| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak ujmować rezerwy w księgach rachunkowych

Jak ujmować rezerwy w księgach rachunkowych

Ustawa o rachunkowości zobowiązuje jednostkę do tworzenia rezerw na pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania. Jednak ich powstanie musi wynikać z prawnego lub zwyczajowego obowiązku. Ma to na celu zabezpieczenie jednostki przed pewnym ryzykiem gospodarczym.

Tak. W praktyce gospodarczej zdarzają się liczne sytuacje, w których działające na rynku przedsiębiorstwa stają w obliczu zdarzeń, które z mniejszym lub większym prawdopodobieństwem mogą skutkować wypływem składników majątkowych o wartości niemożliwej do precyzyjnego oszacowania lub wiarygodnego przybliżenia, i pod warunkiem zaistnienia w przeszłości lub w przyszłości innych zdarzeń, determinujących stopień prawdopodobieństwa oraz wartość przepływu majątkowego.
W ten sposób zbliżyliśmy się do definicji dwóch pojęć, mających elementy wspólne, ale także różniące je w stopniu skutkującym diametralnie odmiennym ujęciem w sprawozdawczości finansowej. Chodzi o rezerwy i zobowiązania warunkowe. Rezerwy definiuje się zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.) jako zobowiązania, których wymagalność lub kwoty nie są pewne (identyczna definicja znajduje się w MSR nr 37). Natomiast zobowiązaniem warunkowym według art. 3 ust. 1 pkt 28 ustawy jest obowiązek wykonania świadczeń, których powstanie jest uzależnione od zaistnienia określonych zdarzeń.
Co łączy pojęcia rezerw i zobowiązań warunkowych? Jest to niepewność co do terminu wymagalności oraz kwoty wypływu środków przynoszących korzyści ekonomiczne. Co stanowi o zasadniczej różnicy pomiędzy nimi? Różnice zamykają się w pojęciu obowiązku, stopniu niepewności i możliwości wiarygodnej wyceny. W przypadku rezerwy mamy do czynienia z już istniejącym obowiązkiem spowodowania wypływu środków przynoszących korzyści ekonomiczne, tyle że: wypływ jest pewny lub wysoce prawdopodobny, termin wymagalności nie jest dokładnie znany, ale horyzont czasowy jest możliwy do określenia oraz wartość przyszłego wypływu można w sposób wiarygodny oszacować.
Zobowiązanie warunkowe najczęściej jest jedynie możliwym lub potencjalnym obowiązkiem mogącym spowodować w przyszłości wypływ korzyści ekonomicznych. Powstanie obowiązku uzależnione jest od wystąpienia lub niewystąpienia określonych zdarzeń w przyszłości, które nie w pełni podlegają kontroli jednostki. Zobowiązaniem warunkowym może być także istniejący obowiązek (patrz: MSR nr 37), o ile nie jest prawdopodobne, aby wypełnienie obowiązku spowodowało konieczność wypływu środków lub nie można w sposób wiarygodny wycenić kwoty obowiązku. Rezerwę należy ująć w sprawozdaniu finansowym wyłącznie, jeżeli spełnione są łącznie trzy warunki opisane powyżej: mamy istniejący obowiązek, czyli miało miejsce zdarzenie w przeszłości, które postawiło jednostkę w pozycji zobowiązanego (z co najmniej wysokim prawdopodobieństwem), istnieje pewność lub wysokie prawdopodobieństwo wypływu środków przynoszących korzyści ekonomiczne oraz kwotę wypływu można wiarygodnie oszacować. Ustawa o rachunkowości nie definiuje pojęcia wiarygodnego szacunku. MSR nr 37 w par. 36 stanowi, że kwota rozpoznana jako rezerwa w sprawozdaniu finansowym stanowić będzie najbardziej właściwy szacunek nakładów koniecznych do wypełnienia istniejącego obowiązku na dzień bilansowy. Szacunek tych nakładów odpowiada kwocie, którą jednostka, bazując na racjonalnych przesłankach, zapłaciłaby w celu wypełnienia obowiązku w ściśle określonym momencie, tj. w dniu bilansowym.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Systim

Księgowość przez Internet – online

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »