| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak rozliczyć reklamę i promocję

Jak rozliczyć reklamę i promocję

Przekazanie przez firmę w ramach promocji upominków o wartości nieprzekraczającej 100 zł nie podlega opodatkowaniu VAT. Warunkiem jest posiadanie ewidencji pozwalającej na identyfikację obdarowanego. W przypadku prezentów o takiej wartości przychód otrzymującego jest zwolniony od podatku dochodowego. Nie istnieje więc konieczność odprowadzania zaliczki na podatek.

Wydatki na reklamę i promocję
 
Zarówno ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa o PIT), jak i ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.; dalej ustawa o CIT) stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na koszty reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25 proc. przychodu, chyba że reklama jest prowadzona w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób. Zatem w przypadku reklamy publicznej wydatki poniesione na ten cel można w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Natomiast w przypadku reklamy niepublicznej i reprezentacji kosztem będą wydatki tylko do wysokości 0,25 proc. przychodów.
 
Kiedy wydatki są kosztem uzyskania przychodu
 
Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Warto w tym miejscu przytoczyć interpretację Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z 30 listopada 2005 r. (nr ZD/406-178/CIT/05), z której wynika, że zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych. Należy wykazać, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Najwłaściwsza i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę: przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.
Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Jednak wydatki poniesione na zorganizowanie akcji reklamowych, czy marketingowych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli dana akcja nie przynosi oczekiwanych przez podatnika rezultatów. Z wyroku NSA z 14 października 1999 r. (sygn. akt III SA7548/98; niepublikowany) wynika, że wystarczającą przesłanką uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest działanie w celu uzyskania przychodu. Nie jest natomiast niezbędne osiągnięcie wspomnianego celu. Cel ten należy ocenić w momencie dokonania wydatku. Ciężar dowodu działania w określonym celu spoczywa na podatniku.
 
Kiedy reklama ma charakter publiczny
 
Reklama to działanie mające na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabywania towarów, korzystania z oferowanych usług. Reklama polega na rozpowszechnianiu informacji o towarach, miejscach nabycia, chwaleniu kogoś i zalecaniu czegoś. Reklama zawiera: dane niezbędne o danym produkcie, informacje wartościujące, zachęcające do nabycia przedmiotu reklamy oraz właściwości mające na celu nakłonienie jak największej ilości nabywców do zakupu towarów.
Warto jednak wyjaśnić pojęcia reklamy publicznej i reklamy niepublicznej, gdyż takimi sformułowaniami posługują się ustawy o podatkach dochodowych, choć samych definicji w prawie podatkowym nie znajdziemy. Wyjaśnienie tych pojęć jest o tyle istotne, że w zależności od tego, jaka forma reklamy jest prowadzona przez podatnika, będzie on mógł poniesione wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów albo w pełnej wysokości, albo w granicach obowiązującego limitu.
Pomocne w tym zakresie będą definicje słownikowe i dostępne orzecznictwo sądowe. W wyroku z 6 maja 2003 r. (sygn. akt sygn. III SA 3352/01; niepublikowany) NSA podkreślił, że tylko wydatki na reklamę w środkach masowego przekazu oraz prowadzoną publicznie w ten sposób, że adresowana jest do anonimowego kręgu odbiorców, stanowią w pełnej wysokości koszt uzyskania przychodu. O publicznym charakterze reklamy decyduje nie miejsce prezentowania reklamy, lecz adresat, czyli specyfika, do kogo jest ona kierowana.
W innym wyroku, z 18 kwietnia 2001 r. (sygn. akt SA/Sz 2000/00; niepublikowany), NSA wyjaśnił, iż określenie, że reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób, oznacza, że taka publiczna reklama kierowana jest do niezidentyfikowanego odbiorcy czy klienta, ma nieokreślony, ale powszechny w sensie lokalnym czy krajowym lub ponadkrajowym zasięg. Publiczny sposób prowadzenia reklamy w inny sposób niż przez środki masowego przekazu to sposób reklamy charakteryzujący się powszechnością, jawnością, ogólną dostępnością, jak też i przeznaczeniem dla (lub do) ogółu w zależności od użytego sposobu jej wyrazu.
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sylwia Czub-Kiełczewska

Specjalista ds. ochrony danych osobowych i informacji niejawnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »