| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Firma płaci podatek od darmowych świadczeń

Firma płaci podatek od darmowych świadczeń

Czy bezpłatne usługi medyczne są przychodem pracownika? Czy ustalać przychód od części nieodpłatnego przysporzenia? Kto jest zobowiązany opodatkować darmowe świadczenia? Czy opodatkować bezpłatne używanie komórki? Kto zapłaci za darmowe imprezy okolicznościowe? Czy opodatkować firmowe auto używane prywatnie?

Co jest przychodem pracownika
 
W sytuacjach, w których świadczenia finansowane przez zakład pracy są dostępne dla wszystkich pracowników i nie ma możliwości przypisania ich indywidualnie poszczególnym pracownikom, nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Do przychodów pracownika należy zatem zaliczyć praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody, niezależnie od podstawy ich wypłat, jeżeli w jakiś sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
Katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych znajduje się w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa o PIT).
Zgodnie z art. 11 ustawy o PIT, przychodami – co do zasady – są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zatem ustawodawca obok pieniędzy i wartości pieniężnych za przychody uznaje także wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Świadczeniami w naturze będą wszelkie świadczenia, których przedmiotem będzie inne dobro niż pieniądz czy wartość pieniężna. Mogą to być np. świadczenia rzeczowe czy prawa. Warto w tym miejscu przytoczyć wyrok NSA z 5 lutego 1997 r. (SA/Sz 1191/96, niepublikowany), w którym sąd podkreślił, że z redakcji art. 11 ust. 1 ustawy o PIT wynika, iż do świadczeń w naturze odnosi się wyłącznie pojęcie „otrzymanych”. Zatem przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 będą wyłącznie wartości otrzymanych świadczeń w naturze, a nie – jak wymaga tego przepis w stosunku do pieniędzy i wartości pieniężnych – również postawionych do dyspozycji podatnika.
Jeśli chodzi o nieodpłatne świadczenia, trzeba podkreślić, że nie będą to te same świadczenia, które są świadczeniami w naturze. Świadczenia nieodpłatne nie będą rzeczami czy prawami. Będą to przede wszystkim nieodpłatne usługi świadczone na rzecz pracowników.
WAŻNE
Przychodem nie są same nieodpłatne świadczenia, ale wartość tych świadczeń.
 
Wartość świadczeń
 
Wartość pieniężną świadczeń w naturze (z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2 ustawy o PIT) określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Natomiast wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
• jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
• jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu,
• jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku.
W pozostałych przypadkach wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Izabella Żyglicka i Wspólnicy Adwokaci i Radcowie Prawni spółka komandytowa

Nowoczesna firma prawnicza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »