| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty najczęściej kwestionowane przez urzędników

Koszty najczęściej kwestionowane przez urzędników

Im wyższe koszty generuje firma, tym niższy podatek może zapłacić. Niestety, sytuacje takie interesują fiskusa, który sprawdza rozliczenia firmy i nierzadko je kwestionuje. Podatnik nie musi jednak być bierny. Od niekorzystnych decyzji może się odwoływać. Wydatki zaś powinien dokumentować.

Zaniechane inwestycje
Jeśli podatnik poniósł wydatki inwestycyjne, ale inwestycja została zaniechana, wydatków tych nie zaliczy do kosztów podatkowych. Co więcej, będzie musiał zrobić korektę w zakresie rozliczeń VAT. Podjęcie decyzji o zaniechaniu inwestycji oznacza, że podatek naliczony przy zakupach związanych z tą inwestycją nie podlega odliczeniu.
Podatnicy często decydują się na nowe przedsięwzięcia. Zanim jednak zaplanowana inwestycja zostanie uruchomiona, trzeba ponieść znaczne wydatki, a los końcowy inwestycji na tym etapie nie jest jeszcze znany. Trzeba np. zapłacić za analizy ekonomiczne, koszty zbadania przeróżnych projektów, za opinie specjalistów i biegłych, za zamówione w związku z nową inwestycją raporty. Wydane pieniądze często są niemałe. Naturalne wydaje się w tej sytuacji dążenie podatnika do zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów podatkowych. Niestety, nie będzie to proste i zawsze możliwe. Dotyczy to zwłaszcza tych sytuacji, kiedy podatnik ponosi określone wydatki, a następnie rezygnuje z inwestycji np. już na etapie wstępnych prac badawczych dotyczących konkretnego obiektu. Jeśli inwestycja jest kontynuowana, to np. wartość opinii ekspertów zwiększa wartość początkową środka trwałego, w przeciwnym razie - kosztów nie ma.
Co do zasady, podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma, bądź też może mieć, wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Możliwość taką gwarantują podatnikom przepisy obu ustaw podatkowych (i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Potwierdzają to również liczne wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego. Problem jednak w tym, że kosztami są wprawdzie wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu, ale tylko te, które nie zostały wymienione w katalogu negatywnym wydatków nieuznawanych za takie koszty. Taki obszerny katalog znajduje się w obu ustawach o podatkach dochodowych.
Podatnik przed zaliczeniem określonego wydatku do kosztów powinien zatem zawsze sprawdzić, czy dany wydatek nie został wymieniony w tym katalogu. Jeśli tak, to oczywiście nie może on zwiększyć kosztów uzyskania przychodów.
Pytanie zatem, jak traktować wydatki inwestycyjne, jeśli inwestycja nie została zakończona? Odpowiedź na to pytanie wydaje się być prosta. Wydatku inwestycyjnego na przedsięwzięcie, które nie zostało uruchomione, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Nie powstało w końcu źródło mogące przynosić podatnikowi przychody. Nie można twierdzić, że wydatek ten powiązany jest z konkretnym źródłem przychodu, który przyniósł lub mógł przynieść przychody. Co więcej, brak jest związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem osiągniętym przez podatnika.
Poza tym, skoro wydatek ma charakter wydatku inwestycyjnego, to pamiętać należy, że inwestycją w kategoriach podatkowych są nie tylko wydatki na zakup bądź modernizację środków trwałych i wyposażenie, ale także wszelkiego rodzaju inne nakłady ponoszone na uruchomienie projektu. Więcej - wydatki takie finansowane są często z czystego zysku po opodatkowaniu. Oznacza to, że mogą one podlegać, w zależności od rodzaju inwestycji, odpowiedniemu rozliczeniu jako koszty uzyskania przychodów dopiero po jej realizacji, względnie po przystąpieniu do jej realizacji, ale tylko pod tym warunkiem, że inwestycja taka nie zostanie zaniechana. Z przepisów ustaw podatkowych wynika wyraźnie: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków o charakterze inwestycyjnym, jeśli inwestycja została zaniechana (art. 16 ust. 1 pkt 41 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
Zaniechanie inwestycji wywołuje też określone konsekwencje w zakresie podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Anna Mrugas

ekspert z zakresu prawa pracy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »