| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

W niniejszym poradniku po Międzynarodowych Standardach Rachunkowości omawiamy świadczenia pracownicze, rezerwy, przychody, dotacje, kontrakty budowlane oraz podatek dochodowy. Opisujemy, jak standardy regulują ich zakres wyceny, jak należy je zaprezentować w sprawozdaniu finansowym, a także jakie problemy sprawiają w praktyce i jak je rozwiązać.

Relacja do rezerw
 
MSR nr 37 wskazuje również na relacje pomiędzy rezerwami a zobowiązaniami warunkowymi, co jest szczególnie istotne w aspekcie ich ujęcia w sprawozdaniu. Zobowiązań warunkowych nie powinno się ujmować w sprawozdaniu, natomiast konieczne jest ujawnienie informacji o takich zobowiązaniach w informacji dodatkowej, zgodnie z zakresem opisanym w MSR nr 37.
Rezerwę należy utworzyć w sprawozdaniu tylko wtedy, gdy spełnione są następujące warunki:
• na jednostce gospodarczej ciąży obecny obowiązek (prawny lub zwyczajowo oczekiwany) wynikający ze zdarzeń przeszłych,
• prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków oraz
• można dokonać wiarygodnego szacunku kwoty tego obowiązku.
Przykładowo, obecny obowiązek może wynikać z udzielenia gwarancji na produkowane wyroby (obowiązek prawny), konieczności usunięcia skażeń gruntu (konieczność taka może wynikać z przepisów prawa, zwyczajowego obowiązku lub umowy).
Często spotykanym przypadkiem jest rozpoczęte postępowanie sądowe, w którym jednostka gospodarcza jest stroną pozwaną. W zależności od przebiegu sprawy i dostępnych dowodów, może ciążyć na jednostce możliwy obowiązek (pociąga to za sobą konieczność ujawnienia zobowiązania warunkowego) lub obecny obowiązek. W przypadku obecnego obowiązku należy rozważyć prawdopodobieństwo wypływu środków i w zależności od tego utworzyć rezerwę bądź ujawnić zobowiązanie warunkowe. W załącznikach do MSR nr 37 przedstawiono także praktyczne tabele oraz diagram ułatwiające podejmowanie decyzji w sprawie ujęcia lub nieujmowania rezerw i zobowiązań warunkowych w sprawozdaniu finansowym.
 
Wycena rezerw
 
Jednym z trzech warunków wymaganych do utworzenia rezerwy jest wymóg dokonania wiarygodnego szacunku kwoty, na którą ma być utworzona rezerwa. Zgodnie z definicją zawartą w MSR nr 37: kwota rezerwy powinna być najbardziej właściwym szacunkiem nakładów niezbędnych do wypełnienia obecnego obowiązku na dzień bilansowy.
Oznacza to, że powinna to być kwota, jaką – zgodnie z racjonalnymi przesłankami – jednostka gospodarcza zapłaciła, by wypełnić obowiązek na dzień bilansowy. Szacunek powinien być dokonywany przez kierownictwo, w oparciu o doświadczenie oraz – w pewnych przypadkach – posiłkując się raportami niezależnych ekspertów.
Tego typu szacunek powinien brać pod uwagę także ryzyko i niepewność nieodłącznie towarzyszące wielu zdarzeniom i okolicznościom, a także uwzględniać problematykę wartości pieniądza w czasie. Oczywiste jest, że rezerwy dotyczące wypływu środków pieniężnych, który nastąpi wcześniej, licząc od dnia bilansowego, powinny być bardziej obciążające, niż rezerwy dotyczące wypływów środków pieniężnych następujących później.
MSR nr 37 zaleca dyskontowanie szacowanej wartości rezerwy, jeśli skutek działania czynnika czasu jest istotny.
Zdarzenia przyszłe, które mogą wpłynąć na wysokość kwoty niezbędnej do wypełnienia przez jednostkę gospodarczą obowiązku, powinny zostać odzwierciedlone w kwocie tworzonej rezerwy, jeśli istnieją wystarczające i obiektywne dowody na to, że zdarzenia te nastąpią.
Przy wycenie rezerwy nie powinny być jednak brane pod uwagę zyski z oczekiwanego zbycia aktywów, nawet blisko związanych ze zdarzeniem powodującym konieczność utworzenia rezerwy. Wygląda to również inaczej, gdy oczekuje się, że część lub całość wydatków niezbędnych do rozliczenia rezerwy zostanie zwrócona przez stronę trzecią (np. z ubezpieczenia). Jednak także wówczas zwrot wydatków można ująć tylko wtedy, gdy jest praktycznie pewne, że jednostka gospodarcza taki zwrot otrzyma, jeśli wypełni ciążący na niej obowiązek. Taki zwrot powinien być jednak potraktowany jako oddzielny składnik aktywów z zastrzeżeniem, że kwota ujęta jako zwrot wydatków nie może przekraczać kwoty rezerwy.
Gdy nieuniknione koszty wypełnienia obowiązku przeważają nad korzyściami, które – według przewidywań – będą uzyskane na jej mocy, mamy do czynienia z umową rodzącą obciążenia.
Te nieuniknione koszty odpowiadają niższej spośród kwot kosztów wypełnienia umowy i kosztów wszelkich odszkodowań lub kar wynikających z jej niewypełnienia. W przypadku wystąpienia takiej umowy, oprócz utworzenia rezerwy, MSR nakłada też obowiązek ujęcia odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości aktywów przeznaczonych do realizacji umowy, np. gdy nie można wykorzystać w inny sposób środków trwałych i materiałów zakupionych w celu realizacji umowy.
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Michał Sroczyński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »