| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja w ustawie o rachunkowości i prawie podatkowym

Amortyzacja w ustawie o rachunkowości i prawie podatkowym

Jak zdefiniowane są środki trwałe w prawie bilansowym oraz w ustawach podatkowych? W jaki sposób ustalić stawkę amortyzacyjną?

Poziom amortyzacji powinien uwzględnić okres ekonomicznej użyteczności środka trwałego. Czynniki wpływające na wysokość stawek amortyzacyjnych zawarte zostały w art. 32 ust. 2 ustawy o rachunkowości.
Decyzja o przyjętych do stosowania stawkach amortyzacyjnych leży w gestii kierownika jednostki. W wyniku subiektywnego ustalenia przyjęte stawki mogą znacznie odbiegać od poziomu stawek procentowych zawartych w ustawach podatkowych. Inne stawki amortyzacyjne, a co za tym idzie, różny poziom wartości obciążających koszty, wymagają dodatkowych ewidencji umożliwiających ustalenie kosztów uzyskania przychodów.
Ustalając stawki amortyzacyjne, zarząd jednostki musi pamiętać o różnorodnych funkcjach dokonywania odpisów umorzeniowych. Amortyzacja wyraża się w funkcji:
1. Kosztowej – polega ona na systematycznym przenoszeniu równowartości zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do jednostkowych i całkowitych kosztów produkcji. Jako element kosztów rzeczywistych wpływa na poziom wyniku finansowego, a także na podstawę obciążeń podatkowych.
2. Finansowej – stanowi źródło tworzenia funduszów pieniężnych przeznaczonych na odtworzenie zużytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nowymi składnikami. Amortyzacja w funkcji finansowej jest także instrumentem przeciwdziałania dekapitalizacji produkcyjnego majątku trwałego.
3. Umorzeniowej – jest instrumentem pomiaru zmniejszenia początkowej wartości środka trwałego na koniec poszczególnych okresów sprawozdawczych i obrachunkowych.
Amortyzacja wyrażona w funkcji kosztowej i umorzeniowej ma szczególne znaczenie dla prawa bilansowego. Dla tego prawa amortyzacja jest synonimem umorzenia, które umożliwia wykazanie w aktywach firmy wartości majątku w kwotach netto.
Wliczana w koszty amortyzacja wyrażona jest w pieniądzu. Obciążenie odpowiednimi kwotami ma miejsce do chwili całkowitego zrównania wartości początkowej z naliczoną sumą odpisów amortyzacyjnych za okres eksploatacji.
Podobnie jak wysokość stawek tak moment rozpoczęcia naliczania odpisów amortyzacyjnych postrzegany jest różnie w prawie podatkowym i bilansowym. Zgodnie z ustawą o rachunkowości (art. 32 ust. 1) „rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania...”. Natomiast zgodnie z ustawami podatkowymi (art. 22h u.p.d.o.f. oraz art. 16h u.p.d.o.p.) naliczenie ma miejsce „...począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji...”. Jak widać, różne zapisy ustawy o rachunkowości mogą skutkować naliczeniem amortyzacji za jeden miesiąc wcześniej.
Podsumowując, amortyzacja jest miarą ekonomicznego zużywania majątku trwałego w okresie jego wykorzystywania. Stanowi zatem pieniężny wyraz zużycia się środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Obciążenie wyniku finansowego kwotami naliczonej amortyzacji ma na celu przypisanie kosztów zużycia środków pracy do przychodów uzyskiwanych w wyniku ich wykorzystania w procesach produkcyjnych danego okresu.
Podstawa prawna:
ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn.zm.),
ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn.zm.),
ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn.zm.).
dr Weronika Gackowska


reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Nazim

Interim manager, ekonomista, bankowiec, finansista, księgowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »