| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rabaty w księgach rachunkowych

Rabaty w księgach rachunkowych

Konkurencja na rynku zmusza przedsiębiorstwa produkcyjne, handlowe oraz świadczące usługi do stosowania różnych działań w walce o klientów i zwiększenie sprzedaży. Przyznawanie rabatów, opustów i premii jest jednym z podstawowych elementów strategii cenowej, której celem jest doprowadzenie do wzrostu sprzedaży, a także do zwiększenia zysków i rozwoju firmy. Wszelkiego rodzaju obniżki cenowe stosuje się w celu zwiększenia wielkości sprzedaży. Prawidłowo skalkulowane opusty i inne formy strategii cenowej powinny przyczyniać się do wzrostu zysku, w myśl zasady, że duża sprzedaż, a nie wysokie jednostkowe ceny, jest podstawą sukcesu. Niektóre z form zachęty cenowej mogą mieć także na celu zmniejszenie ryzyka powstawania należności nieściągalnych.

Bonifikata
Zdarza się, że sprzedany towar bądź wykonana usługa nie spełniły w pełni oczekiwań klienta. W takich przypadkach wielu sprzedawców - w myśl zasady „nasz klient, nasz pan” - stara się załatwić reklamację polubownie. Wówczas jednym z możliwych rozwiązań jest udzielenie bonifikaty (opustu) od wcześniej zapłaconej ceny. Rozwiązania takie są stosowane zarówno w obrocie profesjonalnym, jak i przy sprzedaży osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, choć częściej praktykowana bywa wymiana kwestionowanego towaru lub jego zwrot.
Udzielenie bonifikaty (opustu) w przypadku niezadowolenia klienta nie zawsze jest jedynie przejawem dobrej woli sprzedawcy i dbałości o utrzymanie klienta. Czasami bywa realizacją obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W takim przypadku trudno jest uznać, że udzielenie rabatu stanowi element polityki cenowej sprzedawcy.
Artykuł 11 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz.U. nr 97, poz. 1050 z późn. zm.) stanowi, że przedsiębiorca będący producentem ma obowiązek obniżyć cenę w przypadkach, gdy towar nie posiada wymaganych cech określonych w charakterystyce jakościowej bądź posiada wady polegające na zmniejszeniu ilości, masy lub objętości towaru albo uszkodzenia, chyba że przy dołożeniu staranności wymaganej w stosunkach sprzedaży danego rodzaju nie mógł wiedzieć o wadzie towaru. Taki sam obowiązek ciąży na sprzedawcy towaru.
Cena powinna zostać obniżona w stopniu odpowiadającym zaistniałym wadom lub uszkodzeniom. Przedsiębiorca ma obowiązek uwidocznić przyczynę obniżki ceny lub poinformować konsumenta o tej przyczynie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu oferowania towaru.
Jeżeli organ nadzoru (Inspekcji Handlowej, Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, Inspekcji Farmaceutycznej, Inspekcji Sanitarnej lub Inspekcji Weterynaryjnej) stwierdzi w wyniku przeprowadzonej kontroli wady lub uszkodzenia oraz jednoczesny brak odpowiedniej obniżki ceny, ma obowiązek określić ich rodzaj i stopień w formie decyzji, a po jej uprawomocnieniu niezwłocznie wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego o wszczęcie postępowania i wydanie decyzji o określeniu nienależnej kwoty i ustaleniu kwoty dodatkowej (150% kwoty nienależnej), podlegających przekazaniu do budżetu państwa.
Udzielenie opustu wynikającego z obowiązku prawnego (taki obowiązek może powstać również na gruncie przepisów kodeksu cywilnego) w zasadzie nie różni się pod względem zasad ewidencji i opodatkowania od omówionego wcześniej rabatu, którego udzielenie nie jest obowiązkowe.
Skonto
Nie wszystkie rodzaje opustów służą kreowaniu wyłącznie wyższego popytu na oferowany produkt. Niektóre z nich mają na celu przede wszystkim zabezpieczenie płynności finansowej i zmniejszenie ryzyka sprzedawcy (żądanie przedpłaty). Należą do nich różnego rodzaju skonta i rabaty przyznawane za dokonanie przedpłaty lub za dokonanie zapłaty przed ustalonym terminem.
Ustalenie wysokości opustu powinno być atrakcyjne dla klienta, to znaczy na tyle wysokie, aby zachęcić klienta do zapłaty z góry, a jednocześnie powinno zapewniać rentowność sprzedaży.
Tego rodzaju rabaty nie są w zasadzie stosowane przy sprzedaży detalicznej. Można jednak wyobrazić sobie udzielanie rabatu, powiedzmy w wysokości 1%, za płatność gotówkową, w miejsce płatności kartą bankową.
Również w przypadku rabatów i skont za wcześniejszą płatność ich ewidencja księgowa i zasady opodatkowania są podobne do omówionych wcześniej.
Interesującą formą rabatu jest skonto, stosowane jako zachęta do szybszej zapłaty za nabyty towar. Skonto może być stosowane wówczas, gdy ze względu na sytuację rynkową sprzedawca zmuszony jest stosować wydłużone terminy płatności.
W uproszczeniu skonto polega na przyznaniu nabywcy prawa do uzyskania niższej ceny, jeżeli dokona płatności przed oznaczonym w umowie dniem. Do czasu zrealizowania uprawnienia obowiązuje wyższa - uzgodniona pomiędzy stronami - cena. Według tych cen wystawiana jest faktura sprzedaży.
Jeżeli nabywca postanowi skorzystać z przyznanej mu opcji, wówczas wpłaca, w określonym terminie, na rachunek sprzedawcy należność wyliczoną według cen z rabatem. Dostawca w takim przypadku wystawia fakturę korygującą, na której uwidacznia przyznany kupującemu opust.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mariusz Jabłoński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »