| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak przeprowadzić inwentaryzację na dzień bilansowy

Jak przeprowadzić inwentaryzację na dzień bilansowy

Konieczność weryfikacji stanu faktycznego z zapisami ksiąg rachunkowych na dzień kończący rok obrotowy wynika z przepisów bilansowych. Ustawa o rachunkowości uznaje jednak za dotrzymanie tego terminu w stosunku do większości składników majątku, jeżeli zostanie rozpoczęta już w październiku, a zakończona 15 stycznia.

Środki trwałe
 
Środki trwałe podlegają inwentaryzacji raz w roku (między 1 października a 15 stycznia). Tylko w przypadku gdy znajdują się one na terenie strzeżonym, ustawa daje możliwość zinwentaryzowania ich raz na 4 lata. W przypadku środków trwałych, do których dostęp jest utrudniony (np. rurociągi), a także gruntów, ustawa dopuszcza przeprowadzenie inwentaryzacji drogą weryfikacji, czyli porównania zapisów w księgach rachunkowych z dokumentami.
Warto pamiętać, że nie tylko środki trwałe widniejące w ewidencji księgowej danej firmy podlegają inwentaryzacji. Również te, które zostały jej powierzone na podstawie różnego rodzaju umów. Należy jednak pamiętać o tym, aby dokumentacja inwentaryzacji obcych składników majątku była tworzona tak, żeby mogła być przekazana właścicielowi danego aktywa.
Takiego działania należy się spodziewać również od kontrahentów, którym zostały przekazane środki trwałe do używania. Problem może się pojawić, jeżeli kontrahenci są podmiotami nie podlegającymi ustawie o rachunkowości lub z innych powodów nie została przekazana dokumentacja potwierdzająca przeprowadzenie spisu z natury. W takim przypadku prawo bilansowe daje inną możliwość weryfikacji stanu aktywów. Zgodnie z art. 26 ust.1 pkt 2 firma może w tym celu żądać potwierdzenia od kontrahenta.
 
Ujawnienie środka trwałego
 
Jeżeli w toku inwentaryzacji ujawnione zostaną środki trwałe, które nie widnieją w ewidencji księgowej, należy je do niej niezwłocznie wprowadzić. Istotne jest jednak upewnienie się, czy nie są one przypadkiem użytkowane w firmie, np. na podstawie umowy leasingu lub dzierżawy. Jednak w takiej sytuacji powinny one być ujawnione w ewidencji pozabilansowej.
Jeżeli okaże się, że środek trwały należy ująć w ksiąg rachunkowych firmy, trzeba to uczynić za pośrednictwem konta 265 „Rozliczenie nadwyżek”. Istotna w tym momencie będzie odpowiednia wycena. Najprawdopodobniej nie będzie możliwości ustalenia jego wartości zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1, który nakazuje wycenę takiego składnika majątku według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Należy w takim przypadku ustalić wartość, po której ujawniony środek trwały mógłby być w tym momencie sprzedany i wprowadzić go do ewidencji zapisem: Wn konto 010 „Środki trwałe” / Ma konto 265 „Rozliczenie nadwyżek”.
Natomiast rozliczenie w ten sposób powstałej nadwyżki będzie ujęte za pomocą konta przychodów: Wn konto 265 „Rozliczenie nadwyżek” / Ma 760 „Pozostałe przychody operacyjne”. W następnej kolejności należy ustalić sposób i okres jego amortyzacji. W przypadku gdy jego wartość jest niska, zostanie on jednorazowo odpisany w koszty: Wn konto 400 „Amortyzacja”/ Ma konto 050 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych”
 
Inwentaryzacja zapasów
 
Zgodnie z ustawą o rachunkowości inwentaryzację zapasów materiałów, towarów, produktów gotowych i półproduktów znajdujących się w strzeżonych składowiskach i objętych ewidencją ilościowo-wartościową przeprowadza się raz na dwa lata 2. Natomiast zapasy towarów i materiałów (opakowań) objętych ewidencją wartościową w punktach obrotu detalicznego jednostki oraz zapasów drewna w jednostkach prowadzących gospodarkę leśną raz w roku. Należy dokonać tego między 1 października a 15 stycznia następnego roku (w przypadku gdy rok obrotowy zbieżny z kalendarzowym). Warto jednak pamiętać, że produkcję w toku oraz te zapasy, które w momencie zakupu odpisywane są w koszty, inwentaryzuje się wyłącznie na dzień bilansowy. Inwentaryzacja tego składnika majątku może być przeprowadzana jedną z trzech dopuszczanych przez prawo bilansowe metod:
• spisu z natury, czyli przez identyfikację i pomiar – szczególnie przydatna przy inwentaryzacji produktów w toku lub też towarów handlowych w strzeżonych magazynach. W tym drugim przypadku alternatywą może być metoda weryfikacji.
• weryfikacji, która polega na porównaniu danych z ksiąg rachunkowych z tymi wynikającymi z dokumentów, np. zaliczek udzielonych kontrahentom.
• potwierdzenie stanów zapasów będących własnością jednostki w przypadku gdy znajdują się w obcych magazynach lub znajdujących się w przerobie obcym.
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Edustacja.pl

Portal szkoleniowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »