| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja w ustawie o rachunkowości i prawie podatkowym

Amortyzacja w ustawie o rachunkowości i prawie podatkowym

Jak zdefiniowane są środki trwałe w prawie bilansowym oraz w ustawach podatkowych? W jaki sposób ustalić stawkę amortyzacyjną?

2) tempa postępu techniczno-ekonomicznego,
3) wydajności środka trwałego mierzonej ilością godzin jego pracy lub liczbą wytworzonych produktów albo innym właściwym miernikiem,
4) prawnych lub innych ograniczeń czasu używania środka trwałego,
5) przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto istotnej pozostałości środka trwałego.
Z ustawowego zapisu wynika, że stopa amortyzacyjna, a tym samym okres używania majątku trwałego są wynikiem indywidualnych uwarunkowań występujących w jednostce gospodarczej.
Przepisy ustaw podatkowych są dużo bardziej szczegółowe – wskazują wprost, że amortyzacji podlegają następujące środki trwałe:
• budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
• maszyny, urządzenia i środki transportu,
• przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych,
• budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
• składniki majątku, które nie stanowią własności lub współwłasności podatnika, jeżeli są wykorzystywane przez tego podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy leasingu, jaka została zawarta z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników, jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami prawa podatkowego odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,
• tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupie „Statki” o symbolu 35.11, zaliczone do branży 1051 – 1053 Systematycznego Wykazu Wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego,
• inne przedmioty (narzędzia, przyrządy, ruchomości, wyposażenie).
W ustawie o rachunkowości nie znajdujemy podobnego zapisu. Ujęto bardzo ogólnie: amortyzacji podlegają środki trwałe – kompletne i zdatne do gospodarczego wykorzystania (art. 3 ust. 1 pkt 15 u.or.).
Przepisy ustaw podatkowych wskazują, że odpisom amortyzacyjnym podlegają te składniki majątku trwałego podatnika, których przewidywany okres użytkowania jest dłuższy niż 1 rok (art. 16b ust. 1, 7 u.p.d.o.p.). Mniej istotne jest kryterium wartości, stanowiące że podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych o wartości nie wyższej niż 3500 zł.
Jeżeli przewidywany okres użytkowania danego składnika majątkowego nie przekracza 1 roku, to wydatki na nabycie takiego składnika – bez względu na wysokość poniesionych nakładów – powinny być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu w dacie poniesienia wydatku. Kryterium przewidywanego okresu użytkowania danego składnika majątku ma więc podstawowe znaczenie dla zakwalifikowania go do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Małgorzata Słomka

Doradca podatkowy nr wpisu 09900, prawnik, zatrudniona w Instytucie Studiów Podatkowych na stanowisku konsultanta podatkowego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »