| INFORFK | INFORRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak zaoszczędzić na amortyzacji

Jak zaoszczędzić na amortyzacji

Pojęcie kosztów uzyskania przychodów w zakresie środków trwałych zostało jednakowo uregulowane zarówno w art. 15 i 16 u.p.d.o.p., jak i art. 22 i 23 u.p.d.o.f. Wydatki poniesione na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów uzyskania przychodu bezpośrednio w dacie ich poniesienia.

Wartość początkowa
 
Prawidłowe określenie wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest niezwykle ważne dla prawidłowości obliczeń odpisów amortyzacyjnych. Przepisy podatkowe określają cztery podstawowe sposoby pozyskania środków trwałych – nabycie w drodze kupna, wytworzenie we własnym zakresie, nabycie w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób oraz nabycie w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki. Określenie wartości początkowej uzależnione jest od sposobu ich pozyskania. Wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze kupna stanowi cena ich nabycia. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. W razie wytworzenia we własnym zakresie wartość początkową stanowi koszt wytworzenia.
Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. W razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość początkową stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
W razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej wartość początkowa to ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.
 
Amortyzacja
 
Amortyzacja pełniąca funkcję kosztową to wyrażona w pieniądzu, rozłożona w czasie wartość zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zmiany, jakie na przestrzeni ostatnich lat nastąpiły w ustawie o rachunkowości, spowodowały m.in. powstanie znacznych różnic w sposobie ustalania odpisów amortyzacyjnych dla celów rachunkowości i podatków. Ustawa o rachunkowości mówi, że odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych od środka trwałego dokonuje się drogą systematycznego, planowego rozłożenia jego wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji. Ustawa w zakresie metod amortyzacji nie odwołuje się do przepisów podatkowych, wybór pozostawia w gestii jednostki. Określenie metody amortyzacji, jaka zostanie zastosowana dla celów bilansowych, powinna zostać określona w zasadach rachunkowości przyjętych przez jednostkę. Ustawy podatkowe zarówno w podatku dochodowym od osób prawnych, jak i od osób fizycznych mają w tym zakresie ściśle określone zasady.
Zastosowanie odmiennych zasad amortyzacji dla celów bilansowych i podatkowych powoduje różnice w obciążeniu kosztów bilansowych i podatkowych. Prawidłowe ustalenie wartości kosztów uzyskania przychodów (podatkowych) wymaga prowadzenia dodatkowej ewidencji w celu prawidłowego określenia wysokości kosztów. Różnice między prawem bilansowym i podatkowym w zakresie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ujawniają się również w momencie rozpoczęcia naliczania odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o rachunkowości, rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania, natomiast ustawy podatkowe określają ten moment bardzo precyzyjnie – począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu). Stosując odmienne zasady amortyzacji dla celów bilansowych i podatkowych, możemy spowodować, że dla tego samego środka trwałego okres amortyzacji będzie się różnił o miesiąc.
 

POLECANE ARTYKUŁY

TERMINARZ

LIS26
TydzieńPWŚCPSN
44272829303112
453456789
4610111213141516
4717181920212223
4824252627282930

Poznaj platformę INFORFK

Ostatnio na forum

Narzędzia księgowego

Eksperci infor.pl

Roland Szymczykiewicz

Adwokat

Zostań ekspertem Infor.pl »