowaniu osiąganych przychodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Jeżeli jednak od 20 kwietnia 2005 r. osiągano przychody niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, nie udokumentowano ich rachunkami, to należy ustalić dochód (stratę) za ten okres w sposób przewidziany w art. 24b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w drodze oszacowania.

WAŻNE!

Podatnikowi, który naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania, organ podatkowy na podstawie art. 23 § 1 Ordynacji podatkowej określa podstawę opodatkowania w wyniku oszacowania.

Dochód określa się w wyniku oszacowania, z zastosowaniem następujących metod, które powinny zmierzać do określenia podstawy opodatkowania w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania:

• porównawczej wewnętrznej – polegającej na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu,

• porównawczej zewnętrznej – polegającej na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach,

• remanentowej – polegającej na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu,

• produkcyjnej – polegającej na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa,

• kosztowej – polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo, z uwzględnieniem wskaźnika udziałów tych kosztów w obrocie,

• udziału dochodu w obrocie – polegającej na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.

Monitor księgowego 19/2005 z dnia 01.10.2005

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

S&P Audyt Sp. z o.o.

Podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »