| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

W niniejszym poradniku po Międzynarodowych Standardach Rachunkowości omawiamy świadczenia pracownicze, rezerwy, przychody, dotacje, kontrakty budowlane oraz podatek dochodowy. Opisujemy, jak standardy regulują ich zakres wyceny, jak należy je zaprezentować w sprawozdaniu finansowym, a także jakie problemy sprawiają w praktyce i jak je rozwiązać.

Stopień zaawansowania prac
 
Stopień zaawansowania prac jest ustalany przez samą jednostkę, jednak zastosowana metoda musi pozwalać na wiarygodne ustalenie stanu wykonania prac. W zależności od charakteru umowy mogą to być następujące metody:
• ustalenie proporcji kosztów umowy poniesionych z tytułu wykonania prac do danego momentu w stosunku do szacunkowych łącznych kosztów umowy,
• pomiary wykonanych prac,
• porównanie fizyczne wykonanych części prac z pracami wynikającymi z umowy.
W przypadku gdy stan zaawansowania jest określany według metody pierwszej, to w kosztach poniesionych do danego momentu sprawozdawczego uwzględnia się tylko te koszty umowy, które odzwierciedlają stan wykonania prac (np. bez zaliczek z tytułu prac świadczonych w ramach umowy lub kosztów umowy dotyczących przyszłej działalności).
Metodę stopnia zaawansowania stosuje się narastająco w każdym okresie w stosunku do bieżących szacunków przychodów i kosztów umowy. Dlatego skutki zmian szacunków przychodów lub kosztów umowy oraz skutki zmian szacunków wyników umowy ujmuje się jako zmianę wartości szacunkowej zgodnie z MSR nr 8.
 
Rozliczenia międzyokresowe
 
MSR nr 37 pozwala odróżnić rezerwy od innych zobowiązań (handlowych czy rozliczeń międzyokresowych biernych).
Rozliczenia międzyokresowe bierne są zobowiązaniami przypadającymi do zapłaty za towary lub usługi, które zostały otrzymane/wykonane, ale nie zostały opłacone, zafakturowane lub formalnie uzgodnione z dostawcą, łącznie z kwotami należnymi pracownikom (np. kwoty dotyczące naliczonego wynagrodzenia za urlop). Mimo że czasami konieczne jest oszacowanie kwoty lub terminu zapłaty rozliczeń międzyokresowych biernych, stopień niepewności jest tu na ogół znacznie mniejszy niż w przypadku rezerw.
Rozliczenia międzyokresowe bierne można wykazywać jako część zobowiązań z tytułu dostaw towarów i usług lub innych pozycji zobowiązań, podczas gdy rezerwy powinny zostać w sprawozdaniu wykazane oddzielnie.
Stosowanie MSR nr 37 nie powinno sprawiać trudności jednostkom sporządzającym sprawozdania zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej. Ogólne uwarunkowania są zbieżne z polskimi zasadami rachunkowości, z tym że ustawa o rachunkowości nie zawiera tak wielu wytycznych dla sytuacji pojawiających się w praktyce gospodarczej. Wykorzystanie MSR nr 37 i załączników do niego pomoże nam znaleźć zarówno definicje, szczegółowe wymogi odnośnie do ujmowania, wyceny oraz ujawniania informacji, jak i konkretne zastosowania zilustrowane przykładami. Warto zwrócić uwagę, że MSR nr 37 nie zajmuje się odpisami z tytułu utraty wartości aktywów czy odpisami aktualizującymi należności, zwanymi czasami potocznie rezerwami, ani też niektórymi konkretnymi typami rezerw, jak np. rezerwami z tytułu podatku odroczonego będącymi przedmiotem MSR nr 12.
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Bartosz Struzik

Dyrektor Zarządzający internetowego serwisu pracy MonsterPolska.pl, polskiego oddziału międzynarodowej grupy Monster.com.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »