| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak rozliczać różnice kursowe

Jak rozliczać różnice kursowe

Kiedy powstają różnice kursowe? Czy można ewidencjonować w obcej walucie? Jak wyliczać różnice kursowe? Kiedy powstaje przychód? Jak rozliczać należności wzajemne? Jak ustalać koszty od środków własnych?

Ustalanie przychodów
 
Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej ustawa o CIT) nie definiują pojęcia przychodów, określają jednak, co w szczególności jest przychodem dla potrzeb tego podatku.
Należy pamiętać, że wymienione w art. 12 ustawy o CIT kategorie nie stanowią katalogu zamkniętego, który mógłby wyczerpywać pojęcie przychodu. Pierwszą z kategorii uznanych za przychód są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe. A zatem przychód stanowią również różnice kursowe. I znowu, ustawa o CIT nie wyjaśnia, co należy rozumieć przez to pojęcie. W praktyce – co do zasady – uznaje się, że za różnice kursowe można przyjąć różnice kursu danej waluty w stosunku do złotego występujące między datami (dniami), gdzie zachodzą określone zdarzenia gospodarcze.
Przychód stanowią więc zrealizowane dodatnie różnice kursowe powstałe w wyniku zmiany kursu waluty obcej w okresie pomiędzy dniem zawarcia umowy, w której wartość świadczenia była wyrażona, a dniem realizacji płatności wynikającej z tej umowy albo z tytułu zmiany stanu własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych.
Wydawać by się mogło, że przeliczenie walut nie powinno rodzić większych problemów. Jednak praktyka pokazuje, że skomplikowane przepisy, określające zasady przeliczania oraz różnice między ujęciem księgowym i podatkowym, są przyczyną wielu wątpliwości. Co do zasady, przeliczanie odbywa się przy zastosowaniu odpowiednich kursów walut obowiązujących w danym momencie. Dokonywane jest dwukrotnie – raz według kursu z dnia zaistnienia zdarzenia (wystawienie lub otrzymanie faktury), drugi raz według kursu z dnia zapłaty (otrzymania należności lub uregulowania zobowiązania). Różnica między tak wyliczonymi wielkościami jest różnicą kursową. Przepisy podatkowe ściśle wiążą sposób wyliczania różnic kursowych z koniecznością stosowania kursów wymiany walut banku, z którego usług korzysta podatnik. Wątpliwości mogą pojawić się w sytuacji, gdy podatnik nie korzysta w ramach przeprowadzanych transakcji z pośrednictwa banku, tym bardziej że przepisy podatkowe nie wyłączają wyraźnie możliwości rozpoznawania kosztów podatkowych z tytułu różnic kursowych w przypadku nieskorzystania przez podatnika z usług banków w momencie zakupu waluty czy zapłaty ceny wyrażonej w walucie obcej.
Jak podnoszą eksperci, również fakt zakupienia waluty w kantorze, którą podatnik reguluje zobowiązania względem kontrahenta, nie powinien wyłączać możliwości rozpoznania różnic kursowych korygujących koszty, jeśli zapłata na rzecz kontrahenta nastąpi za pośrednictwem banku.
W efekcie podatnicy mieliby możliwość optymalizowania swych rozliczeń podatkowych dokonując zapłaty kwot należnych kontrahentom bezpośrednio do ich kasy (bez obowiązku ewentualnego obniżenia kosztów podatkowych w razie niekorzystnych wahań kursów walut) lub za pośrednictwem banku (korzystając z możliwości podwyższenia kosztów podatkowych o zrealizowane różnice kursowe).
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kamil Polak

Ekspert

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »