| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Kto ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe

Kto ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe

Podatnicy mają obowiązek bez wezwania organu podatkowego obliczyć i wpłacić w odpowiednim terminie powstałe zobowiązania podatkowe. Należny podatek fiskus ma prawo wyegzekwować od podatnika z jego majątku. Jednak za zobowiązania podatnika mogą odpowiadać inne osoby, w tym płatnik, inkasent, małżonek, następca prawny czy też osoby trzecie.

Analizowana spłata cudzego długu, na podstawie art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych traktowana jest jak część składowa ceny nabycia środka trwałego, podlegająca zgodnie z ustawą o CIT odpisom amortyzacyjnym. Podatnicy uznają bowiem, że jest to VAT, który nie stanowiąc dla nich jako osoby trzeciej kwoty podatku naliczonego podwyższa, poprzez doliczenie do ceny nabycia środka trwałego, jego wartość początkową.
Niestety nie jest to postępowanie poprawne. Kupującemu nie przysługuje prawo zaliczenia do kosztów podatkowych zapłaconej za zbywcę kwoty VAT.
Podatek od towarów i usług stanowi część ceny nabycia tylko wówczas, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami: nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W pozostałych przypadkach pomniejsza on cenę nabycia środka trwałego. W celu określenia zatem z jakimi sytuacjami mamy do czynienia, należy sięgnąć do przepisów innych ustaw, w tym przede wszystkim do ustawy o VAT. W niej ani w pozostałych regulacjach nie znajdziemy jednak podstawy do uznania, że przeniesiona na osobę trzecią kwota zaległości w VAT spełnia jeden z wymienionych wyżej warunków. W takiej sytuacji nie może ona zostać zaliczona do ceny nabycia środka trwałego, a co za tym idzie, nie może podlegać amortyzacji.
Ponadto zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT dla uznania, że kwota cudzej zaległości w VAT stanowi składnik ceny nabycia środka trwałego należałoby wykazać, że jest ona już zawarta w kwocie nabycia i z uwagi na spełnienie jednego z trzech wymienionych warunków nie podlega wyłączeniu. Jednak wartość cudzej zaległości w VAT, za którą potencjalnie może odpowiadać nabywca środka trwałego, nie powiększa jego ceny nabycia, ponieważ nie stanowi ani kwoty należnej zbywcy, ani też kosztów związanych z zakupem składnika majątku.
Podsumowując, jako podstawę niezaliczenia do kosztów podatkowych przeniesionej na kupującego zaległości w VAT należy wskazać art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT. Przepisy tego artykułu, co do zasady, wyłączają z kategorii kosztów VAT. Należy podkreślić, że wskazane wyłączenie dotyczy zarówno podatnika, jak i osoby trzeciej, bowiem dla jego stosowania bez znaczenia jest to, czy płacimy swój VAT, czy cudzy. Musimy pamiętać, że niewypełnienie obowiązków w zakresie VAT przez zbywcę środka trwałego daje urzędowi, w okolicznościach wskazanych przez ustawę, podstawę do zawiązania nowego stosunku prawnego pomiędzy organem podatkowym a osobą trzecią. Zatem osoba trzecia, od chwili prawidłowo wydanej i dostarczonej decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności, ponosi, zamiast podatnika, ciężar jego zaległości podatkowej. Skoro podatnik niezapłaconej w terminie kwoty VAT nie ma w żadnych okolicznościach prawa zaliczyć do kosztów podatkowych, to również prawo to nie przysługuje osobie trzeciej.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Flota Auto Biznes

FlotaAutoBiznes to motoryzacyjno-biznesowe czasopismo poświęcone zagadnieniom związanym z zarządzaniem samochodami w przedsiębiorstwach. Magazyn ukazuje się co dwa miesiące.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »